1069. Jak odpoczywać, to tylko na Targach Książki

Witajcie Kochani!

Przede wszystkim dziękuję tym wszystkim, którzy wypowiedzieli się pod ostatnim moim postem, a raczej referatem, czy też krótkim wystąpieniem, na temat niepełnosprawności. Domyślam się, że temat nie jest łatwy i wzbudza różne, niejednokrotnie skrajne emocje. Sama nie byłam też pewna Waszej reakcji, dlatego zrobiliście mi miłą niespodziankę, tak pozytywnymi komentarzami.

Wróćmy jednak do codzienności.

Jak zapewne wiecie z mediów, w miniony weekend w całym kraju odbył się finał Sz.P. Nie inaczej było i w przypadku naszego regionu. W jednej z poprzednich notatek wspominałam Wam, że pierwszego darczyńcę z paczkami miałam umówionego już na 16:00. Nie będę ukrywała, że trochę ta pora zdezorganizowała mi cały dzień, ale z drugiej strony nie ja to umawiałam. Ale skoro wypadł mi dodatkowy dzień(a przynajmniej jego część) wolnego, postanowiłam jakoś go wykorzystać.

Jeszcze na początku tygodnia Młoda coś tam przebąkiwała o wybraniu się na Śląskie Targi Książki mające odbyć się w weekend w Katowicach i że chętnie by się wybrała w piątek przed zajęciami na uczelni. Nie bardzo jednak wiedziała, gdzie dokładnie znajduje się Centrum Kongresowe. Bo hasło, że tuż przy słynnym Spodku niewiele jej mówiło. Szczerze powiedziawszy to ja aż do tegorocznej edycji TdP też nie wiedziałam, więc wcale jej się nie dziwię. Ponieważ jeszcze wtedy piątek miałam zaplanowany, powiedziałam jej, że najwyżej podjedziemy w sobotę, jakoś między darczyńcami. Chociaż sama w to wątpiłam, mimo tego, że sama z wielką chęcią chciałam tam się wybrać. W ostateczności była opcja "pilotowania" jej przez telefon.

W czwartek zdecydowałam jednak, że jeżeli Młoda zdąży jechać na te Targi jeszcze przed zajęciami, czyli przed 12:15, to możemy się tam razem wybrać. I tak też zrobiłyśmy. Chociaż pojechanie przyspieszonym autobusem do Katowic(takim, który mija S-c), nie było zbyt "opłacalną" inwestycją. Zamiast jechać ok. 30 minut, przez remonty cała trasa zajęła nam kilkanaście minut dłużej. Młoda w tym czasie coś tam sobie powtarzała, ja natomiast umilałam sobie czas czytaniem książki Shelley'a Emlinga "Maria Skłodowska - Curie i jej córki". Ot, takie inne, bardziej ludzkie spojrzenie na naszą wielką polską uczoną.

Tutaj podzielę się z Wami moją "twórczością". Kilka lat temu portal lubimyczytac.pl ogłosił konkurs, w którym można było wygrać powyższą książkę. Zadanie polegało na napisaniu kołysanki, która zawierałaby słowa: rad, polon, atom, promieniotwórczość, Nobel(we wszystkich przyjętych formach gramatycznych). Usiadłam, pomyślałam i powstało coś takiego:

Luli, luli, la,

był raz sobie rad!

Pierwiastek promieniotwórczy,

który medycynie służy,

pokonać raka,

pokonać raka!

Luli, luli, lo,

polon - to jest to!

Izotopy te maleńkie,

przysparzają mi udrękę,

Ale mama nie da się,

chcąc spełnić marzenia swe -

wynaleźć lek na raka,

wynaleźć lek na raka!

Luli, luli, le,

Nobel będzie wnet.

We świecie będą zdumieni,

że naukowiec z polskiej ziemi,

odkryła polon i rad,

czym zmieniła medyczny świat,

czym zmieniła medyczny świat.

Luli, luli, li,

Ewcia z Ircią śpi!

Pewnie śnią im się atomy,

które zawierają protony,

z których wszystko jest zrobione,

z których wszystko jest zrobione!

Luli, luli, lu,

mamie szkoda snu!

Musi zabrać się do pracy,

na tablicy Mendelejewa wyznaczyć,

miejsca na nowe pierwiastki,

więc to koniec opowiastki.

Śpijcie słodko dzieci me,

śpijcie słodko dzieci me!

Muszę Wam przyznać, że chociaż nie znalazłam się w gronie wyróżnionych osób(książkę wypożyczyłam z Biblioteki Śląskiej), to bawiłam się przednio przy wymyślaniu tego utworu. Dzisiaj sobie myślę, że raczej trudno byłoby do tego ułożyć jakąś kołysankową melodię. Chociaż, kto wie...

Katowickie Centrum Kongresowe mieści się przy legendarnym Spodku, czyli hali widowiskowo-sportowej. Żeby tam się dostać, najlepiej jest wysiąść na drugim od końca przystanku i jeszcze przejść kilkaset metrów. W porównaniu do krakowskiego ICE nie robi aż takiego wrażenia, bo jest o wiele mniejsze. Jednak na piętrze posiada sporą halę, która teraz zapełniła się stanowiskami z różnych wydawnictw książkowych.

Również rozmiar imprezy jest o wiele mniejszy od Międzynarodowych Targów w Krakowie, toteż z rozczarowaniem odkryłam, że brakuje niektórych firm wydawniczych, w dodatku dosyć powszechnych. Nie można mieć jednak wszystkiego. Najbardziej mi było żal braku Wydawnictwa Franciszkanów "Bratni Zew", bo poluję na jedną z wydanych ostatnio przez nich książek w rozsądnej cenie. No trudno, za rok pojadę do Krakowa, może będą(w tym roku byli), a jak nie, to może uda mi się kupić w samym wydawnictwie. 

Wydaje mi się, że frekwencja na tegorocznych Targach, przynajmniej do południa, była wysoka. Fakt, dużą część zwiedzających stanowiły wycieczki szkolne(zresztą w Krakowie było podobnie), ale podejrzewam, że większość prywatnych osób przyszła albo w piątkowe popołudnie, alby w weekend. Pomimo panującego zgiełku można było przystanąć na chwilę, wziąć książkę do ręki, odetchnąć tym charakterystycznym zapachem świeżego druku, a nawet porobić kilka fotografii:

Prelekcja dla dzieci

Prelekcja dla dzieci

Prelekcja dla dzieci

Stoisko Biblioteki

Na Targach oprócz książek można było też nabyć liczne gadżety

Szkoda, że nie doczytałam o tym stoisku

I Muzeum Śląskie się pojawiło

Uwierzcie lub nie, ale ta układanka ma nawet mechanizm, który tym wszystkim porusza

Sekrety, sekrety, sekrety...

I coś bardziej lokalnego

Całkiem przyjemny kącik czytelniczy, czyż nie?

Mogłabym cały dzień przesiedzieć na tych Targach, no ale obowiązki czekały. Zanim jednak opuściłyśmy z Młodą halę, postanowiłyśmy sobie zrobić prezent mikołajkowy, a co! Może trochę oszukańczy, bo złożyłyśmy się na niego i w dodatku był jeden, ale jest.