Nawet nie przypuszczałam, że nauka języka ukraińskiego(on-line) może być aż tak skomplikowana. Paradoksalnie znajomość cyrylicy nie tylko niewiele mi w tym pomaga, ale wręcz przeszkadza. Ale jednak jakoś wszystko idzie do przodu. Umiem już wydukać kilkanaście słów w języku ukraińskim, przedstawić się, czy też zapytać o samopoczucie. Co prawda na usta cały czas cisną mi się rosyjskie słowa(rosyjskiego uczyłam się w liceum i na studiach), jednak nigdy nie wiem, jak zareaguje na nie osoba przychodząca do punktu. Chociaż ostatnio "awansowałam" do punktu recepcyjnego, gdzie pomagam w organizacji dzieciom czasu wolnego. Bariera językowa jest ogromna, ale jakoś dajemy radę.
Od jakiegoś czasu chodziły za mną placki bananowe. Nie jadłam ich całe wieki i to nie ze względu na moją alergię na te owoce. Ale spokojnie, jeżeli zjem banana "z czymś", reakcja alergiczna zostaje zredukowana do minimum, a nawet nie ma jej wcale. A takie placuszki bananowe nie dość, że robi się dosyć szybko, to jeszcze są dosyć smaczne.
Od jakiegoś czasu chodziły za mną placki bananowe. Nie jadłam ich całe wieki i to nie ze względu na moją alergię na te owoce. Ale spokojnie, jeżeli zjem banana "z czymś", reakcja alergiczna zostaje zredukowana do minimum, a nawet nie ma jej wcale. A takie placuszki bananowe nie dość, że robi się dosyć szybko, to jeszcze są dosyć smaczne.
- 1 dużego banana
- 2 sztuki jajek
- 2 łyżki jogurtu typu greckiego(ja daję tutaj normalny jogurt naturalny, tyle że gęstszy)
- 5 łyżek mąki pszennej
- 1/4 łyżeczki proszku do pieczenia
- 1/4 łyżeczki soli
- olej do smażenia
Przygotowanie placuszków jest bardzo proste - banana rozgniatamy widelcem i mieszamy z jajkami, jogurtem, mąką, proszkiem do pieczenia oraz solą. Jeżeli ciasto będzie zbyt gęste dodajemy mleka. Placuszki smażymy z obu stron na złoty kolor.
Jest to w miarę szybki sposób na danie(czas przygotowania to ok. 20 minut). U mnie zazwyczaj są one na kolację, ale z powodzeniem można je zjeść na pierwsze albo drugie śniadanie. Kiedyś nawet przygotowaliśmy je na posiłek dla dzieci, które przyszły na zajęcia do Oratorium. Było to dość trafione, chociaż trzeba było pokombinować z proporcjami.
 |
| Trochę przypominają racuchy, ale czuć w nich banana |
A po takiej kolacji, żeby spalić nadmiar kalorii, poszłam pierwszy raz w życiu na nording-walking. Na grudniowym turnieju bocci dostałam kijki. Dokupiłam do nich gumowe "stopki" i czekałam na wiosnę. Może ten pierwszy marsz nie był idealny, ale początki nie zawsze muszą być udane. Zresztą u mnie ta technika nigdy nie będzie w 100% prawidłowa. Jutro też planuję iść na kijki. Może po Gorzkich Żalach? Bo w sumie cały dzień jestem na magazynie w moim mieście. Zwłaszcza, że jutro o 18:00 będzie widniej niż dzisiaj. Ta zmiana czasu oprócz minusów ma także jakieś pozytywne strony.
Takie placki zjadłabym z wielkim apetytem. Też muszę odkurzyć swoje kijki i w drogę :)
OdpowiedzUsuńPlacki apetyczne, ale dla mnie nie na kolację... moje kijki stoją w szafie, raczej odkurzę w piwnicy rower:-)
OdpowiedzUsuńNigdy nie jadłam takich placów. Muszę zrobić bo lubię wszelakie mączne potrawy.
OdpowiedzUsuńJesteś wyjątkowo wytrwałą osobą i jestem pewna, że szybko nauczysz się ukraińskiego.
Zauważyłam, że wiele Ukraińców posługuje się rosyjskim. Skoro znasz ten język to momentalnie złapiesz z Nimi kontakt.
Miłej, wiosennej niedzieli:)
Witaj, swietnie,ze mozesz porozumiec sie z dziecmi z Ukrainy, mam je tez w szkole, w kazdej klasie w ktorej ucze a jest ich szesc mam od jednego po troje, ucze angielskiego i czasem moge porozumiec sie z nimi w tym jezyku a nie po ukrainsku.Sa to bardzo zdolne dzieci, (ucze klasy od I do III ).A placuszki wygladaja na smaczne.Zastanawia mnie Twoja alergia, ja nie moglam jesc swiezych bananow przez kilkanascie lat bo dostawalam bolow zoladka.Pozdrawiam Cie cieplo i dziekuej za odwiedziny.
OdpowiedzUsuńZaskakuje mnie, że znajomość cyrylicy może przeszkadzać, w ukraińskim alfabecie dopatrzyłam się tylko dwóch fodatkowych znaków. Znając tylko alfabet zdarza mi się czytać coś napisanego po ukraińsku i całkiem często jak na tę nieznajomość jestem w stanie zgadnąć znaczenie. Chociaż kiedy znasz rosyjski i nie chcesz go używać, może się mylić... Z moich doświadczeń ze Słowakami (swpją drogą pewien Ukrainiec zachwycał się, jak dużo na Słowacji rozumie - ale on i z Polakami rozmawiał zawsze po polsko-rosyjsko-ukraińsku i nawet jakoś to szło) wynika, że najlepiej idzie, kiedy już obie strony się przyzwyczają do swojego mówienia.
OdpowiedzUsuńPlacuszki z banana bardzo lubię na sobotnie śniadania, taki mam rytuał. :)
Często piekłam racuszki, placuszki owocowe, mięsne, warzywne kiedy miałam 3-kę Dzieci w domku😉
OdpowiedzUsuńTeraz tez robię, ale rzadziej.
Smacznie pozdrawiam😊
wzięłaś na barki kolejne wyzwanie. Jestem pełna podziwu. za mna chodzą placki ziemniaczane, ale ręce mnie bolą, więc uciekam od ścierania ziemniaków. Pozdrawiam wiosennie.
OdpowiedzUsuńAle masz potężny umysł i sporo energii.Pozostalo mi w głowie jeszcze trochę rosyjskiego, dogadać to by się człowiek może dogadał.Jestes Wielka
OdpowiedzUsuńA jak Twój maleńki ogródek ? Coś kwitnie? Miłej niedzieli.
A moje kijki do nording-walking zarastają kurzem tak dawno nie chodziłam z nimi ech
OdpowiedzUsuńAle smakowicie te placuszki wyglądają, Karolinko.
OdpowiedzUsuńUściski.
skąd Ty dziewczyno czerpiesz siłę, od jakiegoś czasu Cię obserwuję i podziwiam - cały czas coś działasz!
OdpowiedzUsuńDzięki za przepis, banany lubię więc chyba i placuszki z nich mi będą smakować, przynajmniej wyglądają bardzo smakowicie. Super, że złapałaś za kije ciekawe czy też jak mnie Cię to pochłonie , oby tak było, bo to samo zdrowie!!
OdpowiedzUsuńPozdrowienia
Spaceruj Karolinko, to naładujesz do maksimum swoją energię, a słońce naprawdę zachęca do dłuższych wyjść.
OdpowiedzUsuńPozdrawiam serdecznie
Ja rosyjskiego nie uczyłam się nigdy, ukraińskiego uczę się z przyjemnością, choć... brak znajomości cyrylicy daje się we znaki :) Gadać umiem, rozumiem, ale z pisaniem i czytaniem idzie gorzej :)
OdpowiedzUsuńja wrzucam do blendera banana, jajko i trochę mleka roślinnego. I bach, wylewam placki na patelnię :)
OdpowiedzUsuńNigdy nie robiłam takich placuszków ale jadłam i rzeczywiście są pyszne. Pozdrawiam :-).
OdpowiedzUsuńNie jadłam takich placuszków ale na pewno spróbuję bo pomysł mi się spodobał.
OdpowiedzUsuńUściski Karolinko:)
Witaj Karolinko
OdpowiedzUsuńPlacki bym zjadła, ale tylko z mąką bezglutenową.
A cyrylica... Kiedyś dobrze ją znałam.
Teraz tylko jako tako się dogadam
Pozdrowienia ciepło