1433. Sportowy czas nadciąga

Ten maj mija mi zadziwiająco szybko i intensywnie. Dopiero co świętowaliśmy Pierwszego Maja, a już za tydzień jadę na pierwszą rundę tegorocznego Grand Prix w lekkiej atletyce. W tym roku zaczynamy od Tarnowa, przez Kraków, Słubice, Mistrzostwa Polski w Szczecinie, Sieradz, a kończąc na Gorzowie Wielkopolskim. Coś mi się wydaje, że w tym roku raczej nie popiszę się formą, bo jeszcze nie do końca doszłam do siebie po listopadowej niemocy. Bywało oczywiście gorzej, i zdarzało się, że w 2-3 miesiące po pobyciu w szpitalu wracałam do jako takiej formy, ale wtedy trenerzy byli tacy, że im się chciało i im zależało na nas, sportowcach. Teraz mamy nowego trenera i powiem Wam szczerze, że skutecznie mnie zniechęca swoją postawą do wszystkiego. Pocieszające jest to, że być może od września ruszy w województwie sekcja wspominanej już nieraz przeze mnie RR. A teraz najlepsze - mobiler do uprawiania tego sportu kosztuje, bagatela, 6 600 zł. W najlepszym wypadku. Na szczęście można składać wniosek o dofinansowanie sprzętu do PFRONU. Co prawda jestem sceptycznie do tego nastawiona, ale może warto spróbować? A nóż się uda? A awaryjnie zacząć zbierać fundusze? Wiadomo, że nie sfinansują mi wszystkiego, jednak nawet 500 zł to już coś. Sam mobiler wygląda mniej więcej tak:

W zasadzie można powiedzieć, że jest to jakby trzykołowy rower(zresztą na podobnym jeździłam w czerwcu i lipcu 2019 roku), tylko nie ma pedałów - tutaj jako napęd działają nasze własne nogi. A nawet jedna noga - byle uprawiający tą dyscyplinę potrafił odepchnąć się nią od podłoża.

Wracając jednak do teraźniejszości, to na dzień dzisiejszy wiem, że nie jadę do Słubic i do Gorzowa, nie wiem co z Szczecinem, bo teoretycznie dzień wcześniej wracam z wyjazdu studyjnego. Piszę "teoretycznie", bo dwa i pół tygodnia przed wyjazdem nic nie wiadomo. Tylko, że to nie jest wyjazd do Częstochowy, tylko ciut dalej... Ogólnie najbliższe dwa tygodnie będą dla mnie trochę intensywne, bo z jednej strony zawody(na szczęście mogę na nie jechać po zajęciach na uczelni, a do Krakowa to nawet po pracy), a z drugiej będę chciała jak najwięcej zaliczyć przed wyjazdem studyjnym. A już na pewno te przedmioty, z której mam egzaminy. Będzie ciężko, ale wierzę, że mi się to uda. Tym bardziej, że objawy alergii wziewnej znacząco dają mi się we znaki i obniżają moją koncentrację - do dzisiaj się zastanawiam, jak w takim stanie zdałam maturę. A jak mi się nie uda czegoś zaliczyć, to zawsze są drugie terminy... Co prawda sesja zahacza o ogólnoświatowe forum w Kato, gdzie załapałam się na kolejny wolontariat, jednak to już temat na osobny wpis.

Na koniec chciałabym Wam opowiedzieć o pięciotomowej sadze "Spacer Aleją Róż" opowiadającej o losach rodziny Szymczaków, toczących się na tle wzrastania najmłodszej dzielnicy Krakowa - Nowej Huty. Wolne chwile ostatnich dni spędziłam na wizytach w szpitalu i jej lektura skutecznie umiliła mi czas oczekiwania w tamtejszej poczekalni. A już na pewno odwróciła uwagę od zbliżającej się dużymi krokami sesji. Może właściwiej byłoby zabrać ze sobą notatki z niemieckiego, z którego mam jeden z egzaminów (a tak naprawdę to właśnie tego boję się najbardziej), ale obawiam się, że i tak bym niewiele się nauczyła. Za to lektura na razie dwóch tomów podziałała na mnie odstresowująco. Inna sprawa, że lubię takie książki i chętnie po nie sięgam. Jeżeli Wy też lubicie takie wielowątkowe powieści to serdecznie zachęcam do sięgnięcia po nią.

Te już przeczytałam:

A tą zaczęłam czytać.

Zaś w tzw. międzyczasie czytam to:

"Jerozolima. Biografia" to prawie 700 stronicowa monografia opowiadająca o dziejach Świętego Miasta począwszy od czasów starożytnych, a kończąc na współczesności. Wypożyczyłam ją w celu poczytania sobie o okresie tego miasta z czasów Jezusa, przy okazji posłużyła mi jako powtórka przed lutową obroną(traf chciał, że komisja zapytała mnie właśnie o Jerozolimę z puli pytań dodatkowych). Teraz kończę ją czytać i nie żałuję, ponieważ bardzo jasno przybliża mi historię miasta trzech religii.