Można by powiedzieć, że jedną z takich blogowych tradycji jest podsumowanie i przypomnienie tych osób ze świata mediów, polityki, kultury, sportu, czy też historii, którzy odeszli do wieczności w okresie od 2 listopada ubiegłego roku do 1 listopada bieżącego roku. Nie inaczej mogło być w tym roku.
Szczerze powiedziawszy to czas zaczął tak bardzo pędzić, że w przypadku niektórych osób nie zdawałam sobie sprawy z tego, że odeszli w ciągu ostatnich 12 miesięcy. O jednych odejściach było głośno, o innych w mediach pojawiły się tylko zdawkowe informacje. Jednak każde z nich spowodowało jakąś tam stratę w naszym społeczeństwie, a przynajmniej część z tych nazwisk jest jakoś rozpoznawalna wśród nas. Kto zatem odszedł we wspomnianym okresie? Tradycyjnie zapraszam na filmowe podsumowanie.
W każdym razie nie miałam z nim problemów, wszystko szło mi na jego przedmiocie dobrze, a wysoka (może nawet za wysoka) ocena tylko dodała mi skrzydeł i udowodniła, że nauka i studia mają sens. Profesor Henryk Kocój był autorem wielu cenionych publikacji historycznych, po które wielokrotnie sięgali jego następcy, a jego uwagi względem niesfornych studentów pierwszego roku ("Co się spaźniasz*?!", "Cisza, bando głupia") mówione z charakterystycznym galicyjskim akcentem przeszły do potocznej mowy naszego rocznika.
Nie mogę tutaj nie wspomnieć o innym wykładowcy z katowickiego AWFu, który odszedł do wieczności, poczciwym panu Rysiu, o którym pisałam >>tutaj<<. W przeciwieństwie do profesora Kocója, pana Rysia chyba każdy lubił i przychodził do niego z każdą sprawą - zarówno nadziejną, jak i beznadziejną. A on starał się w miarę możliwości je rozwiązywać. Taki dobry duch uczelni jakich mało. I może dlatego tak pięknie zapisał się w moim sercu?
* tak, zawszę mówił "spaźniasz", zamiast "spóźniasz"
Oglądając ten film poświęcony osobom, które odeszły, uświadomiłem sobie, że w przypadku Polaków większości z nich w ogóle nie znałem, a o tych, których znałem — lub przynajmniej których nazwiska brzmiały mi znajomo — nie miałem pojęcia, że już nie żyją. To zawsze poruszające doświadczenie, zwłaszcza gdy okazuje się, że niektórzy z nich odeszli zdecydowanie zbyt wcześnie. Tego typu zestawienia skłaniają do refleksji nad upływem czasu i kruchością ludzkiego życia. Dziękuję za to przypomnienie.
OdpowiedzUsuńRównież ja miałem wykładowców, których zapamiętałem na całe lata — czy to z powodu bardzo wysokich wymagań, czy też dzięki ich nietypowym, czasem wręcz ekscentrycznym metodom nauczania. Co ciekawe, dwóch profesorów prowadziło na moich studiach zaledwie po jednym wykładzie, a mimo to ich wystąpienia na trwałe zapisały się w mojej pamięci. Tymczasem inni, choć przez cały semestr prowadzili zajęcia, bardzo szybko poszli w niepamięć. To najlepiej pokazuje, jak ogromne znaczenie ma osobowość wykładowcy i sposób przekazywania wiedzy — nie ilość godzin, lecz jakość spotkania z drugim człowiekiem.
Wspaniale czyta się o takich postaciach jak Profesor Kocój czy pan Rysiu. To właśnie tacy ludzie budują klimat studiów i zostają w pamięci na lata, nawet jeśli ich metody bywały specyficzne. Cytaty o bandzie głupiej są nie do podrobienia. Piękne świadectwo tego, że każdy z nas zostawia po sobie jakąś historię. Pozdrawiam ciepło w tym czasie zadumy.
OdpowiedzUsuńBardzo ciekawe postaci na studiach.Z filmiku nie wszystkich znałam ale nie spoczywają w spokoju.Pozdrawiam.
OdpowiedzUsuń