512. 600 lat prymasostwa w Polsce

Na początek mała gra słów, która powstała po moim powrocie z zeszłorocznej pieszej pielgrzymki do Częstochowy:

- Wiecie, że obecnym prymasem Polski jest Polak?

- No chyba trudno, aby to był Niemiec, prawda?

Osobiście nie wyobrażam sobie obcokrajowca na tym stanowisku, a że zapomniałam imienia prymasa, to już inna historia. W każdym razie do dzisiaj śmieję się z tego nieporozumienia.

Na początku chciałabym wyjaśnić kim jest prymas Polski. Prymasem naszego kraju jest każdy urzędujący arcybiskup gnieźnieński. Tytuł ten oznacza pierwszeństwo w polskim episkopacie. Aktualnie prymasem naszego kraju jest arcybiskup Wojciech Polak, który sprawuje ten urząd od 2014 roku. Jest to już czwarty biskup, w ciągu mojego prawie 27-letniego życia. 

Pierwszym prymasem Polski był arcybiskup Mikołaj Trąba, który objął swoją funkcję w 1417 roku. W tym roku przypada więc dokładnie 600 lat istnienia tego urzędu w naszym kraju. Centralne uroczystości mają miejsce w katedrze gnieźnieńskiej i ściśle pokrywają się z uroczystościami odpustowymi ku czci jednego z patronów naszego kraju, świętego Wojciecha, którego historia została utrwalona na słynnych Drzwiach Gnieźnieńskich, zaś szczątki spoczywają w srebrnej trumience umieszczonej przy ołtarzu w katedrze.

A że obchody świętowania 600 lecia prymasostwa ściśle pokrywają się w czasie z obchodzonym od 17 lat Świętem Miłosierdzia Bożego, pozwolę sobie zamieścić tutaj wiersz napisany z okazji Nadzwyczajnego Roku Miłosierdzia Bożego:

Jest taki jeden obraz, wiszący w każdym niemal kościele.
Chociaż milczący – mówi bardzo wiele.
Widnieje na nim Jezus, z grobu już powstały.
Z boku wychodzą dwa strumienie – czerwony i biały.
Biały oznacza łaskę, ludzkie oczyszczenie.
Czerwony, krew Jego – nasze odkupienie!
A na dole podpis – „Jezu ufam Tobie”.
Gdy jestem w potrzebie, powtarzam go sobie.