697. Można się pogubić, czyli co nieco o moim(i każdego z nas) pochodzeniu

Dzisiejszy śpiew na Mszy świętej obstawiała schola. Jeszcze dwa tygodnie temu wzięłam sobie albę do prania, aby była świeża na nadchodzące święta. Co prawda obstawialiśmy tylko dzisiejszą Mszę świętą i jutrzejsze czuwanie(dodatkowo ja i jeszcze kilka osób śpiewamy podczas nabożeństw w Wielki Czwartek oraz Wielką Sobotę, ale to już w normalnych ubraniach), ale i tak wypadało ją odświeżyć. Dzisiaj była już gotowa do użycia.

Mimo tego, że nie było mnie ani w sobotę, ani w niedzielę, bo byłam na wspomnianym wcześniej Forum Młodych, dostałam informacje w związku z dzisiejszym dniem. Wiedziałam więc, że dzisiejsza zbiórka jest już o 17:20, ponieważ musieliśmy jeszcze przećwiczyć repertuar a'capella przed jutrzejszym czuwaniem.

O umówionej godzinie pojawiłam się na górnej salce nad zakrystią, gdzie mamy taki swój pokoik. Wyjęłam z plecaka starannie złożoną albę.

 - Ale masz ślicznie złożoną albę. Niczym harcerka - usłyszałam za plecami. No cóż, to że mam ograniczoną sprawność, nie oznacza, że nie potrafię robić prozaicznych rzeczy. No, może z wiązaniem średnio sobie radzę, ale składać ubrania umiem bez problemu. Założyłam sobie albę i zaczęłam szukać mojej fioletowej pelerynki. Pani B. tradycyjnie podeszła do mnie i zapięła mi tylni zasuwak.

 - A ty dzisiaj prosto z Kalwarii Zebrzydowskiej...? Czy z Piekar Śląskich...? Skąd Ty w ogóle pochodzisz?

Chciało mi się śmiać. No tak, co roku właściwie się jeździło na te dwa, trzy dni na Kalwarię, a potem wpadało się do Kościoła pięć minut przed rozpoczęciem Drogi Krzyżowej po to, aby przeczytać swoją kwestię. Czasami była nerwówka, chociaż nie wiem czy to ja się bardziej denerwowałam, czy oni, czy w ogóle zdążę na czas. Ale zawsze z Bożą pomocą jakoś mi się udało. A że w położonych nieopodal Piekarach Śląskich też jest jakaś Pasja, to faktycznie, można się pogubić... Jednak najbardziej rozbroiło mnie to ostatnie pytanie. W sumie trudno na nie odpowiedzieć. Niewiele myśląc wypaliłam:

 - Jak to skąd? Z nieba!

Wszystkich zebranych w salce zatkało. Nastała cisza, którą przerwała pani B.:

 - No to ja już wiem, dlaczego nam w scholi tak wszystko jako tako idzie. Jeżeli mamy takiego wysłannika z nieba, to któż przeciwko nam?

W sumie - jeżeli wierzyć teologii to każdy z nas pochodzi od Pana Boga, a co za tym idzie też i jest z nieba. Przynajmniej takie jest moje rozumowanie, z którym nie każdy z Was musi się zgadzać. I to też rozumiem i jak najbardziej szanuję.

A ponieważ dzisiaj wspominamy modlitwę Pana Jezusa w Ogrójcu, przedstawiam Wam jedną z moich ulubionych pieśni religijnej opowiadającej o tym wydarzeniu. Mam nadzieję, że i Wam przypadnie ona do gustu.