Jakiś czas temu wywiązała się pod jednym z wpisów na blogu dyskusja z pewną personą, co do niektórych moich spraw. Starałam się jej wytłumaczyć, że po prostu chciałabym, aby co niektóre osoby z mojego otoczenia rozumiały moje potrzeby, ot tyle. Bo to, że jestem osobą z niepełnosprawnością nie oznacza, że ich nie mam, bo mam. I to zarówno te niższego, jak i wyższego rzędu. Dla przypomnienia piramida potrzeb stworzona przez Abrahama Maslova:
W odpowiedzi przeczytałam, że nikt nie ma obowiązku respektować moich potrzeb. No i zrobiło mi się niezwykle przykro. Bo te słowa padły nie ze strony kogoś pełnosprawnego, kto faktycznie może mnie nie rozumieć, ale kogoś, kto zmaga się z takim samym schorzeniem jak ja, kto też niejednokrotnie doświadczył odrzucenia ze względu na ograniczenia narzucone jej przez MPD. Więc skąd ta złośliwość?
Umówmy się - słynna Piramida Maslova przedstawia piramidę potrzeb odnoszącą się dla zdrowej psychicznie jednostki. Myślę, że nie ma nic dziwnego w tym, że tak jak każdy człowiek, także i ja odczuwam potrzebę przynależności do pewnej jednostki, szacunku oraz samorealizacji. I dążę do ich osiągnięcia, może czasami zbyt chaotycznie, zbyt gwałtownie, ale... Ale nie wydaje mi się, aby moje potrzeby były bardziej czy też mniej ważne od potrzeb innych osób. Ja respektuję i uznaję potrzeby innych osób, nawet w miarę możliwości staram się im pomóc w ich realizacji. Czy więc nie mam prawa oczekiwać tego od innych? Czy inni mają prawo mnie za to obwiniać? Ech, jakoś tak mi dziwnie z tego powodu. To nie tak, że mam o te słowa jakiś szczególny żal czy też pretensje o to, co napisała, ale jakaś mikroranka powstała i trudno ją zagoić.
A co do samorealizacji - pozapalałam dzisiaj sama wszystkie świece w kościele, co przy drżących łapach jest nie lada wyzwaniem. Wiem, że dla niektórych to nic, ale dla mnie dużo. I będę się z tego cieszyć, mimo wszystko...
Zapaliłaś wszystkie świece - wyobraziłem to sobie i zrobiło mi się jaśniej :)
OdpowiedzUsuńDziękuję.
Mnie oczywiście trudno jest wyobrazić sobie tk do końca z jakimi ograniczeniami się borykasz, ale w kwestii tej piramidy myślę, że są uniwersalne przecież, a różnica polega na tym, że osoby niepełnosprawne czasami potrzebują ułatwień, żeby te potrzeby realizować; ułatwieniem jest odpowiedni sprzęt (np. dyktafon, gdy nagrywałaś wykłady), ułatwienia architektoniczne (podjazdy, windy) lub pomoc innych ludzi, w tym cierpliwość, gdy np. jakaś czynność zajmuje więcej czasu ...
OdpowiedzUsuńWitaj Kochana. Ostatnio rzadko jestem, ale staram się regularnie czytać. Uważam, że każdy ma swoją ,,piramidę potrzeb" i ta osoba również. Być może jej zachowanie podyktowane jest jej własnymi doświadczeniami i jej sposób życia jest jej tarczą. Jak to się mówi, że najlepiej się wychodzi jak się liczy na samego siebie. Wielu rzeczy nie rozumiem w świecie ludzi jak różne dziwne relacje albo ich brak. Ściskam Cię bardzo serdecznie :)
OdpowiedzUsuńZapalanie świec i obserwowanie migotania, to uspokajająca czynność:-)
OdpowiedzUsuńPięknie , że podejmujesz różne wyzwania. To co dla innych jest normalką , dla Ciebie wyczynem. Brawo Ty kochana
OdpowiedzUsuńMoja piramida jest trochę inna niż ta Maslova, inna kolejność i troszkę inne wartości ale rozumiem, że każdy ma swoją i co innego go dotyka i motywuje. Ale sprawność fizyczna nie ma tu nic do rzeczy, umysłowa może. A to, ze zrobiło Ci sie przykro normalne jest ale też czasem skłania do przemyśleń. Bo ja np prawie nie mam potrzeby przynależności i szacunku ale bazowo mam potrzebę wolności.
OdpowiedzUsuńPozdrawiam i przytulam i szacun za ten blog Karolinko.
Widzisz? Robisz wszystko jak inni ludzie, dajesz z siebie bardzo dużo dla innych, nie wiem nawet, jak Ty się mieścisz w czasie i jeszcze blog piszesz. Nawet nie nazwałabym Cię osobą niepełnosprawną.
OdpowiedzUsuń