Wróciłam z nadmorskich wojaży... przeziębiona. Tak też można. Katar leci mi hektolitrami, kaszlę jak w ostatnim stadium gruźlicy. Temperaturę mam jednak przepisową - 36,6. A przecież jutro czeka mnie wycieczka do Krakowa w ramach półkoloniach, pojutrze zaś wyjeżdżam do Huciska na obóz sportowy. Chorowanie nie jest więc wskazane. Kupiłam sobie "Mucosolvan" w tabletkach. Syrop odpada - mam kłopoty z przełykaniem gęstych, lepkich cieczy. No i za nic na świecie nie naleję sobie go najpierw na łyżeczkę, a następnie trafię nią do paszczy. A taka tabletka to pikuś. Zresztą przy tym co na co dzień zmuszona jestem przyjmować to naprawdę nic.
Zainspirowana końcówką bajki przewodniej tegorocznych półkolonii - "Samoloty", postanowiłam obejrzeć sobie całość na CDA. I doszłam do jednego wniosku - albo ja się starzeję, albo amerykańskie bajki robią się coraz bardziej kiczowate. No bo takiego "Króla Lwa", "Zakochanego kundla", a nawet "Mojego brata niedźwiedzia" kiedyś oglądało się na okrągło. A "Samoloty" oglądałam trochę na siłę. Nie wiem, może się nie znam. Ale na filmwebie dałam mu 6/10.
A teraz po raz enty oglądam Harrego Pottera. Swoją drogą to dziwne - jeszcze nigdy nie przeczytałam tej słynnej sagi o małym czarodzieju. Kiedy wszyscy w podstawówce zachwycali się kolejnymi tomami, ja wzgłębiałam się w trylogię "Władcy Pierścieni" Tolkena. Ale teraz planuję wypożyczać kolejne części Harry'ego Pottera z wojewódzkiej biblioteki. No, chyba że po przeczytaniu pierwszej z nich szlak mnie trafi i stwierdzę, że to nie dla mnie.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz