498. Szczęście i radość - produkty deficytowe?

Ostatnio coraz częściej zastanawiam się, czy we współczesnym świecie można być szczęśliwym? Idąc ulicą częściej spotykam ludzi z marsowymi wyrazami twarzy niż uśmiechniętych od ucha do ucha. Czytając blogi też zdarza się, że bez przerwy spotykam się ze stwierdzeniami, że wszystko na tym świecie jest bez sensu. Oczywiście zrozumiałe jest, że kogoś od czasu do czasu złapie pesymizm, wszak wszyscy jesteśmy ulepieni z tej samej gliny, jednak kiedy takie notatki pojawiają się nieustannie, pojawia się problem.

Osobiście nie wierzę w to, że w życiu każdego z nas nie ma szczęśliwych chwil. Wielu ludzi znających mnie na co dzień niejednokrotnie zadaje mi pytanie, co robię, że jestem taka szczęśliwa w życiu. Właściwie to nic nadzwyczajnego nie robię, po prostu zauważam w moim życiu więcej pozytywów, niż negatywów. To trudne, lecz przy odrobinie chęci wykonalne. Co więcej, przez większość mojego życia obcowałam z osobami, a właściwie dziećmi, niepełnosprawnymi. Trochę trudno w to uwierzyć, ale pomimo codziennego cierpienia, uśmiech nie schodził z ich twarzy. Oni autentycznie cieszyli się życiem całym sobą, chociaż niejeden z nich żył na przysłowiowy kredyt. Nie wiem skąd te dzieciaki brały taką radość z życia, ale ja też bym tak chciała.
A może po prostu szczęścia trzeba się nauczyć, tak jak chodzenia, mówienia i pisania? Pytanie tylko od kogo. Odpowiedź jest jednak jeszcze bardziej banalna - od nas samych. Tak, tak. Dobrze czytacie - to tylko człowiek człowiekowi może dać odrobinę szczęścia. Pytacie jednak jak? Pozwólcie, że dam Wam zaledwie trzy na to sposoby:

1. Uśmiechaj się do napotkanych osób;
2. Daj innym cząstkę radości;
3. Dodaj dobre słowo do rozmów; SMSów...

Tylko tyle. A może aż tyle. Czasami szukamy czegoś daleko, a jest bardzo blisko. Bo z jednej strony łatwo jest być smutnym i rozgoryczonym na cały świat, ale z drugiej... No właśnie. Czy nie lepiej optymistycznie podchodzić do otaczającego nas świata? Czy nie przyjemniej zarażać wszystkich dookoła uśmiechem na naszej twarzy, niż zgryzotą? Czy nie przyjemniej jest słyszeć dobre słowa zamiast wyzwisk? Kochani, otaczanie się dobrem i szczęściem, a nawet rozsiewanie tych pozytywnych cech wokół siebie nic nie kosztuje, a może powiem inaczej - pozytywne emocje mogą w dużym stopniu przyczynić się do poszerzenia kręgu naszych znajomych, nawet tutaj, w internetowym świecie.
A jak wcielić w życie podane przeze mnie sposoby? Pozwólcie, że zamieszczę tutaj komentarze do zdrapki, które powinny Wam w tym pomóc. I to niekoniecznie w okresie Wielkiego Postu, ale na co dzień.