Mam jeden taki poważny nałóg, z którego nie mogę się uwolnić - to czytanie książek. Nie ważne, jaka jest ich tematyka, ważne żeby pod ręką mieć co do poczytania. Zaczęło się to już w podstawówce, kiedy hurtowo wypożyczałam książki ze szkolnej biblioteki, bo wszystkie jakie były w domu już przeczytałam. To były inne czasy. O Internecie nie wiedziało się właściwie nic, a dodatkową wiedzę czerpało się właśnie z pozycji popularnonaukowych, ewentualnie teleturniejów. Czasami niespodziewanie błyskało się dodatkową wiedzą przed nauczycielami. Nasza szkolna biblioteka była nieco uboga w pozycję, ale to mi nie przeszkadzało. W liceum moja pasja nagle ucichła, wiadomo, nowa szkoła, nowe obowiązki, nauki było sporo, a czasu wolnego dosłownie brak. Czytanie ograniczałam do lektur szkolnych, ewentualnie jakiś historycznych i geograficznych pozycji, a w trzeciej klasie książek potrzebnych mi do mojej prezentacji maturalnej dotyczącej holokaustu. Wszystko zmieniło się po zdaniu matury, kiedy miałam multum wolnego czasu i brak pomysłów, jak go wykorzystać. Granie na komputerze mnie nie pociągało, zresztą moje logiczne gry znałam na pamięć, serwowanie po Internecie ograniczyłam do niezbędnego minimum. Za to zaczęłam sięgać po kolejne pozycje z mojej domowej biblioteczki. I zostało mi to do dzisiaj. Czytam w każdej wolnej chwili i właściwie wszędzie. W autobusie, na ławce w parku, w łóżku przed snem. Od grudnia 2012 roku zarejestrowana jestem na portalu lubimyczytać.pl, gdzie nie tylko dodaję przeczytane przeze mnie książki, ale i dzielę się z innymi swoimi opiniami na ich temat. Biorę też udział w organizowanych przez nich konkursach i czasami udaje mi się coś wygrać. To jeden ze sposobów poszerzania przeze mnie moich książkowych zbiorów. Drugim było zapisanie się do stowarzyszenia Sztukater.pl, z którego otrzymuję co miesiąc kilka egzemplarzy książek do recenzji. Procedura przyjęcia polegała na wysłaniu do stowarzyszenia kilku przykładowych recenzji, na podstawie których zarząd decydował, czy dana osoba nadaje się do współpracy, czy też nie. Bardzo cieszę się, że w ten sposób mogę pomóc ludziom w wyborze odpowiednich lektur. Założyłam też blog, w którym dzielę się opiniami na temat przeczytanych książek z innymi - http://recenzje-lolka.blog.pl/. Czasami dostaję jakąś książkę od znajomych, czasami kupię w antykwariacie, albo na allegro. Często wypożyczam interesujące mnie pozycję z biblioteki. Mam swoich ulubionych autorów, a nawet cykle, ale podzielę się nimi innym razem.
Moje motto
„Często spotykam się ze stwierdzeniem, że wszyscy jesteśmy niepełnosprawni. Ludzie bywają okaleczeni w najróżniejszy sposób: zatruci przez toksyczne relacje, zranieni przez miłość, przytłoczeni utratą pracy, rozdarci wewnętrznie z powodu rozpadu rodziny, sparaliżowani strachem czy niepokojem... Okaleczenie może dotyczyć każdego, w każdej sferze życia i w każdym środowisku społecznym” - J.-B. Hibon "Pijany ze szczęścia. Opowieść o życiu spełnionym"
Jaki był ten dzień
"Jaki był ten dzień,
co darował, co wziął?
Czy mnie wyniósł pod niebo,
czy zrzucił na dno?
Jaki był ten dzień,
czy coś zmienił, czy nie?
Czy był tylko nadzieją
na dobre i złe?"
Ja często się wręcz boję wchodzić do księgarni-a raczej antykwariatów i sklepów z używanymi rzeczami (które zazwyczaj posiadają kilka lub kilkanaście półek z książkami), bo od wielu lat one się stały głównym źródłem moich książek. Rok temu będąc w takim sklepie zaoferowano mi całą ogromną torbę książek (i filmów DVD) za przysłowiowe grosze; po niecałej godzinie wybrałem masę pozycji i ledwo zdołałem unieść ten pakunek! To było podczas mojej wakacyjnej podróży i na szczęście jechałem samochodem, toteż z trudem je upchnąłem i przywiozłem do domu. Obecnie też jestem na wakacjach, wstąpiłem już do kilku sklepików i nabyłem kilka książek–szkopuł w tym, że za tydzień wracam do domu, ale samolotem i nie wiem, czy nie będę musiał ich tutaj zostawić.
OdpowiedzUsuńCo jakiś czas pakuję po kilka pudełek przeczytanych-lub nieprzeczytanych książek (niestety, niektóre okazują się kompletnie nie w moim stylu i po przeczytaniu kilku czy kilkunastu stron odkładam je) i zawożę je do sklepów jako darowizna. Jeżeli nie robiłbym tego, to pewnie trudno byłoby się poruszać w mieszkaniu-o ile nie zawaliłaby się podłoga od ich ciężaru! A w ogóle to ciekawe, jak się u mnie zmienił “smak”--obecnie absolutna większość książek to literatura faktu, a jeżeli czytam fikcję, to rzadko i rzeczywiście musi wnieść coś nowego i interesującego do mojego życia.
Sądzę, że czytanie książek jest bardzo dobrym zajęciem/hobby, o wiele lepszym i pożyteczniejszym, niż np. gry komputerowe czy oglądanie TV. Osobiście telewizji nie oglądam już od dziesiątek lat, a ostatnią grę komputerową posiadałem jakieś 30+ lat temu. Natomiast uwielbiam czytać różne rzeczy na Internecie, m. in. Wikipedię i blogi (właśnie w ten sposób tutaj trafiłem) oraz oglądać filmy na YouTube, a w szczególności vlogi, dzięki którym dowiaduję się często o stokroć więcej, niż z najlepszych profesjonalnych produkcji.
Na “Lubimy Czytać” też swego czasu zamieściłem kilkanaście recenzji, ale przestałem z braku czasu (może jednak do nich powrócę).
Też lubię antykwariaty. Można tam znaleźć prawdziwe perełki. W gry komputerowe grywałam rzadko. Chociaż jak już, to wybierałam ekonomiczne. I takie, w których trzeba pokombinować, aby coś osiągnąć. Pozdrawiam
Usuń