Moje motto

„Często spotykam się ze stwierdzeniem, że wszyscy jesteśmy niepełnosprawni. Ludzie bywają okaleczeni w najróżniejszy sposób: zatruci przez toksyczne relacje, zranieni przez miłość, przytłoczeni utratą pracy, rozdarci wewnętrznie z powodu rozpadu rodziny, sparaliżowani strachem czy niepokojem... Okaleczenie może dotyczyć każdego, w każdej sferze życia i w każdym środowisku społecznym” - J.-B. Hibon "Pijany ze szczęścia. Opowieść o życiu spełnionym"

Jaki był ten dzień

"Jaki był ten dzień,
co darował, co wziął?
Czy mnie wyniósł pod niebo,
czy zrzucił na dno?
Jaki był ten dzień,
czy coś zmienił, czy nie?
Czy był tylko nadzieją
na dobre i złe?"

niedziela, 22 marca 2015

115. Binaszka, nie daj się!

Ten post dedykuję pewnemu dziesięcioletniemu zuchowi z województwa mazowieckiego. Osobiście nie znam ani jego, ani mamy, jednak historia Gabrysia utkwiła w moim sercu. Na jego bloga weszłam przez przypadek rok temu i jakoś mnie wciągnął. Ze strony głównej patrzał na mnie wesoły cherubinek z włoskami jak u lalusi. Jednym tchem przeczytałam wszystkie wpisy, jakie przez dwa lata robiła jego mama. I pokochałam ich całym sercem. Szczególnie chłopca, zdrobniale zwanego... Binaszką :). Maluch zmaga się z agenezją ciała modzelowatego, niedorozwojem nerwów wzrokowych, padaczką. Ale walczy. Walczy jak nie jeden dorosły. W dodatku jest wielkim fanem zespołu "Dżem" i jego muzyki. Wszak muzyka to jego żywioł.
źródło zdjęcia
Niedawno chłopiec obchodził swoje dziesiąte urodziny, na które dostał dość nietypowy prezent. Gabryś wylądował w szpitalu. Operacja brzuszka, łzy i niepewność rodziców. Kilka dni później pojawiły się komplikacje, lekarze zdecydowali o reoperacji, po której przyplątało się zapalenie płuc. Binaszka jest coraz słabszy, ale walczy. Jego rodzice nie proszą o wiele. Jedynie o modlitwę w intencji synka. To nigdy nie zaszkodzi, a może pomóc, choćby psychicznie. A jeżeli jesteś niewierzący to poślij malcowi pozytywne fluidy, pomyśl o nim przez chwilę. Może Binaszka podświadomie będzie czuł, że nie jest sam.
A tą piosenkę dedykuję wszystkim tym, którzy modlitwą, czy choćby myślą wesprą rodzinę:
P.S. Dzisiaj na nabożeństwie Gorzkich Żali udało mi się ułożyć taką modlitwę:
"Dobry Boże, Ty jeden wiesz, jakimi nas prowadzić drogami w życiu, abyśmy doszli do bram zbawienia. Ja wiem, że nigdzie nie będzie mi tak dobrze, jak w Twoim Królestwie, do którego zmierzamy. Ja wiem, że kochasz dzieci i chcesz mieć przy sobie ich jak najwięcej. Pozwól jednak, aby Gabryś został w swoim ziemskim ciele. Ty wiesz, jak Matka Boża płakała po śmierci Twojego, a za razem swojego Syna na krzyżu. Nie pozwól, aby rodzice Gabrysia przeżywali taką samą rozpacz. Ulżyj mu Boże w cierpieniach i daj siłę do dalszej walki. Lecz nie nasza, a Twoja o Panie niech wola się stanie. Amen"

3 komentarze:

  1. Będziemy całym sercem wspierać Binaszka!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję w imieniu Gabrysia i jego rodziców.
      Pozdrawiam

      Usuń
  2. Karolina dziękuję, wszystkie takie gesty są dla nas bardzo ważne i dodają otuchy, a to jest nam najbardziej potrzebne.
    Chciałabym napisać że jest lepiej, ale niestety od poniedziałku Gabryś przebywa na OIOMie szpitala w którym dotychczas był leczony, smutne to strasznie bo nie możemy być razem z nim, ale z drugiej strony ma tam wspaniałą opiekę i daje to nam nadzieję, że wkrótce wszyscy troje wrócimy do domu :)
    Dziękuję jeszcze raz że pomyślałaś o nas !!!
    ściskam serdecznie

    OdpowiedzUsuń