757. Cztery lata to już całkiem fajny wiek...

Bardzo lubię przebywać z dziećmi w wielu przedszkolnym. Można się z nimi wspaniale bawić, prowadzić dyskusje, zdają się nawet nie przejmować innością innych. Ponadto są ciekawe świata, chcą wszystkiego dotknąć, wszystkiego spróbować.

Dzisiaj czwarte urodziny obchodzi też mój blog. To już zupełnie przyzwoity staż. Cieszę się, że udało mi się dotrwać do tego momentu. Przez te cztery lata napisało się ponad 750 postów, które otrzymały masę komentarzy. Nie wszystkie były pozytywne, fakt, ale przecież nie każdy musi zgadzać się z moim zdaniem. Obraźliwych komentarzy mogłabym policzyć na palcach. Cieszę się też z tego, że mam tylu wspaniałych i wiernych czytelników. Na przestrzeni tych lat wielu z Was odeszło, wielu zawitało i już pozostało. Najbardziej mi żal, że nasza Jadzia już tutaj nie zagląda. Mam swoje przypuszczenia dlaczego, ale nie chcę ich tutaj wywlekać. Chociaż chciałabym się w tej kwestii mylić... Nie zawsze się ze sobą zgadzamy, może niektóre moje posty są dla Was niezrozumiałe, ale w blogu jest trochę jak w życiu. Jak wiecie na blogu poruszam wiele tematów, niekoniecznie związanych z moją niepełnosprawnością. Bo chociaż szereg związanych z nią dolegliwości skutecznie utrudnia mi życie i rzuca kolejne kłody pod nogi, to jednak staram się aby one nie zdominowały mojego życia. Staram się, aby było ono pełne i nie przelatywało mi przez moje skostniałe palce. Pasje i zainteresowania doskonale je dopełniają.
Na blogu staram się przedstawiać moje życie wraz z jego wzlotami i upadkami. Chcę pokazać, że niepełnosprawny ruchowo człowiek może realizować się i aktywnie żyć, że też stara się działać w swoich społecznościach. Przez wielu ludzi odbierane jest to jako kreowanie się na bohatera, ale skoro takie jest moje życie, to czemu mam o tym nie pisać. Mam też swoje zdanie na dane tematy, może niezbyt po myśli niektórych z Was, ale trudno. Chcę też pokazać, że nie każdym niepełnosprawnym da się manipulować, że mamy własny rozum, i tak jak piszę, możemy mieć swoje zdanie na dany temat.

Mam do Was pytanie - jakie tematy poruszane na blogu najbardziej lubicie? Czy moja pisanina Wam nie przeszkadza? Nie denerwuje Was? Bardzo proszę o szczere wypowiedzi na ten temat.
A skoro są urodziny to wypadałoby wręczyć solenizantowi też jakieś prezenty. Kochani, nie proszę Was o wiele, tylko o jednego jedynego SMSa na dzieciaczki, o których pisałam w >>TYM<< poście. Dla wielu z nas to tylko 2,46 zł, dla nich 2,46 zł na lekarstwo ratujące, a przynajmniej przedłużające im życie. Wiem, że się powtarzam, ale nie wiem dlaczego, ale zależy mi na nich, chociaż w ogóle ich nie znam. Za każdy taki prezent bardzo dziękuję