1218. Niepozorne półgodziny też może mieć wielką moc

Różaniec jak życie

Okrągłe paciorki różańca,
przemijają pod moimi palcami,
niczym ludzkie życie.
Jest czas zwiastowania,
i czas odwiedzin.
Czas cudu narodzin,
i cudu mądrości dziecka.
Uczestniczymy w chrzcie w Jordanie,
radujemy na weselu w Kanie.
Słyszymy głoszenie Królestwa Bożego,
jesteśmy świadkami ustanowienia Eucharystii.
Nadchodzi droga krzyżowa,
i śmierć, będąca jej zwieńczeniem.
Ale to nie koniec -
bo przecież jest Zmartwychwstanie.
A po nim Wniebowstąpienie.
Cała ludzka działalność,
zawarta w 20 tajemnicach.
Przemierzam je razem z Maryją,
co rusz ucząc się od niej:
- zaufania,
- oddania,
- skromności,
- wypełniania Bożej Woli
- dźwigania cierpienia...

Nie będę ukrywała, że nabożeństwa różańcowe, którym w głównej mierze poświęcony jest miesiąc październik, są jednymi z moich ulubionych. Jak przez mgłę pamiętam, jak moja prababcia Antosia(ta sama, która podczas II wojny ratowała Żydów) siedziała na ławeczce przed swoim domem i pilnując nas, kilkuletnie szkraby, przesuwała w palcach małe koraliki. Wtedy jeszcze nie wiedziałam, że istnieje taka modlitwa, chociaż samo "Zdrowaś Maryjo" umiałam raczej dobrze(chociaż "po swojemu").
Samą modlitwę różańcową, jak większość dzieci, poznałam przed Pierwszą Komunią Świętą. Wtedy jeszcze składała się z trzech części(czwartą, Tajemnice Światła, ustanowił papież Jan Paweł II w 2002 roku). Przypadła mi tak bardzo do gustu, że nawet teraz, kiedy mam 30 lat, staram się w miarę możliwości uczestniczyć w nabożeństwach odbywających się w moim parafialnym kościele. Z reguły na jego tyle, tak aby móc się skupić. Jednak kiedy nie jestem w stanie dotrzeć na czas(tak się działo, kiedy studiowałam w Krakowie, ale i teraz też), staram się odmówić jedną 50 np. w busie, w domu, czy choćby na spacerze, a nawet zdobywając górskie szczyty czy też oczekując na start w zawodach(chociaż najbardziej lubię w domu, bo wtedy mogę sobie przeczytać odpowiedni fragment w Piśmie Świętym i na jego podstawie samodzielnie rozważyć poszczególne tajemnice). Przecież to tylko półgodziny. Zresztą nie tylko w październiku, ale i w pozostałych miesiącach. Bo różaniec można odmawiać cały rok. A moc tej modlitwy jest niesamowita.
Jak można było usłyszeć dzisiaj w naszej parafii na kazaniu, ludzkość niejednokrotnie pogrążała się w modlitwie różańcowej, chcąc uprosić u Najwyższego potrzebne łaski. Takim najlepszym przykładem jest bitwa pod Lepanto z 1571 roku, kiedy państwa skupione wokół Państwa Kościelnego pokonały Imperium Osmańskie, zapobiegając tym samym ismanizacji Europy. Na pamiątkę tego zwycięstwa zostało ustanowione święto Matki Bożej Różańcowej, które jest obchodzone 7 października. Również Matka Boska podczas objawień w Fatimie nakazała dzieciom odmawiać różaniec w intencji grzeszników. Ile dusz zostało w ten sposób zbawionych? Nikt tego nie wie.
Bardzo mi się podoba określenie różańca jako "skróconej wersji Ewangelii". Wszystkie tajemnice związane są bowiem z życiem i działalnością Jezusa Chrystusa i... jego Matki. Jeżeli porównamy poszczególne tajemnice z zapisem ewangelicznym, to odkryjemy, że w większości wspominanych wydarzeń brała udział również Maryja. Wszak różaniec poświęcony jest właśnie, a może przede wszystkim, jej. Nie zapominajmy o tym...