1388. I już po

Ufff... mogę powiedzieć, że zaległy egzamin z przedmiotu zowiącego się "Kościół wobec rodziny" mam już za sobą. Nie wiem dlaczego, ale dawno nie denerwowałam się aż tak bardzo jakimś zaliczeniem, jak dziś. A może po prostu wpłynęło na moje samopoczucie też to, że wcześniej miałam wcale nie łatwe kolokwium zaliczeniowe z ćwiczeń z biomedyki, gdzie najzwyczajniej w świecie zależało mi, żeby zdać je za pierwszym razem.
Jeszcze jadąc rano autobusem do K-wic stwierdziłam, że to nie ma sensu, że wszystkie kosteczki w ludzkim ciele mi się mylą, tak samo jak specjalistyczne nazwy substancji odżywczych. A to jedynie był wierzchołek góry lodowej moich wątpliwości. Postanowiłam jednak spróbować, wszak na naukę całego materiału poświęciłam sporo czasu. W dodatku zaliczenie miało postać kolokwium typu a, b, c, d, więc dla mnie wręcz idealne. I to nie tylko ze względu na możliwość trafienia we właściwą odpowiedź...

Konstanty z chęcią służył pomocą podczas nauki

Kilka minut po 8:00 na ławce w której siedziałam wylądowała kartka z pytaniami. Moja pierwsza myśl? "Nic nie umiem". Jednak potem na spokojnie jeszcze raz przejrzałam pytania i coś mi zaczęło w tej mojej łepetynie świtać. Oczywiście nie przy każdym pytaniu, bo w niektórych nie wiedziałam o co chodzi, ale przy niektórych, po głębszym zastanowieniu, już miałam jakiś typ odpowiedzi. Tam gdzie nie wiedziałam - po prostu strzelałam, licząc na łut szczęścia. Najgorsze było jednak oczekiwanie na wyniki. A trochę to trwało, zanim profesorka sprawdziła wszystkie prace. Dodatkowo moja praca była na szarym końcu, więc naprawdę, o mało nie eksplodowałam niczym fajerwerk w Nowy Rok. Przy okazji słyszałam wyniki innych, co nie napawało mnie optymizmem. Prawie 3/4 osób nie zaliczyło podejścia... W końcu profesorka dotarła do mojego kolokwium. Jakież było moje zdziwienie, kiedy okazało się, że mam jedną z najwyższych ocen w grupie, czyli... 3,5. Może to nie jest jakaś wow ocena, ale patrząc po wynikach innych... Przynajmniej mam to już z głowy. I tego się trzymajmy. Zaliczenie z wykładów może pójdzie mi lepiej, chociaż z drugiej strony, tutaj dopiero materiał staje się "czarną magią". Aż chce mi się powiedzieć "Co z tego, że z liceum wyszłam z 5 na świadectwie z biologii, kiedy teraz połowa rzeczy jest dla mnie niczym z kosmosu". Ale z drugiej strony, to była biologia na poziomie podstawowym, a więc lajcik, a tutaj? Poszerzone rozszerzenie. Wiem, że np. lekarze mają jeszcze gorzej, lecz nie jestem na medycynie, tylko na pedagogice.

Ucho, ucho, ucho

Z drugiej strony, może i by mi to kolokwium lepiej poszło, gdybym nie musiała jeszcze zdawać dzisiaj "Kościoła wobec rodziny". Ksiądz wyznaczył mi dzisiejszy dzień po godzinie 12, a ja już bałam się negocjować co do zmiany terminu. Jeszcze by zmienił zdanie... W zasadzie bałam się tego zaliczenia bardziej, niż biomedyki. Niby materiał dużo łatwiejszy, jednak nie byłam pewna, czy ksiądz nie wywinie mi jakiegoś głupiego numeru w ramach zemsty. Jasne, nie miał prawa, ale tak samo nie miał prawa nie uwzględnić L4 jako usprawiedliwienia moich nieobecności... Dwie godziny pomiędzy jednym a drugim zaliczeniem wykorzystałam nie tylko na dojazd, ale też poduczenie się materiału. Nigdy nie wiadomo jaki pomysł na pytanie strzeli mu do głowy. Nagle patrzę przed siebie - idzie. Zerknęłam na zegarek, była za siedem dwunasta. "O, pani pewnie do mnie" - doszło do moich uszu. - "Zapraszam". Otworzył mi drzwi do sali, w której mieliśmy z nim zajęcia. Jeszcze chwilę to trwało, zanim się ogarnął(tzn. zdjął płaszcz itp.), ja zaś czekałam i czułam, jak serce bije mi ze strachu jak oszalałe.

Wreszcie drugie już kolokwium w tym dniu wylądowało tuż przede mną. Znowu w wersji a, b, z tym że albo jedna odpowiedź była prawdziwa, albo obydwie. Spojrzałam na pytania. Pierwsze dotyczyło tego, czy platońska koncepcja państwa zakładała zniesienie instytucji małżeństwa, czy też bezstresowe wychowanie dzieci. Oczywiście prawidłowa tutaj była odpowiedź pierwsza, którą też bez wahania zaznaczyłam. Piszę "bez wahania", ponieważ Platon miał dosyć rygorystyczne zasady co do wychowania dzieci wraz z określeniem przedziału wiekowego jego rodziców. Wszelkie "odstępstwa od normy" były "likwidowane"(oszczędzę Wam szczegółów, ale uwierzcie mi, wyraz "likwidowane", jakkolwiek strasznie tu nie brzmi, idealnie opisuje te metody). Drugie pytanie odnosiło się do tego, czy stoicy w swojej filozofii odnosili się bardziej do natury, czy do logosu(słowa). Na początku zaznaczyłam "naturę", jednak przed oddaniem kartki doznałam oświecenia i zmieniłam odpowiedź na "logos". Potem okazało się, że oby dwie odpowiedzi były prawdziwe. No, ale 1/2 punktu ustrzeliłam. Trzecie pytanie dotyczyło tego, do czego Jan Chryzostom(jeden z tzw. Ojców Kościoła) porównuje dziecko: do nieoszlifowanej perły, czy do pomocnika. Tutaj należało sięgnąć do dzieła Chryzostoma "De educandis liberis", w którym dziecko porównane jest do świeżej perły, którą trzeba dopiero wymodelować. Jednak im ta perła jest starsza, tym bardziej odporna na modelowanie(czyli wychowanie). Czwarte pytanie dotyczyło tego, czy enklatyzm odrzucał posiadanie rodziny czy może wręcz przeciwnie - zachęcał do posiadania bardzo dużych rodzin. Odpowiedź na nie brzmiało, że odrzucał posiadanie rodziny, powołując się na to, że wraz ze zmartwychwstaniem Chrystusa małżeństwo chrześcijańskie przestało istnieć(wiem, że to mało logiczne, ale dziś enklatyjczyków uważa się za sektę). W piątym, ostatnim, pytaniu znowu nawiązano do Jana Chryzostoma i odnosiło się do tego, czy dla niego najwyższą instytucją był Bóg, czy Pater familias. Tutaj mogłam w ciemno zaznaczać pierwszą z nich, ponieważ instytucja Pater familias istniała w Imperium Rzymskim.

Nie licząc tego ostatniego pytania, to na wszystkie inne odpowiedziałam dobrze. W sumie otrzymałam 9 punktów na 10 możliwych, co dało mi ocenę bardzo dobrą. Jeszcze tylko musiałam powiedzieć co najbardziej mi się podobało/zaskoczyło/zdziwiło w streszczonej przeze mnie encyklice Familiaris Consortio(no tak, poniosło mnie i z 2 wymaganych stron streszczenia wyszło mi 16, ale za to dodałam jeszcze moje uwagi i spostrzeżenia). Stwierdziłam, że dla mnie zaskoczeniem było to, że chrześcijańska rodzina ma aż tyle zadać i funkcji do wypełnienia i oczywiście poparłam to przykładami z przeczytanego dokumentu.

Ocena z modułu u tego wykładowcy została mi zmieniona z niedostatecznej(a więc widzicie, że wcale nie było tak ciekawie) na... bardzo dobrą. Z jednej skrajności w drugą. Tylko, że w przypadku poprawy brano by pod uwagę obydwie oceny, a tak mogę to traktować jako 5 "na czysto", bo ten niedostateczny został mi jakby całkowicie anulowany. Oczywiście profesor coś tam zaczął mi się tłumaczyć z tej oceny niedostatecznej, ale szczerze powiedziawszy to mało mnie to już interesowało. Została anulowana i zamieniona na tą, która w jakimś stopniu odzwierciedla moją wiedzę i to się dla mnie liczy. Jeszcze tylko trzeba zaliczyć drugą część materiału u drugiego wykładowcy i będzie dobrze :).