1513. Niełatwy rok 2022

Myślę, że wielu z nas 365 dni temu wchodziło w nowy rok pełnych nadziei i optymizmu. Ba, gdyby ktoś powiedział mi podczas obrony tytułu licencjata z turystyki religijnej (23 lutego), że nazajutrz u naszych wschodnich sąsiadów wybuchnie otwarty konflikt zbrojny z Rosją, a setki tysięcy ukraińskich matek z dziećmi będą musiały opuścić swoją ojczyznę, popukałabym się w głowę. Chociaż, jak teraz czytam książki związane z moją pracą licencjacką z Nauk o Rodzinie, to zauważam wiele zwiastunów tego, co się stało.

23 lutego był naprawdę piękny. Któż mógł się spodziewać tego, co przyniesie kolejny dzień?

24 wybuchła wojna na Ukrainie, codziennie polsko - ukraińską granicę przekraczała masa uchodźców, a wielu z nas otwarła przed nimi nie tylko domy, ale przede wszystkim serca. Osobiście w tzw. międzyczasie pomagałam w magazynach z darami, a także przy organizacji spotkania wielkanocnego dla przybyszów zza wschodniej granicy, mieszkających tymczasowo w katowickich akademikach.

To, co się działo wyzwalało w ludziach pokłady empatii - solidaryzowanie się z uchodźcami, wpłacanie pieniędzy z przeznaczeniem dla nich, udział w różnych akcjach. Na chwilę potrafiliśmy się zjednoczyć i z życzliwością spojrzeć na tych, którym dzieje się gorzej od nas.

Światowe Forum Miejskie

Jednak rok 2022 to nie tylko wojna. Przede wszystkim cieszę się z wspomnianego obronienia licencjatu z turystyki religijnej, a następnie odebrania dyplomów, zarówno z tego kierunku, jak i zaległego, z pracy socjalnej. Na pewno wspaniałym doświadczeniem było bycie wolontariuszem podczas Światowego Forum Miejskiego, które odbywało się pod koniec czerwca w Kato. Było ono dla mnie wyzwaniem również pod kątem logistycznym - na uczelni akurat trwała sesja i kilka razy się zdarzyło, że gnałam z egzaminów na dworzec PKP, gdzie miałam swój przydział. Oczywiście zaliczyłam wpadkę z końcowym egzaminem z języka niemieckiego, na szczęście wszystko dobrze się dla mnie skończyło. Na wolontariacie też zostałam doceniona - znalazłam się w zacnym gronie 10 najbardziej aktywnych wolontariuszy. Niby nic, ale cieszy, że docenili mój niewielki wkład w organizacje całego wydarzenia. Poza tym debiutowałam jako wolontariusz na "Biegu Zbója" w Bielsku-Białej, "Memoriale Maćka Maika" w Tychach oraz "Dolnośląskim Festiwalu Biegów Górskich" w Lądku Zdroju. Pozwoliło mi to też odwiedzić nowe miejsca na mapie Polski. Jednocześnie starałam się pomagać przy dobrze znanych mi imprezach. To też wymagało ode mnie pogodzenia wielu różnych spraw, jednak zawsze starałam się, aby wszystko przebiegło tak, by i wilk był syty, i owca cała. Udało mi się też załapać na pomoc podczas organizacji konferencji o kondycji współczesnej rodziny oraz wydarzenia "The power of memories", które podsumowywały zagraniczne wyjazdy studyjne studentów Wydziału Teologicznego. Sama byłam jednym z ich uczestników. Oprócz tego w maju byłam uczestnikiem konferencji "Marriage process in the 21st centaury".

Konferencja "Marriage process in the 21st centaury" (całkowicie po angielsku)

Jezus w trzy dni zmartwychwstał, a ja w trzy dni przekonałam księdza, który będzie błogosławionym do tego, by przeczytać Pierwsze Czytanie 

Na wizytach studyjnych nauka zdobywanie wiadomości przebiega w innym wymiarze

Spotkanie "The power of memories"

Czytelniczo wyszłam tak sobie - więcej przeczytałam pozycji z listy lektur na studiach, niż książek dla własnej przyjemności. Mogłoby być tych drugich więcej, ale dosłownie brakuje mi już czasu na przyjemności. Cieszę się więc z przeczytanej sagi związanej z cukiernią pod Amorem Małgorzaty Gutowskiej - Adamskiej oraz kilkudziesięciu innych książek.
W minionym roku wreszcie ruszyło parafialne Oratorium z prawie a całkowicie zmienionym składem animatorów. Piszę "prawie", bo ze starej kadry tylko ja zostałam. Jak to powiedziała Ania - najwytrwalsza z najwytrwalszych. Sportowo wyszłam tak sobie. Wyniki mogłyby być lepsze, gdybym częściej była na treningach. A częściej byłabym na treningach, gdyby trener robił je regularnie - w określone dni i godziny... Tymczasem one są w piątek, świątek i niedzielę i naprawdę trudno jest mi je zgrać z moim grafikiem w pracy. Od razu mówię - rozmawiałam z nim o tym i na niewiele to się zdało. A ja pamiętam jeszcze czasy, kiedy po zajęciach na studiach pędziłam na trening, następnie do kościoła, a kończyłam na Oratorium. 

Sam rok skończył się dla mnie debiutanckim przygotowaniem sałatki gyros. Jadłam ją raz u Halki, jakieś 8 lat temu i bardzo mi smakowała. Już dawno miałam ją sobie przygotować, ale jak zawsze brakowało czasu. A on jest bardzo potrzebny - chociaż przepis zakładał zrobienie jej w 35 minut, mi zajęło to... 4 godziny. Mimo wszystko jestem szczęśliwa, że sama ją przygotowałam. Tym bardziej, że wyglądała bardzo apetycznie, a i smakowała wybornie. I to nie jest tylko moje zdanie. Smażone mięsko, ogórek świeży i konserwowy, kukurydza, pomidorki koktajlowe, samodzielnie przygotowany sos czosnkowy, papryczki i sałata - no po prostu sama się prosiła, aby nałożyć ją na talerzyk i zjeść. 

Nowy rok otwiera przed każdym z nas nową, czystą księgę z 365 dniami. Jak ją zapiszemy w dużej mierze zależy od nas samych. Wiem, że przede mną wiele jest wyzwań, z których najważniejszym będzie chyba obronienie się na Naukach o Rodzinie. Planów mam sporo, na razie jednak pozwólcie, że ich nie zdradzę. Mam nadzieję, że to będzie dobry i spokojny rok,

"I niech wstąpi w nas otucha,

i nadzieja, choćby krucha,

że zmienimy świat na lepsze,

że nie wszystko skończone jeszcze"*

Czego sobie i Wam życzę.

* Piosenka świąteczna "Idzie wilija" Uniwersytetu Śląskiego