615. Zatracić poczucie czasu

Na początku zachęcam jeszcze do wzięcia udziału w zabawie ze świętymi, która jest >>TUTAJ<<. Może ktoś z Was jeszcze się skusi.

Pojechałam dzisiaj do Biblioteki Śląskiej, głównie po to, aby oddać jedne książki, a wypożyczyć dwie ostatnie pozycje z cyklu "Żaby i anioły" Katarzyny Grocholi, to jest "Ja wam pokażę" oraz "A nie mówiłam". Przy poprzednich dwóch zaśmiewałam się do łez, mam nadzieję, że teraz będzie tak samo. A przy okazji podskoczyłam do czytelni czasopism, gdzie zamówiłam archiwalne numery "Niedzieli", konkretniej z 2005 roku oraz numery czasopisma "W górach" z tego samego roku. Gapa ze mnie, bo robiąc przypisy do pracy licencjackiej zupełnie pominęłam numery stron czasopism, z których korzystałam. Z tym, że wtedy siedziałam w bibliotece uczelnianej, gdzie, zważając na profil uczelni, gazety typu katolickiego są. Z Biblioteką Śląską mogło być różnie. Na szczęście i ona archiwizuje numery tej specyficznej gazety. Wczoraj złożyłam więc zamówienie, a dzisiaj po południu podjechałam sobie na miejsce, aby spisać potrzebne strony. Na miejscu okazało się, że kwartalnik "W górach" nie dotarł do czytelni, chociaż system twierdził co innego. Za to czekały na mnie dwie pokaźne teki z "Niedzielą". Teraz musiałam tylko znaleźć potrzebny mi numer, a następnie stronę. Przy okazji przypomniałam sobie, co dzieło się te 12 lat temu. Bo rok 2005 to rok śmierci siostry Łucji z Fatimy i papieża Jana Pawła II, to rok wyboru na Stolicę Piotrową Benedykta XVI oraz Światowych Dni Młodzieży w Kolonii. W dodatku poświęconym naszej diecezji znalazłam wzmianki o Białym Marszu po śmierci Jana Pawła II, konkursach religijnych, w których z powodzeniem brałam udział(toteż i moje nazwisko wraz z nazwą szkoły tam widniały), a także pokaźny artykuł na temat konsekracji mojej parafii, ostatniej w diecezji w trwającym właśnie Roku Eucharystycznego - lepszego momentu nie można było wybrać. Z sentymentem przekładałam kolejne kartki, wspominając to co było. Nie zauważyłam nawet, kiedy za oknem zrobiło się ciemno. Spisałam potrzebne mi informacje i udałam się do wypożyczalni główne, aby wymienić książki. A potem udałam się w drogę powrotną do domu wdzięczna losowi, że zabrał mnie w tą sentymentalną podróż wstecz. Że mogłam jeszcze raz przeżyć te magiczne chwile. Dobrze, że są takie miejsca, które gromadzą zbiory dla potomności. A przecież jeszcze muszę podjechać zobaczyć ten kwartalnik. Mam nadzieję, że teraz już wszystko w mojej pracy będzie dobrze. Co ja mówię - musi być dobrze. Przecież tak wiele osób mi kibicuje...