Moje motto

„Często spotykam się ze stwierdzeniem, że wszyscy jesteśmy niepełnosprawni. Ludzie bywają okaleczeni w najróżniejszy sposób: zatruci przez toksyczne relacje, zranieni przez miłość, przytłoczeni utratą pracy, rozdarci wewnętrznie z powodu rozpadu rodziny, sparaliżowani strachem czy niepokojem... Okaleczenie może dotyczyć każdego, w każdej sferze życia i w każdym środowisku społecznym” - J.-B. Hibon "Pijany ze szczęścia. Opowieść o życiu spełnionym"

Jaki był ten dzień

"Jaki był ten dzień,
co darował, co wziął?
Czy mnie wyniósł pod niebo,
czy zrzucił na dno?
Jaki był ten dzień,
czy coś zmienił, czy nie?
Czy był tylko nadzieją
na dobre i złe?"

poniedziałek, 6 sierpnia 2018

761. Prawie jak Kopciuszek

Kupowanie butów jest dla mnie prawdziwym koszmarem. Z powodu koślawych i dosyć drobnych stóp czasami muszę się nieźle naszukać, aby coś zn.aleźć. Najlepsze są dla mnie buty sznurowane, które można ściągnąć sznurówką. Ich potęgę poznałam w klasie IV, kiedy nagle w planie lekcji pojawiło się 7 godzin W-Fu na tydzień i codziennie treningi. Wcześniej zawsze miałam wkładane obuwie zmienne, które często "gubiłam" po drodze. Ale wtedy byłam "oślakiem"(przyznać się, u kogo jeszcze w domu lub szkole funkcjonowało to określenie). Klasa czwarta to już level wyższy to i buty zmienne musiały być bardziej "dorosłe". A wiecie co było w tym wszystkim najlepsze? Miałam buty wiązane, których... nie umiałam nawet zawiązać. Przez rok wiązała mi je albo wychowawczyni albo matematyczka, a w wakacje przed 5 klasą sama opanowałam tą niełatwą sztukę, co oczywiście okupiłam niejedną łzą.
Sportowe buty sznurowane przeważają w moim obuwiu. Mam jeszcze jedne zamszowe i jedne skórzane na szczególne okazje. Ale nie tylko. Co prawda moje marzenie o szpilkach raczej się nie spełni, bo nie zrobię w nich ani kroczka(chyba, że na kolanach), poza tym wątpię, abym znalazła takie idealne dla mnie. Ale mam kilka par sandałków idealnych na tak gorące dni jak teraz. Sukienka, sandały i świat jest mój. Wszystkie oczywiście z paskiem, bo bez paska to szybko bym je pogubiła. Tak jak kapcie w pierwszych klasach szkoły podstawowej.
Od pewnego czasu marzyłam też o balerinach. Może dziwnie to zabrzmi, ale jeszcze nigdy nie nosiłam tego typu butów. I oto przez przypadek spełniłam moje pragnienie. Znalazłam piękne, zamszowe, w kolorze czarnym(czyli właściwie do wszystkiego powinny pasować), na płaskim obcasie(czyli "przeżyję" chodzenie w nich bez wywrotki). Potem z dumą patrzyłam na nie i czekałam, aż nastanie niedziela i będę mogła w nich iść do kościoła.
Wczoraj włożyłam moje upragnione balerinki. I kicha. Okazało się, że i one spadają z moich koślawych stóp. Jeszcze inteligentnie pomyślałam sobie, że może muszę się przyzwyczaić do nowego obuwia. Ehe, do teraz zastanawiam się jakim cudem nie zgubiłam ich na schodach... Ale jeszcze nie tracę nadziei, jeszcze liczę na to, że będę mogła swobodnie chodzić w tego typu obuwiu, skoro szpileczki są poza sferą moich marzeń...

A swoją drogą, może gdybym zgubiła bucik na tych nieszczęsnych schodach, to znalazłby go jakiś chłopak... Kopciuszkowi udało się w ten sposób znaleźć lubego swojego serca, więc kto wie...

25 komentarzy:

  1. Jeśli chodzi o buty, to temat rzeka ... Nie mam pojęcia, kto to "oślak" ;) To chyba jakieś gwarowe u Ciebie słowo ?
    Balerinki są specyficzne, mimo niewinnego wyglądu - moim zdaniem. Tobie spadają, a ja miałam kiedyś tam jedną parę, to też musiałam uważać, żeby się mi nie wysunęły, no i były zbyt płaskie. Czasem je zakładałam, żeby szybko do sklepu wyjść, albo na imprezach po ściągnięciu bardziej eleganckich butów.
    Co do specjalnego zgubienia bucika - hmmmm, jest to jakaś metoda w tym szaleństwie :)))))

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dokładnie nie wiem co oznacza "oślak", ale tak wołało się kiedyś na uczniów pierwszych klas szkół podstawowych. Dla mnie balerinki były by w sumie dobre, gdyby nie kończyły się tak szybko(czyli zaraz za palcami). W sumie to chyba nawet bałabym się w nich do sklepu wyjść :).
      Ech, o księciu z bajki zawsze można pomarzyć, prawda? ;)

      Usuń
    2. A nie moglabys zainstalowac sobie gumki w poprzek, zeby Ci stope trzymala i zebys nie gubila pantofelkow? Bo ksiazeta juz dawno wymarli, wiec raczej slaba nadzieja, ze ktorys znajdzie zgubiony pantofelek.

      Usuń
  2. Ja też mama problem z butami rozmiar dziecięcy ale noga już grubsza wiec nie wszystkie wchodzą ale też dla odmiany tak jak u ciebie spadają mi

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. No to witaj w klubie. Czasami żałuję, że zawód szewca wymiera, bo może u niego człowiek dostałby buty szyte na miarę...

      Usuń
  3. Buty to odwieczny problem i dla mnie ze względu na odciski, których boję się usunąć;) Najlepiej chodzi mi się w adidasach, no ale są przecież uroczystości kiedy trzeba założyć, może nie od razu szpilki, ale cokolwiek z jakimś obcasem, wtedy jest tragedia. A o księciu..., pewnie że zawsze można pomarzyć;)
    Pozdrawiam Karolinko:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. U mnie niestety żaden obcas nie zda egzaminu, dlatego przez większość czasu chodzę w adidasach. A w tych upałach adidasy bywają "zabójcze". Dlatego przerzuciłam się na lżejsze obuwie.
      Marzenia na szczęście nie są jeszcze karalne.

      Usuń
  4. Uśmiałam się, sorry :-) Ale ja mam problem z sukienkami, ty z butami :-) Każdy COŚ ma i pielęgnuje w Piwnicy :-) Balerinki mi też spadają, za płytkie. I źle się w nich chodzi, pięty bolą później. Oślaków u nas nie było. Ośla ławka, to już tak. O księciu możesz pomarzyć, każda z nas marzy. Że przyjedzie, że uratuje z wieży. Ale wiesz co, z mojego punktu widzenia lepiej być księżniczką, która uratuje sama siebie. Sama zlezie, sama dosiądzie konia, sama upoluje smoka. W tym czasie może i przydarzy się jakiś książę, bo oni lgną jak muchy do kobiet, które znają swoją siłę :-) Miłego dnia :-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nie masz za co przepraszać. Cieszę się, kiedy ktoś z mojego życia radość bierze :)

      Usuń
  5. Karolinko, nie mama żadnych wygodnych butów, odciski na małym palcu i pod stopą, ciągle coś kupuję, szuflady pęcznieją, a ja nie mam w czym chodzić. Inna sprawa, że całe życie dreptam w szpilkach i udaję młódkę:-))) A Księcia- szlachetnego- życzę Ci z całego serca:-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Akurat nie mam dużej ilości butów, bo wychodzę z założenia, że lepiej mieć mniej i chodzić w nich niż dużo, a żeby tylko leżały :). A poza tym Ty Basiu ciągle jesteś przecież młoda, młoda duchem. I to jest najważniejsze.

      Usuń
  6. ja nie potrafię chodzić w szpilkach :) wczoraj kupiłam sandały, nigdy nie patrzę na wygląd butów, tylko na to czy są wygodne:0 Mało kobieca jestem pod względem butów:)
    okularnicawkapciach.wordpress.com

    OdpowiedzUsuń
  7. A może inny model balerinek będzie ci pasował? Z pewnością nie należy tracić nadziei :).
    Ja mam w sumie butów niewiele, ale nie odczuwam jakiejś potrzeby, by kupić nowe. W ogólne bardzo nie lubię zakupów. Dla mnie najważniejsze jest to, żeby but był wygodny, no i przy okazji przyzwoicie się prezentował. Dlatego chyba nigdy nie zacznę chodzić w szpilkach ;). Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Też nie mam dużej ilości obuwia, bo podobnie jak Ty stawiam na wygodę. A butów, które są jakby dla mnie robione znajduję naprawdę niewiele

      Usuń
  8. A może by wszyć jakąś gumkę, która przytrzymywała by Ci te balerinki? W końcu z marzeń nie można rezygnować zbyt łatwo :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. To jest jakiś pomysł. Jasne, że tak szybko nie zrezygnuję. To nie w moim stylu :)

      Usuń
  9. To niestety także mój problem, nie mogę nosić czółenek, balerin itp. Zbyt długo by pisać dlaczego...muszę mieć sznurowane, z zapięciem itd.
    Kiedyś miałam coś na kształt balerinek, ale z gumką na środku.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Niestety, nie zawsze jest tak, jakbyśmy tego chcieli

      Usuń
  10. Balerinek używam tylko do prowadzenia auta, są super wygodne do tego celu:) A z książętami bywa ciężko, do tej pory żadnego nie spotkałam:)
    Buziaczki, Karolinko.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zauważyłam, że sporo kierowców(oczywiście kobiet) prowadzi samochód w balerinach, więc coś w tym musi być

      Usuń
  11. Kochana, wiem dobrze jak to jest nie móc kupić sobie wymarzonych butów.. Ja z kolei mam duży rozmiar (40-41), a teraz dodatkowo halluksy, prawa stopa już do operacji...Więc wszelkie ulubione szpilki zniknęły z mojej szafy, zostały jedynie wygodne buty oraz te z jakimś obcasem, które nie ściskają mnie tak bardzo przy palcach. :(

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ech halluksy, współczuję bo słyszałam jak bardzo bolesna potrafi być ta przypadłość.

      Usuń
  12. Buty, hm, niby jestem kobietą, ale butów kupować nie lubię. Nie przepadam za balerinami, nigdy nie nosiłam szpilek, butów na wysokich obcasach nie umiem nosić. Najchętniej łaziłabym wszędzie w tenisówkach... No ale do pracy się nie da. Mimo że moje problemy z kupnem butów to pikuś przy Twoich, czuję ten dramat. Tyle że mój jest w głowie, a nie tak realny jak Twój.
    Co do Kopciuszka... no sposób niby skuteczny, złapać faceta na buta. Na coś trzeba niby, przez żołądek, na buta. O ile trzeba, bo może taki odpowiedni egzemplarz przyplącze się sam... Chociaż teraz te chłopy, no sama nie wiem, nie zazdroszczę. 😉

    OdpowiedzUsuń