861. Broń się przed agresją w sieci!

Zgodnie z wczorajszą zapowiedzią, dzisiaj będzie ciąg dalszy na temat bezpieczeństwa w sieci. Tym razem będzie o najpopularniejszych w ostatnim czasie formach agresji w internecie i sposobach jak sobie z nimi radzić. Bo tak naprawdę nikt z nas nie jest w 100% anonimowy w sieci i są sposoby, aby namierzyć dręczyciela przez specjalne służby i odpowiednio zareagować. A więc zaczynamy.

1. Znieważenie przez Internet(harassment) - W maju 2010 roku niejaka Szwajcarka określiła na Facebooku jednego ze swoich znajomych jako "dziada" i "smutasa". Ten złożył doniesienie o popełnieniu przestępstwa. Sąd nakazał dziewczynie zapłacenie nawiązki na rzecz pokrzywdzonego, zapłacenie grzywny(ok. 700 zł) oraz poniesienia kosztów postępowania(ok. 4000 zł). Sędzia jako uzasadnienie wyroku podał "przerażające" nagromadzenie wyzwisk. Wyrok ma być wzorem postępowania w innych, podobnych sprawach. Ściganie osoby, która nas znieważyła, odbywa się z oskarżenia prywatnego(na wniosek pokrzywdzonej osoby). W przypadku znieważenia w internecie oznacza to konieczność wydrukowania strony bądź zrobienia zrzutów ekranu(naciskamy Prt scr, a następnie wklejamy obraz do programu graficznego) i złożeniu doniesienia. Ważna informacja: zrzuty ekranu najlepiej robić w obecności osoby trzeciej, co zapobiegnie podejrzeniu o sfabrykowanie danej strony internetowej(dlatego strony internetowe mają niewielką wartość dla sądu, jeżeli nie zostały zabezpieczone w obecności osób trzecich, najlepiej niemających nic wspólnego ze sprawą). W przypadku kiedy niemożliwe jest ustalenie tożsamości sprawcy, obojętnie czy chodzi o  Facebooka, Twittera, czy bloga, można zwrócić się do policji, która ma możliwość uzyskania adresu IP od administratora strony. Na podstawie tego adresu organy ścigania mogą ustalić personalia sprawcy. Jeśli ktoś umieszcza w internecie pod adresem konkretnej osoby obraźliwe wpisy, podlega karze grzywny, ograniczenia bądź pozbawienia wolności, jak również może zostać orzeczona wobec niego nawiązka na rzecz pokrzywdzonego.
2. Poniżanie lub oczernianie podczas kłótni(flaming) - Dzieciaki znalazły sobie zabawę: rozgłaszają podczas publicznych kłótni na portalach społecznościowych, że jedna z dziewczyn ma chorobę weneryczną, ponieważ przespała się z niemal wszystkimi chłopakami na roku. Dziewczyna jest skompromitowana. Ale czy na pewno nie może nic zrobić w tej sprawie? Wedle prawa kto pomawia inną osobę o postępowanie, które może poniżyć ją w opinii publicznej, dopuszcza się zniesławienia. Nawet jeżeli czyny są prawdziwe i sprawca ma na to dowody. Od tej reguły jest jednak jeden wyjątek. Jeżeli jego zarzuty dotyczą osoby pełniącej funkcję publiczną bądź służą obronie dobra interesu społecznego nie jest popełnione przestępstwo. Kiedy sprawca zniesławienia dopuszcza się go za pomocą portali społecznościowych, chatów, bądź SMS-ów, grozi mu kara grzywny(dochodząca do kilkuset tysięcy złotych!), ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do roku czasu. W interesie pokrzywdzonego leży zrobienie zrzutów ekranu, na którym widać odpowiednie określenia.
3. Nagrywanie i rozpowszechnianie scen przemocy(happy slapping) - Ostatnio coraz modniejsze staje się tzw. "wesołe klepanie". Polega ono na tym, że bije się kogoś z klasy lub otoczenia. Z reguły takie starcia są sprowokowane. Jeden ze współsprawców nagrywa zajście przy pomocy telefonu komórkowego, a następnie rozprzestrzenia film w internecie lub przez Bluetooth wśród znajomych. Wiele osób nie wie jednak, że już samo publikowanie nagrania wideo, na którym pokazywane jest naruszenie godności osoby ludzkiej jest karalne. Jest to bowiem nic innego jak rozpowszechnianie wizerunku osoby bez jej zgody. Nie ma znaczenia, czy osoba, która rozpowszechniła film, brała bezpośrednio udział w zajściu, a nawet nie musi być autorem tego nagrania, aby ponieść odpowiedzialność. Dodatkowo w czasie nagrania dochodzi do naruszenia dóbr osobistych filmowanej osoby, jak też jej nietykalności cielesnej(w przypadku pobicia). W celu złożenia doniesienia należy znaleźć światków, którzy potwierdziliby na policji przebieg zdarzenia, a także to, że było ono filmowane.
4. Grożenie przemocą przez Internet lub telefon(cyberthreat) - Każdego roku tysiące osób, szczególnie młodych, spotyka się z groźbami typu: "Jak cię następnym razem zobaczę, dostaniesz po mordzie". Rozprzestrzeniają się one za pośrednictwem internetu lub telefonu komórkowego. Czy należy się bać tego typu tekstów? Otóż nie! Dobrze udokumentowane groźby(zachowane SMS-y, wydrukowane zrzuty ekranu) mogą znacząco przyczynić się do skazania prześladowcy na karę grzywny, ograniczenia wolności, a w szczególnie ciężkich przypadkach nawet na karę pozbawienia wolności do lat dwóch. Co więcej, nawet pozornie niegroźne groźby wysyłane przez uczniów, takie jak "Jeżeli nie dasz mi jutro odpisać, to masz przechlapane na przerwie", mogą pociągać za sobą odpowiedzialność karną. W przypadku osób nieletnich sąd może zastosować nadzór kuratora bądź nakazać umieszczenie takiej osoby w zakładzie poprawczym.
5. Ośmieszanie kogoś przez umieszczanie w Internecie kompromitujących tekstów, zdjęć lub filmów(denigration) - Zapewne niejeden z nas widział, bądź słyszał, o krążących po sieci zdjęciach z imprezy, na których widnieje pijany, który usnął na muszli klozetowej po tym, jak do niej zwymiotował. Do tego na czole miał namalowane symbole falliczne. Jednak ten, komu wydawało się, że taka publikacja wizerunku w sieci jest śmieszna, może mieć przez to prawdziwe kłopoty. Trzeba pamiętać, że ten, kto publikuje zdjęcia osoby bez jej pozwolenia, nie tylko niezgodnie z prawem publikuje jej wizerunek, ale też narusza jej dobra osobiste, publikując zdjęcia, które ją ośmieszają lub poniżają. Osoba, którą dotyka takie działania, przede wszystkim może zażądać jego zaniechania. Dodatkowo może domagać się usunięcia jego skutków, jak też zadośćuczynienia w postaci pieniędzy. Składając doniesienie trzeba pamiętać, aby zabezpieczyć wszystkie istniejące dowody, a następnie poinformować strony, na której pojawiło się kompromitujące nas zdjęcie lub film i zażądać jego usunięcia. Portale internetowe, zamieszczające tego typu fotografie są do tego zobowiązane. Natomiast "autor" takiego zdjęcia może odpowiedzieć jak za naruszenie art. 23 k.c.
6. Wirtualne prześladowanie i groźby(cyberstalking) - Coraz więcej z nas doświadcza nękania na portalach internetowych, blogach, czatach, czy też w zwyczajnych SMSach. Niektórzy stalkerzy nękają jednak swoje ofiary w wyjątkowo perfidny sposób: pewna kobieta nękała swojego lekarza dzwoniąc do niego kilka razy o różnych porach dnia. Kiedy mężczyzna odrzucał jej prośby o spotkanie, publikowała fałszywe ogłoszenia na portalach homoseksualnych z namiarami na swoją ofiarę. Czy można sobie z tym skutecznie poradzić? Oczywiście, że tak. Przede wszystkim nie komunikujmy się z naszym prześladowcą. Przy składaniu doniesienia do organów ścigania trzeba udowodnić, że nękanie jest uporczywe i wzbudza uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia lub znacząco narusza prywatność. Jako dowód można wziąć ze sobą wydruk obraźliwych wpisów na portalach społecznościowych lub takiż wiadomości z internetowej skrzynki pocztowej. Ich sprawca podlega karze pozbawienia wolności do trzech lat, a w przypadku jeśli jego działanie wpłynęło na targnięcie się ofiary na własne życie - do lat dziesięciu. Ponadto pod stalking podchodzi także podszywanie się pod inną osobę w celu wyrządzenia jej majątkowej lub osobistej szkody. Nie popadajmy jednak w zbytnią paranoję - kiedy odrzucony mężczyzna będzie prosił partnerkę, aby dała mu jeszcze jedną szansę, nie będzie to cyberstalking, a jedynie niekaralne narzucanie się.
7. Nawoływanie przez Internet do nienawiści(sedition) - Pamiętacie może masakrę w Oslo i na wyspie Utoya w 2011 roku? Byłam wtedy na obozie sportowym i być może dlatego tak jakoś utkwiła mi ona w pamięci. Specjaliści uważają, że jej pomysł, jak zresztą większość współczesnych zamachów, zrodziła się w sieci. Strony typu Jihadwatch, Honest Thinking czy Politically wciąż ostrzegają przed "islamską kolonizacją Europy" wzywając tym samym do ciągłego stawiania oporu. Według niektórych prawników, to co zrobił Breivik w lipcu 2011 roku było doskonałym przykładem na wcielenie w czyn nawoływań do nienawiści na tle różnic narodowościowych, rasowych, czy też wyznaniowych. Wiele osób, którzy nawołują do nienawiści w internecie może zostać pociągniętych za to do odpowiedzialności. Tym samym grozi im kara grzywny, ograniczenia, a nawet pozbawienia wolności do dwóch lat. Niestety, z powodu zbyt dużej ilości tego typu wpisów wynalezienie ich wszystkich jest praktycznie niemożliwe. Dlatego coraz częściej wirtualny potok nienawiści zmienia się w realnie wystrzelone pociski.

P.S. Nawet nie wiedziałam, że powroty do codzienności mogą być takie przyjemne. Pomijając to, że co dwa dni odwiedzam izbę przyjęć w szpitalu(ciągle powtarzam, że gdybym miała tylko mpd, nie ważne w jakiej postaci, to byłoby całkiem spoko, a tak mam jeszcze trochę mniej lub bardziej powiązanych ze sobą schorzeń, które nie dają mi o sobie zapomnieć) oraz stos papierzysk na biurku(obiecałam księdzu, że pomogę mu od strony formalnej z tym wszystkim, czyli ze sprawami ŚDMu), to byłoby całkiem dobrze. Ciągle pytają, pytają i jeszcze raz pytają jak było. Mnie zaś brakuje słów, aby to wszystko opowiedzieć. Bo tego chyba nie da się tak po prostu opowiedzieć. To po prostu trzeba przeżyć.. Poza tym zaczęłam powoli odpowiadać na Wasze komentarze zamieszczone w okresie, kiedy dostęp do bloga miałam tylko przez telefon. Zaczęłam od starszych postów, bo tak mi jest po prostu łatwiej to wszystko ogarnąć. Niebawem dojdę do tego posta. No i oczywiście tworzę powoli post o Panamie. Wypatrujcie go w najbliższym czasie😉.