„Często spotykam się ze stwierdzeniem, że wszyscy jesteśmy niepełnosprawni. Ludzie bywają okaleczeni w najróżniejszy sposób: zatruci przez toksyczne relacje, zranieni przez miłość, przytłoczeni utratą pracy, rozdarci wewnętrznie z powodu rozpadu rodziny, sparaliżowani strachem czy niepokojem... Okaleczenie może dotyczyć każdego, w każdej sferze życia i w każdym środowisku społecznym” - J.-B. Hibon "Pijany ze szczęścia. Opowieść o życiu spełnionym"
Jaki był ten dzień
"Jaki był ten dzień,
co darował, co wziął?
Czy mnie wyniósł pod niebo,
czy zrzucił na dno?
Jaki był ten dzień,
czy coś zmienił, czy nie?
Czy był tylko nadzieją
na dobre i złe?"
sobota, 2 marca 2019
874. Motyl
Kilka osób "dopominało się" o mojego motyla, więc...
Jeżeli te czułki nie są zielone, to ja jestem chyba daltonistą...(a przynajmniej jakąś jego odmianą)
Gdybyś nie napisała wcześniej o ,,zielonej czerni" to bym pomyślała, że tak miało być od początku bo bardzo ładnie wszystko ze sobą współgra. :D Nie myślałaś o tym aby stworzyć album jak często prezentują osoby na blogach i tam zamieszczać swoje prace? Powstała by piękna kolekcja rysunków :) Ściskam mocno :)
ha. a ja pochodzę z czasów, kiedy zdobycznie kupowało się na wpół zaschnięte flamastry, zwane wtedy mazakami, kiedy je akurat rzucili do sklepów. W domu trzeba było nalać do środka spirytusu (albo perfum) i taki mazak jeszcze trochę pisał... no i czarne zawsze (albo najczęściej) były takie burozielone.
Karolinko, niezależnie od koloru czułków, Twój motyl jest po prostu przepiękny. Jaki ma fascynujący wzór na skrzydłach. Podziwiam go z całego serca! Buziaczki.
Masz rację,czułki tego motylka są zielone. Jednak i tak wygląda świetnie.
OdpowiedzUsuńuroczy:)
OdpowiedzUsuńokularnicawkapciach.wordpress.com
Bardzo mu pasują zielone czułki, nie widzę przeciwwskazań:-)
OdpowiedzUsuńSztuka ma wiele twarzy, nie zawsze musi być zgodna z rzeczywistością. Podoba mi się Twój motyl Karolinko :)
OdpowiedzUsuńMiłej niedzieli!
Kocham motyle! Dzięki niemu zrobiło się u Ciebie wiosennie.
OdpowiedzUsuńMiłego dnia Karolinko:)
Gdybyś nie napisała wcześniej o ,,zielonej czerni" to bym pomyślała, że tak miało być od początku bo bardzo ładnie wszystko ze sobą współgra. :D Nie myślałaś o tym aby stworzyć album jak często prezentują osoby na blogach i tam zamieszczać swoje prace? Powstała by piękna kolekcja rysunków :)
OdpowiedzUsuńŚciskam mocno :)
ha. a ja pochodzę z czasów, kiedy zdobycznie kupowało się na wpół zaschnięte flamastry, zwane wtedy mazakami, kiedy je akurat rzucili do sklepów. W domu trzeba było nalać do środka spirytusu (albo perfum) i taki mazak jeszcze trochę pisał... no i czarne zawsze (albo najczęściej) były takie burozielone.
OdpowiedzUsuńKarolinko, niezależnie od koloru czułków, Twój motyl jest po prostu przepiękny. Jaki ma fascynujący wzór na skrzydłach. Podziwiam go z całego serca!
OdpowiedzUsuńBuziaczki.
Brawo Karolinko, on jest wyjątkowy.
OdpowiedzUsuńSama kocham motyle a Twój jest wyjątkowy. Pozdrawiam;-)
OdpowiedzUsuńpiękny :)
OdpowiedzUsuńDziękuję Kochani za tyle miłych słów. Cieszę się, że motyl Wam się podoba.
OdpowiedzUsuń