1056. W ekspresowym tempie

- Godzilla, podejdziesz ze mną do pani D. - zapytałam dzisiaj nieśmiało moją najlepszą koleżankę. Godzilla to oczywiście pseudonim wymyślony na potrzeby bloga, w rzeczywistych kontaktach 

 - No, ale sama nie możesz? - odparła Godzilla wpatrzona w ekran swojego smartphone.

 - Właśnie trochę się jej boję... - powiedziałam niepewnie.

 - ??? - mina Godzilli mówiła sama za siebie.

 - Wiesz, kogo jak kogo, ale ciebie to chyba ona lubi - wtrąciła się do rozmowy Chihuahua tłumiąc śmiech.

 - Ta, mam wrażenie, że właśnie zacznie z niej wychodzić prawdziwa osobowość. Jak na mnie huknie, to potem będę się bała do niej przychodzić - Godzilla aż uderzyła się na te słowa ręką w czoło.

 - Rany. Coś ty jej zrobiła?

 - Właściwie to nic, tylko mój ostatni e-meil mógł ją nieźle wyprowadzić z równowagi.

 - Idź z nią, bo widzisz, że zaraz jajko zniesie z tego zdenerwowania - jęknęła Chihuahua siadając na krześle. A my z Godzillą poszłyśmy do sekretariatu po papiery. Gdybym wtedy wiedziała, że to wszystko skończy się ze śmiechem, to pewnie tak bym się nie stresowała. 

Nawet nie spodziewałam się, że niektóre ważne dla mnie sprawy załatwię w tak ekspresowym tempie. Wręcz przeciwnie, spodziewałam się, że będą się one ciągnęły za mną jak długie, zimowe wieczory.

Gdzieś tydzień temu, po dłuższych poszukiwaniach, znalazłam wreszcie sosnowiecki OIK i zaszłam do tamtejszych kadr z zapytaniem, czy mogę się u nich zatrzymać na 120 godzin. Sympatyczna pani z kadr poinformowała mnie, że u nich jako tako to nie bardzo, ale poradziła, żebym podjechała do podlegającego pod nich Środowiskowego Domu Samopomocy i tam zapytała. Niestety, ani tego, ani następnego dnia nie miałam na to czasu.
Dopiero w środę podjechałam we wskazane miejsce. Krótka rozmowa z kierowniczką placówki, wymiana informacji i uzyskanie zgody. Wieczorem tego samego dnia wysłałam na sekretariat trochę pokrętnego meila z danymi, na które powinni mi wypisać papiery. Bo w sumie kierowniczka ŚDSu nie umiała mi odpowiedzieć, na czy umowa ma być wypisana na nich, czy też na Centrum Zarządzania Placówkami, gdzie mieści się też OIK. Było dosyć późno, kiedy to zrobiłam, dlatego w czwartek nawet tam nie zaglądałam. W piątek też nie(w myśl zasady, że na wypisanie papierów mają ok. tygodnia).

Dopiero wczoraj poprosiłam Godzillę, żeby awaryjnie ze mną poszła do pani D. Teoretycznie papiery powinny być już wypisane, ale ten meil naprawdę był bardzo chaotyczny i mógł być źle zrozumiany. Ale z drugiej strony przynajmniej była okazja, aby wytłumaczyć jej to, co mogło być niezrozumiałe.

Wchodzimy więc do sekretariatu. Pani D. była chyba zaskoczona, ale od razu powiedziała mi, że papiery to czekają na mnie już od czwartku(w sumie zbytnio by mnie to nie zbawiło, bo dopiero dzisiaj miałam czas na zawiezienie ich). I nawet nie miała chyba większych problemów z rozpracowaniem adresu ŚDS-u.

 - Panikara - powiedziała z politowaniem Godzilla, kiedy wyszłyśmy z sekretariatu.

 - Serio myślałam, że będzie bardziej się czepiać...

 - Litości... - Godzilla aż wzniosła oczu do góry - czy ty nigdy nie zrozumiesz, że ona ma do ciebie słabość.

Wzruszyłam ramionami, bo co miałam zrobić.

Dzisiaj natomiast z samego rana podjechałam do CZPu zawieść papiery. W pokoju kadr przyjęli moje dokumenty, a jednocześnie zaznaczyli, że na razie dyrektor nie podpisze ich, ponieważ go nie ma. Byłam święcie przekonana, że nie będzie go cały dzień, a nawet i dłużej. Dlatego byłam szczerze zaskoczona, kiedy zadzwoniono do mnie po 14 z informacją, że wszystko jest już załatwione, a ja mam w poniedziałek zgłosić się do SDŚ-u w sprawie uzgodnienia co i jak.

Ekspresowe tempo, nie powiem, że nie...