1519. Uważajcie co mówicie. Zwłaszcza będąc nauczycielami

 - Wiecie co, jesteście niemożliwi. Już po sprawdzeniu 3 wejściówki z ostatnich zajęć wiedziałam, co przeczytam w następnej z nich.
Tak właściwie to przez cały tydzień zastanawialiśmy się czy prowadząca zajęcia z małżeńskiego prawa kanonicznego i cywilnego prawa rodzinnego miała niezły ubaw czytając nasze złote myśli na temat tego, gdzie musi być zawarte małżeństwo, aby zachowało formę kanoniczną. Właściwie to była jej złota myśl, będąca z tych, które z automatu się zapamiętuje, choćby były nie wiem jak głupie.

A było to tak: dwa tygodnie temu omawialiśmy temat dotyczący m.in. kanonicznej formy małżeństwa. Ogólnie chodzi o to, że powinno być one zawierane na terenie parafii jednego z nupturientów (no chyba, że pochodzą z tej samej parafii), w przeciwnym razie trzeba uzyskiwać zgody, m.in. proboszcza z ich rodzimej parafii, czy też ordynariusza miejsca. Przy okazji wymienialiśmy miejsca, w których można wziąć ślub: świątynia i kaplica. Ogólnie chodziło o to, aby było ono uświęcone. I jeszcze dla żartu prowadząca dodała, że... cmentarz. Ciekawostką jest, że sakrament można zawrzeć też na morzu (wtedy z powodu problemów z ustaleniem, do jakiej diecezji należą dane wody, mogą go udzielić Duszpasterze Ludzi Morza, którzy mają taką "władzę"), a nawet... w samolocie. Z tym, że ten ostatni przywilej należy do papieża, który jest biskupem całego świata(wyobrażacie sobie ustalenie diecezji kilkadziesiąt metrów nad ziemią?).

W zeszłym tygodniu pisaliśmy ostatnią wejściówkę z tego przedmiotu. Jednym z pytań, jakie się na niej pojawiło dotyczyły kanonicznej formy sakramentu małżeństwa. Niemal wszyscy, jak jeden mąż, napisaliśmy, że musi to być miejsce uświęcone, takie jak kościół, kaplica i... cmentarz. Nikt od nikogo nie ściągał, po prostu tak nam się to wbiło w głowę. A jacy byliśmy na początku ucieszeni z tej odpowiedzi. Archanioł nawet zasugerował, że idealną muzyką byłby motyw z "Rodziny Adamsów". Dopiero później zaczęliśmy się nad tą odpowiedzią i też było nam wesoło, tym razem z powodu naszej głupoty. Takim jej potwierdzeniem była reakcja Księdza, który będzie błogosławiony. Tak się złożyło, że wychodząc z ostatnich zajęć, spotkaliśmy go po drodze. Jedna z koleżanek, taka najbardziej wygadana, zapytała go, czy można zawrzeć sakrament małżeństwa na cmentarzu. Ksiądz najpierw prawdopodobnie nie załapał o co nam chodzi. A potem po prostu popukał się po czole i z ironią powiedział:

 - Tak, na cmentarzu.

O mało się nie popłakałam ze śmiechu. A potem co chwilę nim wybuchałam podczas wolontariatu na Światowych Mistrzostwach w piłce ręcznej, które odbywają się m.in. w katowickim Spodku. Chociaż jak się tym podzieliłam z koleżanką to przyznała, że zawierając związek na cmentarzu sprawi, że na jej ślubie będą też jej rodzice... Tak więc może to nie jest taki głupi pomysł?

Na szczęście, oprócz tego, że pani Doktor miała z nas ubaw (a ksiądz wziął nas chyba za idiotów), wszyscy dostaliśmy dosyć dobre oceny z tej wejściówki. A przy okazji kolejną lekcję, aby uważać na to, co się mówi, zwłaszcza w żartach. Bo dobry żart nie zawsze jest tynfa wart.

Trzymajcie się ciepło moi Drodzy!