2144. Ptasia kartka

Mówi się, że na studiach dziekanat to to miejsce, które najlepiej omijać szerokim łukiem. Muszę jednak przyznać, że pod tym względem mam chyba miałam niesamowite szczęście. Pomijając dziekanat na AWFie w Katowicach, który jak nic był odzwierciedleniem stereotypowego obrazu tej instytucji*, to raczej nie mogę narzekać pod tym względem. I w Instytucie Pedagogicznym i na Wydziale Teologicznym pracują panie, które naprawdę z chęcią służą pomocą i dobrą radą. I to nie tylko w dziekanatach, ale i w sekretariacie na Teologicznym. A może nawet tam bardziej? Bo częściej tam bywam, niż w dziekanacie? Ale co ja na to poradzę, że z sekretariatu przechodzi się do gabinetu władz, a z prodziekanem umówiłam się na zaliczanie wejściówek w ramach jego dyżurów? Ale chyba po prostu mam szczęście do sekretariatów na uczelniach. Pamiętacie jak pisałam tutaj o pani Mary Poppins? Ona też pracowała w uczelnianym sekretariacie.

We wspomnianym sekretariacie na Wydziale Teologicznym pracuje mama jednej z moich koleżanek z grupy. Bardzo ją lubię, ale to jest tego typu osoba, której nie da się nie lubić. Zawsze uśmiechnięta, zawsze pierwsza chętna do pomocy, czasami odsyła mnie na zajęcia, a potem powiadamia Zuzę, że mogę już zejść i załatwić to, co mam do załatwienia. Podobno też od czasu do czasu rozmawia o mnie z Zuzą, ale w pozytywnym tego słowa znaczeniu. 

Ostatnio miała imieniny. Nie wiem dlaczego, ale poczułam wewnętrzną potrzebą złożenia jej życzeń, aby choć w ten skromny sposób odwdzięczyć się za jej dobro. Chociaż to i tak za mało, wobec tego, co od niej otrzymałam. Z tej okazji postanowiłam zrobić dla niej skromną kartkę imieninową. A ponieważ idzie wiosna, to nie mogło być inaczej i pojawił się na niej ptaszek.

Mam nadzieję, że jej się spodoba.

* przypomina mi się pytanie osoby odpowiedzialnej za sprawy studentów niepełnosprawnych na AWFie w Kato - co chcielibyśmy zmienić na uczelni aby ułatwić nam funkcjonowanie. Odpowiedź była jednoznaczna - panie w dziekanacie :).