Moje motto

„Często spotykam się ze stwierdzeniem, że wszyscy jesteśmy niepełnosprawni. Ludzie bywają okaleczeni w najróżniejszy sposób: zatruci przez toksyczne relacje, zranieni przez miłość, przytłoczeni utratą pracy, rozdarci wewnętrznie z powodu rozpadu rodziny, sparaliżowani strachem czy niepokojem... Okaleczenie może dotyczyć każdego, w każdej sferze życia i w każdym środowisku społecznym” - J.-B. Hibon "Pijany ze szczęścia. Opowieść o życiu spełnionym"

Jaki był ten dzień

"Jaki był ten dzień,
co darował, co wziął?
Czy mnie wyniósł pod niebo,
czy zrzucił na dno?
Jaki był ten dzień,
czy coś zmienił, czy nie?
Czy był tylko nadzieją
na dobre i złe?"

sobota, 5 listopada 2016

421. Do trzech Dominików sztuka, czyli jak osiemnastka to osiemnastka

Nie zdążyłam. Najzwyczajniej w świecie nie zdążyłam Was poprosić o jakieś drobne upominki dla Dominika M. i Dominika W. z okazji ich urodzin. W pierwszym przypadku udało mi się jeszcze podczas letnich półkolonii poprosić dzieciaczki z mojej grupy (6 - 8 lat) o narysowanie jakiś laurek dla Dominika na 14 urodziny. Maluchy z entuzjazmem podjęły się zadania i w jednej chwili powstały kolorowe kartki, które na koniec tygodnia wrzuciliśmy do skrzynki pocztowej wraz z życzeniami powrotu do sił. Sama dorzuciłam chłopcu kilka kart  z piłkarzami oraz książkę o polskich sportowcach, ponieważ wiedziałam, że interesuje się tym tematem, a w Biedronce wypatrzyłam takąż po przystępnej cenie.Chciałam poprosić też Was o jakieś kartki z życzeniami, jednak w ferworze ŚDM jakoś mi to umknęło. Potem myślałam, że zdążę w przyszłym roku - nie zdążyłam. Jak mogliście wyczytać z wcześniejszych notatek, Dominik odszedł z tego świata na początku października pogrążając nie tylko najbliższych, ale też internetowych kibiców w jego walce z nowotworem w żałobie. A ja czuję jakiś żal, że nie zrobiłam tego, co czułam. Żal, którego nie da się tak łatwo ukoić.
Trochę inaczej było z Dominika W, którego "poznałam" na początku tego roku. Też miałam zamiar wysłać mu coś na urodziny i przy okazji apelować o drobne karteczki od Was, jednak ten dzielny chłopczyk odszedł do lepszego świata przed skończeniem 7 roku życia. Znowu mój plan przepadł nieodwołanie.
Dominik - nasz bohater
Jest jednak jeszcze jeden chłopiec o imieniu Dominik, którego losy śledzę od dłuższego czasu(dziękuję za to, że aby przeglądać fanpage nie trzeba mieć konta na facebooku). Ten dzielny nastolatek od urodzenia zmaga się z wieloma ciężkimi chorobami, do których trzy lata temu doszła Choroba Leśniowskiego-Crohna połączona z nowotworem jelit. Oprócz tego zmaga się z nawracającym półpaścem i alergią. Wszystkie te schorzenia stworzyły mieszankę wybuchową w organizmie chłopca. Jego życie stało się pielgrzymką po lekarzach i szpitalach, które stały się jego drugim domem. Ale Dominik jest bardzo dzielnym chłopcem, który też ma swoje pasje i marzenia. W czerwcu na przykład udało mu się ukończyć z wyróżnieniem gimnazjum pomimo tego, że równocześnie zmagał się z nawrotem półpaśca. Chciałby jak inni kontynuować swoją edukację, spotykać się z rówieśnikami, umawiać do kina, a nawet żeby go tak nie bolało. Zamiast tego skazany jest na leżenie w izolatce i kolejne badania. A przede wszystkim chciałby żyć. To ostatnie zaś wisi nad przepaścią i samotnie wychowująca chłopca matka nieustannie drży o życie jedynaka, starając się mu dać namiastkę normalnego życia, m.in. kupując specjalistyczną odzież i odżywki.
Kochani, za niecały miesiąc Dominik skończy 18 lat. Wielu z nas z pewnością hucznie wchodziło w swoją dorosłość w towarzystwie znajomych. Tymczasem bardzo prawdopodobne jest, że chłopiec spędzi ten dzień osamotniony w domowym zaciszu, czy nawet w szpitalnej izolatce. Czy i my chcielibyśmy takich urodzin? Pewnie nie. Dlatego pomyślałam sobie, że na pewno dobrze by było, gdyby w ten dzień został obdarowany kartkami z życzeniami urodzinowymi. Tak, aby czuł, że jest rzesza ludzi, która kibicuje mu w tej nierównej walce. Ja ze swojej strony dorzuciłam jeszcze kilka audiobook'ów, ponieważ wiem, że Dominik lubi książki, a postępujący półpasiec sprawia, że nie zawsze może czytać tradycyjne pozycje. Was jednak proszę o najzwyklejszą w świecie kartkę z życzeniami. To tak niewiele, a może sprawić tyle radości. Kartki i ewentualne upominki można przesyłać na adres:
Dominik Słowiński
ul. Grochowska 4g/16
78-100 Kołobrzeg
Na koniec pozwolę sobie zamieścić tutaj wypracowanie Dominika napisane kilka lat temu, abyście się mogli przekonać, jak bardzo wrażliwe i mądre jest to dziecko. Tym samym mam nadzieję, że po raz kolejny nie będziecie obojętni na moją prośbę.

6 komentarzy:

  1. Wzruszyłam się czytając wypracowanie...Dla chłopca o tak wielkim sercu to i milion kartek za mało...:)

    xxBasia

    OdpowiedzUsuń
  2. Dołączam się do grona tych,którzy Dominikowi chcą sprawić radość.

    OdpowiedzUsuń
  3. Załamana jestem faktem, że jest tak dużo potrzeb wokół mnie. Zajmuje się akcjami charytatywnymi w miejscu mojej pracy i chyba musiałabym być tylko do tego zatrudniona. Najgorsze jest w tym, że nie wiadomo komu pomóc a wszystkim niestety się nie da i to jest tragizm tej sytuacji.

    OdpowiedzUsuń
  4. Jak widać wystarczy niewiele zrobić, żeby komuś sprawić przyjemność. Dominik zasługuje na mnóstwo kartek urodzinowych.

    OdpowiedzUsuń
  5. Karolinko, pisałam tu komentarz, ale... o dziwo nie ma go tu... To nic, piszę raz jeszcze, bo nawet mam więcej aktualności: moi chłopcy już przygotowali coś własnoręcznie dla Dominika. Młodszy narysował domek z ogromną ilością słońc, a starszak wymalował i wyciął samolot (jest w tym temacie prawdziwym specjalistą). Mam nadzieję, że Dominik się ucieszy :-)
    Fajnie, że widzisz wokół potrzeby innych.
    Ściskam :-)

    OdpowiedzUsuń