Moje motto

„Często spotykam się ze stwierdzeniem, że wszyscy jesteśmy niepełnosprawni. Ludzie bywają okaleczeni w najróżniejszy sposób: zatruci przez toksyczne relacje, zranieni przez miłość, przytłoczeni utratą pracy, rozdarci wewnętrznie z powodu rozpadu rodziny, sparaliżowani strachem czy niepokojem... Okaleczenie może dotyczyć każdego, w każdej sferze życia i w każdym środowisku społecznym” - J.-B. Hibon "Pijany ze szczęścia. Opowieść o życiu spełnionym"

Jaki był ten dzień

"Jaki był ten dzień,
co darował, co wziął?
Czy mnie wyniósł pod niebo,
czy zrzucił na dno?
Jaki był ten dzień,
czy coś zmienił, czy nie?
Czy był tylko nadzieją
na dobre i złe?"

środa, 28 stycznia 2015

85. Cieszyć się czy nie

No po prostu padam i nic na to nie poradzę. Trwająca sesja daje mi się ostro we znaki. Wczoraj mieliśmy zerówkę z przedmiotu zowiącego się historia kościoła. Uczyłam się, nawet trochę nocy zawaliłam co sprawiało ryzyko wystąpienie u mnie ataku epilepsji. Na szczęście mam chody u Pana Boga, który zawsze wie, kiedy pozwolić mi na "relaks" po ataku, a kiedy muszę dokręcić śrubki i za żadne skarby go nie dostanę. Na miękkich nogach poszłam na egzamin, bo jednak materiału jest multum, a ja jestem tylko człowieczkiem. Jeszcze jadąc busem czytałam sobie książkę "Dzieje chrześcijaństwa w zarysie", co stanowiło podstawowy materiał do zaliczenia (pomijam fakt, że na kserze wydrukowali mi ją tak, że co strona była do góry nogami, a pdf nigdy nie był moim przyjacielem). Trochę przeszkadzało mi radio, w którym bez przerwy mówiono o rocznicy wyzwolenia obozu w Oświęcimiu. Nie do końca wiedziałam gdzie mamy ten egzamin, na szczęście koleżanki zawołały mnie z okna korytarza w głównym budynku. Na szczęście mam grupę, która raczej trzyma się razem. 
Razem też czekaliśmy na wykładowcę, który zabrał nas do jednej z sal w oficynie. Tam zostały rozdane nam kartki z zadaniami. Ja na poprzednich zajęciach umówiłam się z profesorem, że zdam mu to ustnie, ponieważ nie dam rady napisać mu opisówki ręcznie, a na laptopie teoretycznie mogę mieć ściągę (po AWFie wszystkiego mogę się spodziewać). Na początku jak zobaczyłam pytania zwątpiłam w siebie, jednak profesor zadał mi zupełnie inne. Pierwsze dotyczyło judeochrześcijan, drugie wyjaśnienia jakiegoś terminu(już nawet zapomniałam jakiego, ale na egzaminie też nie potrafiłam go wyjaśnić, w ogóle pierwszy raz go słyszałam), trzecie opowiedzenie o Doktorach Kościoła i czwarte, ostatnie omówienie procesu upadku Jerozolimy. Pod wpływem usłyszanych w drodze informacji bez przerwy moje myśli krążyły wokół Żydów. I to słowo głównie królowało w mojej wypowiedzi. Nie popisałam się za bardzo i dostałam tylko 3,5. Tylko, albo aż, bo wielu moich kolegów oddało puste kartki i pójdzie po prostu na poprawę. Przynajmniej wiedzą czego się spodziewać. 
A ja mogę już odetchnąć z ulgą, że egzaminy zdałam w zerowych terminach. Co prawda nie znam jeszcze wyników z geografii, ale powinnam być do przodu. Zostały mi jeszcze do zaliczenia języki, formy pielgrzymowania, architektura i sztuka sakralna, wpisy z szkolenia bhp, bibliotecznego oraz wychowania fizycznego. Większość zaliczeń jest jednak za mną. I to z tych najbardziej ciężkich przedmiotów. Jest dobrze, idę do przodu! A oceny nie zawsze odzwierciedlają nasze umiejętności.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz