Cztery, cztery, cztery! Niemiecki zdałam na mocną czwórkę. Jak się z tego cieszę! A jeszcze pół roku temu usłyszałam, że osoby takie jak ja nie mogą mieć dobrej oceny. Bzdura kompletna! Ale do osiągnięcia takiego stanu potrzebna jest nie tylko moja dobra wola, ale i prowadzącego. A teraz trafiłam na prawdziwego anioła. Jeszcze chwila a uwierzę, że jestem w stanie coś osiągnąć w swoim życiu. Bardzo trudno wejść w taki stan ducha, kiedy wszyscy wokoło dosłownie wdeptują cię w ziemię. Na szczęście zdarzają się wyjątki. Jeszcze tylko jutro i tydzień laby. A raczej półkolonii parafialnych. Ja jednak wolę siedzieć z dzieciakami na zajęciach niż wstawać o 4 rano. Wiem, wiem, sama tak wybrałam, toteż nie marudzę. Ale czasami naprawdę chciałabym sobie dłużej pospać.
I jeszcze poranna rozmowa w autokarze do Katowic. Ważna, a za razem przypadkowa rozmowa. Dająca jednak nadzieję na lepszy czas. I na to, że cokolwiek by się nie działo mam znajomych, którzy wesprą mnie nie tylko modlitwą, ale i dobrym słowem. Bez względu na to, czy dostanę z danego przedmiotu 5 czy nie zaliczę go w ogóle. Bez względu na to, czy wysiądą mi nerki, czy też nie. Trochę mnie to podbudowało, odgoniło złe myśli.
Teraz siadam do architektury i sztuki sakralnej. W notatkach mam sajgon, ale dam radę.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz