1115. Do zobaczenia, panie Emilu

Był jednym z najstarszych aktorów polskich - w zeszłym tygodniu skończył 97 lat(aż wstyd się przyznać, ale umknęła mi w mediach ta sytuacja - na swoje wytłumaczenie mam tylko to, że urodziny wypadły w piątek, a od lat piątki w Wielkim Poście traktuję jako dzień bez internetu, ot, taka wielkopostna pokuta). Podobnie jak w przypadku pani Ireny Kwiatkowskiej, również i jemu szczerze kibicowałam, aby dożył pięknej setki. Wszak brakowało mu do osiągnięcia tego wieku zaledwie 3 lata. Chociaż większość granych przez jego ról była drugoplanowa, to w świadomości Polaków zapisał się jako Hermann Brunner ze "Stawki większej niż życie", oficer gestapo z "Jak rozpętałem drugą wojnę światową", Tomasz Łęcki z serialowej adaptacji książki Bolesława Prusa "Lalka", Władysław Jagiełło z "Krzyżaków", czy też Zenon Łagoda w "M jak miłość" i Tadeusz, ojciec Joli z "Barw szczęścia"(te dwie ostatnie pozycje to już bardziej współczesne seriale. Zawsze mi się wydawał cichy i skromny, chociaż nie znałam jego wcześniejszego życia. No i jeszcze ten czarujący uśmiech. Tak uśmiechają się tylko ludzie pochodzący z Kresów, a pan Emil urodził się w Wilnie. Dzisiaj rano dotarła do nas smutna informacja, że sympatyczny aktor zmarł w jednym z warszawskich szpitali.

Emil Karewicz (13 marzec 1923 - 18 marzec 2020)

Panie Emilu, mam nadzieję, że zabawia pan teraz samego Pana Boga na deskach niebiańskiego teatru.