1172. Powolutku, pomalutku...

Ale wciąż do przodu. Chociaż czasami mam wrażenie, że to "do przodu" za wolno coś mi idzie. Owszem, mogę to zwalać na karb zaburzeń neurologicznych, które też spowalniają moje ruchy, ale czy chcę? Z drugiej strony, zamiast się zamartwiać, ja się cieszę, że kolejną rzecz mam "już z głowy". Bo tym sposobem mam więcej czasu na to, co jeszcze mi zostało do zrobienia.

Szkolenie z mediacji coraz bardziej mi się podoba, coraz bardziej się rozkręcam, zwłaszcza podczas pracy w grupach. Chociaż nigdy nie miałam styczności z mediacjami(nie mylić z negocjacjami, z których zajęcia miałam na AWFie), czuję się dobrze w tej tematyce. Czy coś z tego będzie dopiero się zobaczy w przyszłości, wydaje mi się jednak, że zdobycie dodatkowych kwalifikacji nie zaszkodzi.

W dodatku "ścigali" mnie dzisiaj z klubu sportowego. W pierwszej chwili myślałam, że wznawiają treningi. Tymczasem okazało się, że zbierają ludzi na obóz sportowy. A że nie odebrałam przez przypadek od nich telefonu, to zadzwonili do Młodszej, czy nie orientuje się co do mojego uczestnictwa w nim. Młodsza oczywiście się nie orientowała, bo skąd, ale złapała mnie po południu(na messengerze) i poinformowała o wszystkim. Przy okazji stwierdziła z wyrzutem, że jej jeszcze nigdy nikt nie szukał po to, aby gdziekolwiek jechała. Spokojnie, przyjdzie i dla niej taki moment. Na razie napisałam do klubu meila, że jadę na obóz, niech im już będzie. Od marca nie byłam na ani jednym treningu(ani z lekkiej, ani z pływania) więc może na wyjeździe wszystko nadrobię?

A dzień kończę z kremówkami po galicyjsku(czyli masą budyniową na dole oraz bitą śmietaną jako górna warstwa masy) własnej roboty(w końcu, ale spokojnie, ciasto upieczone zostało w nie moim piekarniku), kawą Inką(placebo jak się patrzy) oraz... "Kodeksem postępowania administracyjnego". Na szczęście to tylko 146 stron, więc nie jest źle. A jeżeli dodać do tego fakt, że kilka lat temu zdawałam egzamin na technika administracyjnego, to można uznać, że jest to tylko przypomnienie sobie pewnych informacji. Swoją drogą zastanawiam się, jak wtedy dałam radę z rana (o 9:00 rano) podejść do państwowego egzaminu, który pisałam w liceum, do którego uczęszczałam, a potem pojechać do Krakowa na egzamin z historii sztuki na AWFie oraz zdać Szlaki cysterskie na Uniwersytecie Papieskim. I wszystko zaliczyć bardzo pozytywnie...

No nic, kto chce ten może się poczęstować kremówką. Co prawda trochę masa się "rozjechała" i jeden płat ciasta trochę pokruszył, ale w smaku jest całkiem niezła 👌👌😃.