1358. Październikowe kadry

Rok akademicki 2021/2022 rozkręcił się na dobre. Większość zajęć już się zaczęła, zapoznajemy się nie tylko sami ze sobą, ale i z wymaganiami potrzebnymi do zaliczenia poszczególnych przedmiotów.  Pierwsze prezentacje i referaty zadane, pierwsze kolokwia zapowiedziane, pierwsze "wejściówki" napisane(chociaż w moim przypadku to raczej odpowiedziane). Tradycyjnie staram się od początku być na bieżąco, a nawet w miarę możliwości ciut wybiegać na przód z materiałem. To ważne przy studiowaniu dwóch kierunków, aby nie mieć zaległości. Jednak opłacało się poświęcić ostatnie niedzielne popołudnie na zapoznawanie się z materiałami z komunikacji międzyosobowej - chociaż czasami miałam już serdecznie dosyć kolejnych wydrukowanych stron, to z wejściówki z tego przedmiotu dostałam maksymalną liczbę punktów. I jeszcze dostałam kilka punktów do ogólnej puli za rozwiązanie zadania z krasnalami. Takie małe sukcesy utwierdzają mnie w przekonaniu, że jednak wszystko będzie dobrze.
Patrząc za okno, czy to w sali wykładowej, czy też domowym zaciszu, odnoszę wrażenie, że to ostatnie powiewy pięknej, jesiennej aury. Wczoraj była cudowna pogoda, z uczelni wracałam w samej koszuli (kurtkę miałam w plecaku), dzisiaj dla odmiany cały dzień lało. Ale cóż, cieszmy się, że jeszcze są pory roku. Być może za kilka lat zjawisko to będzie znane jedynie z historii, kina i literatury.
Tuż obok Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu Śląskiego jest zielony skwer. Podejrzewam, że powstał on głównie dla mieszkańców okolicznych bloków, nic nie stało jednak na przeszkodzie, aby wracając z zajęć na pedagogice przejść się jego alejkami.

Alejki napawają prawdziwym spokojem

Raj dla naszych skrzydlatych braci, czyli karmnik dla ptaków

Kwiatki, nie tylko w klombach, umilają czas spacerowiczom

Śnieguliczka - lubiłam się nią bawić w dzieciństwie

Skwerowi patronuje wybitny aktor i reżyser - Gustaw Holubek

Taka ciekawa rzeźba znajduje się w centrum skweru

Patrząc pod nogi można było znaleźć niejednego kasztana

Cieszę się, że odkryłam ten skwer, który jest dosłownie kilka kroków od budynku uczelni. Myślę, że niejeden raz znajdę tam wytchnienie pomiędzy jednymi, a drugimi zajęciami. Zresztą przed Wydziałem Teologicznym też jest plac z ławkami, na który można wyjść w pogodne dni.
Od jutra rozpoczynam praktyki na pedagogice. Chociaż, według mnie, powinno to się raczej nazywać wizyty studyjne, tak jak na pracy socjalnej na UPJP2. Cały rocznik został podzielony na, bodajże, 10 podgrup praktykanckich. Ja zostałam przydzielona do grupy 7. Będziemy chodzić w różne miejsca wymiennie z innymi grupami. Na dzień dobry czeka nas wizyta w Zakładzie Poprawczym i Schronisku dla Nieletnich w Zawierciu. A oprócz tego pójdziemy jeszcze do jednego z katowickich liceów ogólnokształcących, Warsztatów Terapii Zajęciowej, gliwickiego schroniska dla osób bezdomnych, Zespołu Placówek Opiekuńczo-Wychowawczych, Ochotniczego Hufca Pracy oraz kuratorami sądowymi. Nie wiem, jak to będzie teraz, ale na Papieskim bardzo mi się podobało takie rozwiązanie - dzięki niemu już na wstępie wiedzieliśmy, jakie mamy przed sobą perspektywy pracy(z tym, że w dziedzinie pracy socjalnej). Mam nadzieję, że teraz będzie podobnie. Tym bardziej, że pedagog nie jedno ma imię. Takie wizyty studyjne mają też inny aspekt - dzięki nim możemy już wstępnie wybrać obszar, w którym chcemy się realizować. Nie każdemu musi pasować szkoła, a wbrew pozorom pedagogika daje szeroki wachlarz możliwości. 

Trzymajcie się ciepło!