464. Wierzę w świętych obcowanie

W moim kościele parafialnym nad ołtarzem góruje wizerunek jego patrona - św. Paweł Apostoł a dookoła widnieją zwoje z wypisanymi fragmentami z jego Listów Apostolskich. Zawsze kiedy znajduję się w świątyni mój wzrok mimowolnie podąża ku górze. Konkretniej to parafia nosi wezwanie Nawrócenia św. Pawła Apostoła, którego wspominamy dzisiaj w liturgii Kościoła Katolickiego. Pamiętam jeszcze czasy, kiedy odpusty przypadały dokładnie w dniu patrona parafii. Od kilku jednak lat uroczysta suma została przeniesiona na najbliższą niedzielę poprzedzającą ten dzień, bądź następującą po nim(w tym roku wypada w przyszłą niedzielę, już dzwonili, czy dam radę zostać na 12:30 - Mszę wcześniej jest oficjalne zakończenie zimowiska dla dzieci i też wypada być).

W tak szczególnym dla mnie dniu(bądź co bądź w jakimś stopniu identyfikuję się z parafią, do której należę), przyszło mi zdobyć zaliczenie z "Miejsc religijnych na trasach rejsów morskich". Dwa dni temu na meilu pojawiła się nagle informacja, że profesor zaprasza dzisiaj na zaliczenie. Z jednej strony byłam zła, bo wszystko, łącznie z przedmiotem jest na ostatnią chwilę robione, a z drugiej wiedziałam, że jak dzisiaj nie pojadę, to mogę mieć problem z zaliczeniem przedmiotu (wykładowca przyjeżdża do nas specjalnie z Gdyni). Sprawę komplikował fakt mojego wychowawstwa na półkoloniach parafialnych, gdzie oficjalnie figuruję w papierach jako pełnoprawny wychowawca. No i jeszcze dzisiaj mieliśmy zaplanowane wyjście na basen(zawsze robimy tak, że na jednego wychowawcę/animatora przypada kilka dzieci, które pilnuje, a skoro mnie miało nie być, to i liczba pływających opiekunów się zmniejszyła). Nie wiedziałam jak to wszystko rozwiązać, dlatego pierwsze co zrobiłam, to zadzwoniłam do kierownika wypoczynku - kazał się nie przejmować i zaangażował proboszcza jako mojego zastępcę na ten dzień. Trochę mnie to uspokoiło. Pozostała jeszcze kwestia nauczenia się materiału. A raczej znalezienia sobie odpowiedzi na pytanie, które wykładowca wysłał nam z powiadomieniem o terminie zaliczenia. Moje dotyczyło pobytu św. Pawła w Jerozolimie. Początkowo zrzedła mi mina, bo konkretnie nie wiedziałam jak się za to zabrać. Poczytałam sobie jednak co nieco na ten temat w Internecie, uzupełniłam informacjami z Pisma Świętego i jakoś udało mi się opracować to zagadnienie. Pozostała jeszcze tylko kwestia zaprezentowania go w odpowiednim czasie, jednak krótka modlitwa o dar męstwa do Ducha Świętego oraz o pomoc do samego św. Pawła nieco złagodziła sytuację. Tak naprawdę zdążyłam powiedzieć wstęp do całego wystąpienia, ograniczający się do przybycia św. Pawła Apostoła na Sobór Apostolski w 49 roku oraz uwięzienie go podczas pobytu w Jerozolimie 9 lat później(oczywiście wszystko ujęłam w piękne, zwięzłe zdania), kiedy wykładowca mi podziękował, twierdząc, że widzi że wiem o co chodzi i wpisał mi 5 do indeksu. Kurczaczek, dziwnie się czuję, bo jednak zaczęłam od ogólników, i jakoś nie do końca uważam, że zasłużyłam na tą ocenę(pewnie gdybym powiedziała to co chcę powiedzieć i dostała też 5, to miałabym odczucie, że jest to w pełni zasłużona nota). Ale ok., w sumie to jedna z łatwiejszych 5 jakie zdobyłam. Wierzę równocześnie w to, że patron dzisiejszego dnia, św. Paweł, pomógł mi przejść przez to wszystko. Potem mieliśmy ten sam przedmiot, tylko z dziekanem naszego wydziału. Tym razem opowiadał nam o Turcji, ze szczególnym naciskiem na największe jego miasto - Stambuł. Trochę mi się przysypiało na tych zajęciach, umówmy się jednak, że emocję poprzednich zajęć zaczęły ze mnie schodzić. W kryzysowych chwilach podziwiałam znajdujący się za oknem Wawel(a przy okazji widząc w każdej przechodzącej kobiecie Basię, Gosię lub Łucję - dziewczyny, tak jak napisałam u Basi cieszę się, że studia są na finiszu, bo w takiej sytuacji byłyby poważnie zagrożone😀). Powinnam jeszcze iść na niemiecki, ale byłam już kompletnie padnięta. Dobrze, że miałam niewykorzystaną "losówkę", szkoda żeby się zmarnowała, prawda?