Na placu świętego Piotra,
w majowy słoneczny dzień,
Zraniono naszego Ojca
Zraniono naszego Ojca
 |
| Watykan, 13 maja 1981 rok, godz. 17:19 |
Świat cały zadziwił się:
Dlaczego, no i za co,
Nienawiść dosięgła Go?
Wszak głosił ludziom wciąż miłość,
Wszak głosił ludziom wciąż miłość,
Potępiał przemoc i zło.
Jeżeli ktoś chciałby
pojąć,
Niech w sercu postawi krzyż.
Na krzyżu zraniona miłość,
Na krzyżu zraniona miłość,
Bo wszystkich pociągnął wzwyż.
Bo nie ma i nie będzie
Bo nie ma i nie będzie
Miłości większej od tej,
Gdy ktoś za swoich przyjaciół
Gdy ktoś za swoich przyjaciół
Jest gotów dać życie swe.
Na placu wielkiego świata
W zwyczajny, pochmurny dzień,
Wciąż giną bezbronne dzieci -
Wciąż giną bezbronne dzieci -
Świat wcale nie dziwi się!
Zbyt często ludzie niszczą
Zbyt często ludzie niszczą
Miłość i życia kwiat.
Nim zdąży ujrzeć blask słońca,
Nim zdąży ujrzeć blask słońca,
Zanika już po nim ślad.
Znalazłam ten wiersz jakiś czas temu w internecie i pomyślałam sobie, że idealnie pasuje do dzisiejszej rocznicy. Mija bowiem 35 lat od chwili, w której Turek Ali Agca wyciągnął pistolet i oddał dwa strzały do Ojca Świętemu, zadając ranę nie tylko na ludzkim ciele, ale na całej hierarchii organizacyjnej Kościoła Katolickiego. A co tak właściwie stało się 13 maja 1981 roku na Placu św. Piotra w Rzymie? Zobaczmy:
źródło obrazka: http://wiadomosci.onet.pl/tylko-w-onecie/35-rocznica-zamachu-na-jana-pawla-ii-infografika/hhmz7h
Pamięta ktoś z Was ten dzień? Bo mój żywot na tym świecie tak daleko nie sięga :)...
Zaś w Domu Katolickim w Wadowicach otwarto pomieszczenie, będące reprodukcją sali szpitalnej w Poliklinice Gemelli, na której po zamachu leżał Jan Paweł II.
Pamięta ktoś z Was ten dzień? Bo mój żywot na tym świecie tak daleko nie sięga :)...
Zaś w Domu Katolickim w Wadowicach otwarto pomieszczenie, będące reprodukcją sali szpitalnej w Poliklinice Gemelli, na której po zamachu leżał Jan Paweł II.
Mnie jeszcze na świecie nie było. To był cud, że Jan Paweł II przeżył, ale jak widać miał On jeszcze wiele rzeczy do zrobienia na tym świecie.
OdpowiedzUsuńWiem, a wiesz Noel, że jesteśmy z jednego rocznika? Ja również odczytuję ocalenie Jana Pawła II jako cud za pośrednictwem Matki Boskiej Fatimskiej
UsuńJa pamiętam! Świat się zatrzymał, byliśmy przerażeni, zaliczyliśmy kilka bezsennych nocy czekając na dobre wieści z Watykanu. Odległość nie istniała, to zdarzyło się u nas.
OdpowiedzUsuńPodejrzewam, że sytuacja 13 maja 1981 roku była podobna do tej, z przełomu marca i kwietnia 2005. Z tym że w 1981 wszystko dobrze się skończyło, zaś kwiecień 2005 roku przyniósł nam kres życia papieża - Polaka. I w jednym, i w drugim przypadku odległość została zatarta.
UsuńA Matka Boża nam Go uratowała.
OdpowiedzUsuńI za to należy jej być wdzięcznym Pani Basiu :)
Usuń