664. Przygotowania, przynajmniej te duchowe, czas zacząć

Do spotkania młodzieży całego świata z papieżem podczas Światowych Dni Młodzieży w Panamie pozostał niecały rok. Ja jednak w dalszym ciągu mam w swojej pamięci chwile, które przeżyłam podczas spotkania w Krakowie sprzed 1,5 roku. Tyle przygotowań, które w dużej mierze toczyły się na Waszych oczach poprzez wpisy na blogu, tyle obaw... A potem wspaniałych kilka dni, najpierw we własnej parafii, a potem podczas spotkania w samym Krakowie. I wiara. Wiara zarówno w drugiego człowieka, jak i we własne, dosyć ograniczone przez schorzenie możliwości. Nigdy bym nie przypuszczała, że zostanę wolontariuszem podczas imprezy o tak szerokim zakresie, nigdy bym nie pomyślała, że dogadam się w obcym języku, kiedy nawet w ojczystym nie mogę czasami się wysłowić...

Po tamtym wydarzeniu stało się dla mnie jasne, że muszę zrobić wszystko, aby pojechać do położonej na drugim końcu kuli ziemskiej(chociaż to chyba nie jest zbyt logiczny zwrot, wszak trudno jest znaleźć początek i koniec tejże bryły). Będę próbować aplikować znowu na wolontariusza, chociaż podejrzewam, że może to być trudne. Co prawda z angielskim idzie mi coraz lepiej, w języku hiszpańskim też chyba bym coś wydukała od biedy, ale pewnie będzie dużo więcej lepszych kandydatów ode mnie. To może chociaż jako uczestnik? Wspaniale byłoby być tam na miejscu... Ale przecież nawet jak będę oglądała to wszystko z perspektywy szklanego ekranu, to i tak będzie wspaniale.

Jakkolwiek bym nie uczestniczyła w Światowych Dniach Młodzieży w Panamie, myślę że warto przygotować się do tego wydarzenia duchowo. Dekalog wolontariusza ŚDM, który przekazano nam podczas spotkania z papieżem w Tauron Arenie(co prawda nie dotarłam na niego, ale od czego jest internet?) staram się konsekwentnie wcielać w życie. Ostatnio na stronie ŚDM w Panamie znalazłam dziesięć kroków, opracowanych przez Komitet Organizacyjny Światowych Dni Młodzieży, które mają pomóc młodym osobom w przygotowaniach do przyszłorocznego spotkania niezależnie od miejsca zamieszkania jak i tego, czy zdecydują się pojechać do Panamy. A oto one:

1. Bycie pielgrzymem 24/7 - spędzenie większej ilości czasu ze swoją rodziną i wspólne podejmowanie "pielgrzymki miłości", którą Kościół, będący wspólnotą ludzi zjednoczonych w Chrystusie podejmuje nie tylko w drodze na ŚDM, ale przede wszystkim w codziennym życiu
2. Bycie misjonarzem Chrystusa - zaangażowanie się w działalność parafialną lub wspólnotową, która pozwoli, zgodnie z prośbą papieża Franciszka, na dzielenie się Słowem Bożym w środowisku, w którym się przybywa;
3. Podjęcie pracy apostolskiej - modlitwa do Ducha Świętego o udział w naszym życiu, jak także dawanie świadectw cudów, jakich zaznaliśmy za sprawą Syna Bożego. Powinno się to czynić z radością, a równocześnie z wiarą i oddaniem;
4. Naśladowanie Maryi - czyli przyjaźń z nią i poświęcenie tyle czasu, ile nam jest potrzebne, aby odczuć jej obecność w przygotowaniach do Światowych Dni Młodzieży. Maryja chce być najlepszą przyjaciółką każdego z nas;
5. Akceptacja woli Bożej - niech inspiracją do tego punktu będą słowa hymnu Światowych Dni Młodzieży: "Niech mi się stanie według słowa Twego". Najlepszą akceptacją woli Bożej jest naśladowanie Maryi w jej radości, roztropności, prostocie, uległości oraz odwadze;
6. Brak negatywnych myśli - bez względu na to, co się będzie działo warto mieć nadzieję, że się będzie w Panamie w 2019 roku;
7. Ćwiczenia ducha - pogłębianie swojej codziennej modlitwy oraz przystępowanie do sakramentów świętych. Jest to najlepsze przygotowanie na to wielkie spotkanie z Chrystusem;
8. Wypełnianie dzieł miłosierdzia - spełnienie jakiegoś uczynku miłosierdzia wspólnie z rówieśnikami przynajmniej raz w miesiącu;
9. Pomoc innym - pomoc komuś, kto chciałby wziąć udział w ŚDM w Panamie, ale potrzebuje wsparcia;
10. Służba Kościołowi poprzez swoje talenty - odpowiedź na zaproszenie organizatorów ŚDM poprzez zgłoszenie się jako wolontariusz bądź uczestnik Festiwalu Młodych.

A z takich bardziej przyziemnych rzeczy, to od jutra zaczynamy dwugodzinne, popołudniowe warsztaty w ramach tzw. ferii w mieście. Wczoraj mieliśmy w tej sprawie wieczorne spotkanie z samym księdzem proboszczem. Biedny ksiądz Oskar na koniec semestru przywlókł ze szkoły jelitówkę(a może gdzieś na kolędzie ją złapał?), która powaliła go do łóżka. Ale tak to już jest, kiedy chodzi się chorym po świecie... Nawet na fejsie nie siedzi, o dziwo. I dzisiejsze Msze święte też sobie odpuścił. No tak, w sumie gorączkę z katarem i kaszlem da się jakoś przetrwać, ale problemy żołądkowo-jelitowe to już grubsza sprawa. W dodatku drugi ksiądz wylądował w szpitalu z zapaleniem trzustki. Dobrze, że chociaż wizyta duszpasterska jest na finiszu, bo proboszcz chyba by chodził do Wielkiego Postu. No i dobrze, że dzisiaj mamy w parafii odpust - przynajmniej jedna Msza jest z głowy(odprawił ją zaproszony ksiądz), a na wieczorną dziekan ma kogoś z dekanatu. Wszak jeden ksiądz może w ciągu dnia odprawić 2 albo 3 intencje, a u nas w parafii w niedzielę jest 5 Mszy. 

Warsztaty będziemy mieli w poniedziałek, wtorek i w piątek. W sobotę ma być dyskoteka. Pierwotnie w planach był jeszcze czwartkowy wyjazd do Sali Zabaw we Wrocławia, jednak już dzisiaj wiemy, że się nie odbędzie z powodu małego zainteresowania. Środa jest wolna, ale wtedy my, animatorzy, mamy w kościele uroczystą Mszę Świętą z okazji wspomnienia świętego Jana Bosko, a następnie jesteśmy zaproszeni na kolację do księdza. W sumie słyszałam, jak zaraz po zakończeniu II wojny światowej dzieci przystępujące do Pierwszej Komunii Świętej były zapraszane do proboszcza na "śniadanie u księdza", na które składała się bułka z masłem i kakao(taki odpowiednik dzisiejszych przyjęć komunijnych), ale o kolacji u księdza słyszę po raz pierwszy. Zobaczymy jak to wyjdzie, bo nigdy wcześniej nie było nic takiego organizowane. Żeby tylko ksiądz Oskar wydobrzał do tego czasu, bo wiadomo - to on jest naszym głównym "przełożonym". Co do samych warsztatów, to w poniedziałek będą modelarskie, we wtorek kulinarne(proboszcz zaakceptował robienie pizzy), w piątek zaś mamy warsztaty "Dookoła świata". Przypadło mi do przygotowania coś na temat Europy. Spoko, po turystyce chyba dam radę. I nawet mam pomysł jak to ogarnąć. Sobotnia dyskoteka należy do nas i możemy ją zorganizować jak chcemy. Chyba nie będzie tak źle, a jeśli nawet to możemy zaśpiewać, że(nagranie z półkolonii zimowe sprzed 3 lat, kiedy tematem przewodnim spotkań była bajka "Kraina lodu"):