672. Na 160 rocznicę objawień fatimskich w Lourdes, albo jak kto woli, Światowy Dzień Chorego

11 lutego 1858 roku w niewielkiej francuskiej wiosce Lourdes stało się coś niezwykłego. 14-letnia Bernadetta Soubirous, najstarsza z dzieci ubogiego młynarza, wraz z dwoma koleżankami wybrała się po opał nad rzekę Gavę. Kiedy przechodziła koło groty Massabielle dostrzegła uderzającą jasność, w której ukazała jej się tajemnicza świetlana postać ubrana w białą sukienkę przepasaną niebieskim pasem. W czasie objawienia Maryja odmawiała modlitwę różańcową, którą tak bardzo ukochała sobie Bernadetka. Bernadetta jeszcze wiele razy przychodziła w pobliże groty i praktycznie za każdym razem widziała w niej Najświętszą Panienkę. Tych spotkań, które trwały do 16 lipca tego samego roku, odbyło się w sumie osiemnaście. Z czasem gromadziły one coraz większą rzeszę zainteresowanymi nimi ludzi.

Zaskakujące jest zachowanie rodziców dziecka, wobec cudownego objawienia, jakiego doświadczyła. Reagowali oni bardzo roztropnie, biła z nich mądrość i spokój wobec tej niecodziennej sytuacji. Za wszelką cenę chronili córkę przed nachalnością osób szukających sensacji. Tym bardziej, że za autentycznością wydarzeń przemawiała prostota i szczerość wizjonerki. Trzeba wiedzieć, że dziewczynka nie miała wykształcenia, czytać i pisać zaczęła uczyć się na krótko przed objawieniami, w tym samym czasie rozpoczęła przygotowania do przyjęcia Pierwszej Komunii Świętej. A jednak o spotkaniach z Maryi opowiadała z swobodą zachowując naturalność wobec różnych komisji. Dodatkowo Bernadetta bardzo często wspominała, że Tajemnicza Postać przedstawiała jej się jako "Niepokalane Poczęcie". A przecież dziewczynka nie wiedział o tym, że zaledwie cztery lata wcześniej ogłoszono dogmat o Niepokalanym Poczęciu Matki Bożej.

Podczas jednego ze spotkań Maryja powiedziała jej, aby napiła się wody ze źródła znajdującego się w samej grocie. Dziewczynka myślała, że chodzi o wodę z rzeki Gave, lecz Matka Boska zaprzeczyła i wskazała jej mokre, błotniste miejsce. Bernadetta była chorowitym dzieckiem - w wieku 11 lat przeżyła epidemię cholery, której następstwem było zachorowanie dziewczynki na astmę oraz gruźlicę. A mimo to zaczęła odgarniać błoto rękami. W pewnym momencie wytrysnęła czysta woda. Maryja zapewniła nastolatkę, że wielu chorych doświadczy w tym miejscu uzdrowień, jeżeli będą pili i obmywali ciało tą właśnie wodą.

Głównym przesłaniem dla świata przekazanym Bernadetcie przez Maryję było wezwanie do nawrócenia, pokuty, modlitwy w intencji nawrócenia grzeszników oraz codzienne odmawianie Różańca Świętego. W XIX wieku, kiedy ludzie uwierzyli w postęp nauki i techniki, zachłystając się osiągnięciami rozumu, często odrzucali wiarę w Boga Żywego, a wielu intelektualistów ośmieszało Kościół. Taki był kontekst objawień maryjnych w Lourdes. Matka Boska zapewniła też Bernadettę, że chociaż na ziemi doświadczy wiele trudności i cierpień, to szczęśliwe życie pozna dopiero w niebie. Z czasem Bernadetta wstąpiła do klasztoru klauzurowego, gdzie co prawda znalazła schronienie przed ciekawskimi, ale zostawała poddawana różnym próbom i upokorzeniom. Wszystkie swoje cierpienia i modlitwy, zgodnie z prośbą Niepokalanej, ofiarowała w intencji nawrócenia grzeszników. Bernadetta zmarła w 1878 roku. 47 lat później została beatyfikowana przez papieża Piusa XI, zaś w 1933 roku ten sam papież włączył ją do grona świętych.

Maryja wyraziła także życzenie, żeby w miejscu objawień wybudowano kościół ku Jej czci. W niedługim czasie po tych niezwykłych wydarzeniach, po wydaniu opinii o wiarygodności objawień, zbudowano nad Grotą Objawień przepiękne sanktuarium, które z daleka wita przybywających pielgrzymów swoją strzelistą wieżą. Cudowna woda w dalszym ciągu wypływa ze źródełka w Grocie Objawień. Co roku Lourdes odwiedza ok. sześciu milionów pielgrzymów, w tym 60 tysięcy chorych, dla których zbudowano schroniska i szpitale.

W 1992 roku papież Jan Paweł II ustanowił dzień 11 lutego, w którym przypada wspomnienie Matki Bożej z Lourdes, światowym dniem modlitw w intencji ludzi chorych i ich opiekunów. Warto pamiętać, że sanktuarium w Lourdes było miejscem jego ostatniej zagranicznej pielgrzymki w dniach 15-16 sierpnia 2004 roku.

Bardzo mi się podobało przemówienie papieża Franciszka, jakie skierował do pacjentów Uniwersyteckiego Szpitala Dziecięcego w Krakowie - Prokocimiu. Zresztą sami posłuchajcie:

I na koniec fragment rozmowy z księdzem, który wczoraj wrócił z gór*, po dzisiejszej Mszy świętej:

 - Lolek, ty w końcu byłaś u tego nefrologa na kontroli?

 - Tak.

 - I?

 - Jeszcze trochę pożyję...

 - Jeżeli uważasz tą odpowiedź za zabawną to się mylisz.

Noszsz... Czyżby opuściło go całe poczucie humoru?

* został osobiście wysłany na urlop przez księdza proboszcza