926. O butach w kontekście wczorajszych zakupów

Nic na to nie poradzę, że jestem kobietą i jako klasyczny przedstawiciel mojej płci miewam czasami dziwne zachcianki czy też marzenia. Zresztą każdy je ma, nie zależnie od płci czy też sprawności. 

Bo czy jako osoba niepełnosprawna z ograniczeniami w poruszeniu się nie mogę marzyć o czymś tak banalnym dla każdej kobiety jak but na obcasie. Nie mówię o szpilkach, bo to już wyższa szkoła jazdy, ale o obcasie. Inna sprawa, że z powodu zaburzeń równowagi nie zrobię w nich ani kroku. Już próbowałam i nie skończyło się to dla mnie dobrze, uwierzcie mi. Zresztą zaburzenia równowagi to jedno, a koślawe stopy to drugie. Ledwie chodzę w balerinach, które mi spadają, a co tutaj już mówić o bucie na obcasie... 

Najlepsze jest dla mnie sportowe obuwie, najlepiej stabilizujące kostkę i dające się zawiązać. Wiem, wymagająca jestem w tej kwestii, jednak w takich butach chodzi mi się najbardziej stabilnie i najpewniej. Co nie oznacza, że nie mam żadnych wyjściowych butów. Mam, piękne zamszowe na grubej podeszwie, granatowe wiązane, kilka par czegoś w rodzaju sandałów, wspomniane już baleriny, kapcie, nawet klapki na basen. Także teoretycznie wybór mam spory.

Mnie jednak od dłuższego czasu marzyły się jeszcze jedne sandały, takie bardziej na co dzień. Bo ileż można chodzić w adidasach czy też trampkach. Zwłaszcza kiedy są upały. A te sandały co mam to są typowo do kościoła, bądź na jakieś krótsze spotkanie i nie bardzo nadają się na dłuższą metę. Od razu powiem, że tzw. japonki też odpadają, tak samo jak sandały tego typu:

Ja szukałam czegoś takiego:

Mam nadzieję, że od razu dostrzegacie różnicę pomiędzy pierwszym, a drugim. Ten drugi typ jest bardziej stabilny, a tylko stabilność sprawia, że stawiam pewne kroki. Mój problem polega też na tym, że mam szczuplutką, a długą nogę(i dlatego najbardziej lubię sznurowane buty, które dają się przyciągnąć), toteż paski w sandałach też muszą być regulowane. A przynajmniej dobrze, aby takie były. No i stabilizacja pięty jest dla mnie bardzo ważna. W tym wszystkim estetyka schodzi na dalszy plan.

Już kilka razy widziałam te moje wymarzone buty, jednak za każdym razem ich cena nieco mnie powalała. Aż tu ostatnio przez przypadek natchnęłam się w TV na reklamę "Lidla", a w niej... tak... sandały... i to w całkiem znośnej cenie. Co prawda była to edycja dla dzieci, ale chłopięcy model skradł moje serce. Na plus działała też skórzana wkładka, nie żadne tam tworzywo sztuczne. No i największy model miał numer 37, więc istniała szansa, że będzie na mnie pasować.

I jak niezbyt lubię zakupy w supermarketach, tak wczoraj udałam się do miejskiego "Lidla" z samego rana. No bo wiecie, nie wiedziałam ile będzie tych największych modeli na stanie, a za bardzo mi na nich zależało. Oczywiście liczyłam się z wariantem, że ta 37 będzie na mnie za mała, ale co innego jest zrezygnować z zakupu czegoś, bo nie pasuje to rozmiarowo niż nie kupić tego, bo zabrakło na stanie. Jakoś szybko odnalazłam kosz z sandałami i zaczęłam szukać odpowiedniej pary. Szkoda, że wszystko jest rzucone byle jak, łatwiej by było, gdyby poukładali wszystko rozmiarami. Ale z drugiej strony, znając ludzi, wszystko byłoby i tak przemielone. Szybciej znalazłam dziewczęcą wersję sandałów i nawet okazało się, że rozmiar 37 jest dla mnie ciut za duży(ale na 36 już nie mogłam trafić), ja jednak uparłam się na męską wersję. Już byłam skłonna sobie odpuścić, kiedy w moje dłonie trafił poszukiwany numer. Przymierzyłam - pasuje jak ulał, ani za duży, ani za mały. Zrobiłam kilka kroków - no po prostu kapcie. Ze zdecydowaniem włożyłam je do koszyka i jeszcze poszłam na dział zwierzęcy kupić Pusi coś do jedzenia. W efekcie dostała trzy puszki z różnymi smakołykami.
Kurcze, nawet nie wiecie jaka jestem szczęśliwa z tego zakupu(oczywiście sandałów, bo miauczące futro cieszy się z czegoś innego). Już miałam sobie je kupić do Panamy, ale wtedy ceny były zabójcze. A teraz na lato będzie jak znalazł. O ile oczywiście będzie lato, bo na razie ciągle pada.

Tak więc marzenia wcale nie muszą być wielkie. Czasami są całkiem przyziemne. Ale ich spełnienie i tak cieszy.