938. To było do przewidzenia

Wczorajsze zmoknięcie nie wyszło mi na dobre i dzisiaj rano obudziłam się z katarem i stanem podgorączkowym. A przecież musiałam dzisiaj wygłosić referat na temat mniejszości narodowych w naszym kraju. Nudy jak nie wiem, sama teoria, zero praktyki. W efekcie sama do końca nie wiedziałam co mówię. Dobrze, że całą prezentację multimedialną zrobiłam zanim mnie wzięło - przynajmniej ona była w tym wszystkim logiczna. 

Chorować za bardzo też nie mam czasu. Gorący okres, z M. trzeba na bieżąco przerabiać materiał, w dodatku w sobotę jestem na Lednicy. Mam nadzieję, że to tylko niegroźne przeziębienie, które zaraz mi przejdzie. Na razie nie poszłam na trening(a następny start w biegu już w przyszły wtorek) i piję Calcium. Trener i tak kazał mi się kurować, więc się kuruję. Zobaczymy co będzie jutro. Chociaż nie, jutro i tak muszę się zebrać. Ale nie takie rzeczy się robiło.

Najlepsze jest jednak to, że zamiast chorować zimą, ja choruję w środku wiosny. Wiem, wiem, w tym roku to ja miałam lato w styczniu. Chodzi jednak o samą zasadę. 

Pozytywny aspekt tego wszystkiego jest jednak taki, że nadrobiłam czytanie wielu Waszych blogów, chociaż nie wszystkich. O tak, szukanie pozytywów w sytuacji w jakiej się znajdujemy niekiedy bardzo pomaga.