Moje motto

„Często spotykam się ze stwierdzeniem, że wszyscy jesteśmy niepełnosprawni. Ludzie bywają okaleczeni w najróżniejszy sposób: zatruci przez toksyczne relacje, zranieni przez miłość, przytłoczeni utratą pracy, rozdarci wewnętrznie z powodu rozpadu rodziny, sparaliżowani strachem czy niepokojem... Okaleczenie może dotyczyć każdego, w każdej sferze życia i w każdym środowisku społecznym” - J.-B. Hibon "Pijany ze szczęścia. Opowieść o życiu spełnionym"

Jaki był ten dzień

"Jaki był ten dzień,
co darował, co wziął?
Czy mnie wyniósł pod niebo,
czy zrzucił na dno?
Jaki był ten dzień,
czy coś zmienił, czy nie?
Czy był tylko nadzieją
na dobre i złe?"

piątek, 19 lipca 2019

988. Potrzeba matką wynalazków

Ogólnie rzecz biorąc to powiedzmy, że było dobrze. Dobiegłam, więc plan został zrealizowany. Jedyne co mnie rozczarowało to uzyskany czas. Niby nie spodziewałam się cudów, ale takiego rezultatu też nie. Inaczej mówiąc liczyłam na życiówkę. Ale się nie udało i tyle. Płakać nie będę, bo nie ma o co. Mogę  co najwyżej wyciągnąć odpowiednie wnioski. Taka postawa jak najbardziej mi odpowiada i pozwala mi zachować złoty środek. Jest nad czym pracować.
Na stadionie przekonałam się, że biegać każdy może, a potrzeba jest matką wynalazków.
Ostatnio do sportu osób niepełnosprawnych weszła nowa dyscyplina - RaceRunning. W każdym razie wszystko polega na tym, że zawodnik jest sadzany na odpowiednio skonstruowany trójkołowy rower (który ma zmodyfikowany tył), opiera się o taką podporę w okolicy klatki piersiowej i odpychając nogami(rower nie ma pedałów, ani poprzecznej rury łączącej tylne koła) przesuwa do przodu, a dzięki kierownicy skręca. Takie rozwiązanie pozwala "biegać" nawet ludziom z dużym zachwianiem równowagi. Jak dla mnie rewelacyjne rozwiązanie. Coraz więcej dyscyplin sportowych jest dostępnych dla coraz większego grona niepełnosprawnych. Wystarczy tylko trochę je zmodyfikować.
Mam nadzieję że ta nowa dyscyplina sportu będzie zdobywać coraz większe grono zwolenników i zawodników, a może nawet wejdzie do programu igrzysk paraolimpijskjch. 

11 komentarzy:

  1. I tak podziwiam Cię Karolinko.
    Pozdrawiam:)

    OdpowiedzUsuń
  2. wynik jest mniej ważny, najważniejszy jest start!
    okularnicawkapciach.wordpress.com

    OdpowiedzUsuń
  3. Jeśli dobiegłaś to już sukces, ja kiedyś zrobiłam dwie rundy wokół stawu na osiedlu i wymiękłam...

    OdpowiedzUsuń
  4. Gratulacje 💐 ważne, że pobiegłaś 🤠

    OdpowiedzUsuń
  5. Super, że w ogóle chce Ci się chcieć.

    OdpowiedzUsuń
  6. Mimo tego, że życiówki się nie udało wybiegać, to podziwiam Cię ogromnie za sam start, że jesteś tak dzielna, pracowita i ambitna! Pozdrawiam! ;)

    OdpowiedzUsuń
  7. Wynik nie jest ważny, ważny jest udział i dobra zabawa.
    Buziaczki.

    OdpowiedzUsuń
  8. Moc gratulacji i wielki szacun Karolinko! :)

    OdpowiedzUsuń
  9. Witaj jeszcze lipcowo
    Gratuluję osiągnięcia Karolinko. Ja kiedyś podobnie jak Jotka biegałam dookoła stawu, ale z trudem robiłam jedno okrążenie.
    Jak zawsze piszę do Ciebie o poranku. Wówczas mam jeszcze czas. Bo jak zapewne już wiesz za chwilę uciekam do mojego ogrodu, aby nacieszyć się jego pięknem i panującą tam ciszą. Chcę zobaczyć, co przez ten tydzień się w nim zmieniło i zatrzymać ten widok do kolejnego weekendu.
    Pozdrawiam wszystkimi kolorami i zapachami pełni lata

    OdpowiedzUsuń