Ogólnie rzecz biorąc to powiedzmy, że było dobrze. Dobiegłam, więc plan został zrealizowany. Jedyne co mnie rozczarowało to uzyskany czas. Niby nie spodziewałam się cudów, ale takiego rezultatu też nie. Inaczej mówiąc liczyłam na życiówkę. Ale się nie udało i tyle. Płakać nie będę, bo nie ma o co. Mogę co najwyżej wyciągnąć odpowiednie wnioski. Taka postawa jak najbardziej mi odpowiada i pozwala mi zachować złoty środek. Jest nad czym pracować.
Na stadionie przekonałam się, że biegać każdy może, a potrzeba jest matką wynalazków.
Ostatnio do sportu osób niepełnosprawnych weszła nowa dyscyplina - RaceRunning. W każdym razie wszystko polega na tym, że zawodnik jest sadzany na odpowiednio skonstruowany trójkołowy rower (który ma zmodyfikowany tył), opiera się o taką podporę w okolicy klatki piersiowej i odpychając nogami(rower nie ma pedałów, ani poprzecznej rury łączącej tylne koła) przesuwa do przodu, a dzięki kierownicy skręca. Takie rozwiązanie pozwala "biegać" nawet ludziom z dużym zachwianiem równowagi. Jak dla mnie rewelacyjne rozwiązanie. Coraz więcej dyscyplin sportowych jest dostępnych dla coraz większego grona niepełnosprawnych. Wystarczy tylko trochę je zmodyfikować.
Mam nadzieję że ta nowa dyscyplina sportu będzie zdobywać coraz większe grono zwolenników i zawodników, a może nawet wejdzie do programu igrzysk paraolimpijskjch.
Ostatnio do sportu osób niepełnosprawnych weszła nowa dyscyplina - RaceRunning. W każdym razie wszystko polega na tym, że zawodnik jest sadzany na odpowiednio skonstruowany trójkołowy rower (który ma zmodyfikowany tył), opiera się o taką podporę w okolicy klatki piersiowej i odpychając nogami(rower nie ma pedałów, ani poprzecznej rury łączącej tylne koła) przesuwa do przodu, a dzięki kierownicy skręca. Takie rozwiązanie pozwala "biegać" nawet ludziom z dużym zachwianiem równowagi. Jak dla mnie rewelacyjne rozwiązanie. Coraz więcej dyscyplin sportowych jest dostępnych dla coraz większego grona niepełnosprawnych. Wystarczy tylko trochę je zmodyfikować.
Mam nadzieję że ta nowa dyscyplina sportu będzie zdobywać coraz większe grono zwolenników i zawodników, a może nawet wejdzie do programu igrzysk paraolimpijskjch.

I tak podziwiam Cię Karolinko.
OdpowiedzUsuńPozdrawiam:)
wynik jest mniej ważny, najważniejszy jest start!
OdpowiedzUsuńokularnicawkapciach.wordpress.com
Jeśli dobiegłaś to już sukces, ja kiedyś zrobiłam dwie rundy wokół stawu na osiedlu i wymiękłam...
OdpowiedzUsuńGratulacje 💐 ważne, że pobiegłaś 🤠
OdpowiedzUsuńSuper, że w ogóle chce Ci się chcieć.
OdpowiedzUsuńMimo tego, że życiówki się nie udało wybiegać, to podziwiam Cię ogromnie za sam start, że jesteś tak dzielna, pracowita i ambitna! Pozdrawiam! ;)
OdpowiedzUsuńWynik nie jest ważny, ważny jest udział i dobra zabawa.
OdpowiedzUsuńBuziaczki.
Gratuluje....
OdpowiedzUsuńTe rowery - ekstra!
OdpowiedzUsuńMoc gratulacji i wielki szacun Karolinko! :)
OdpowiedzUsuńWitaj jeszcze lipcowo
OdpowiedzUsuńGratuluję osiągnięcia Karolinko. Ja kiedyś podobnie jak Jotka biegałam dookoła stawu, ale z trudem robiłam jedno okrążenie.
Jak zawsze piszę do Ciebie o poranku. Wówczas mam jeszcze czas. Bo jak zapewne już wiesz za chwilę uciekam do mojego ogrodu, aby nacieszyć się jego pięknem i panującą tam ciszą. Chcę zobaczyć, co przez ten tydzień się w nim zmieniło i zatrzymać ten widok do kolejnego weekendu.
Pozdrawiam wszystkimi kolorami i zapachami pełni lata