996. W manufakturze słodyczy

Życie na obozie biegnie niczym Irena Szewińska po bieżni. Jeszcze człowiek nie ochłonął po jednym treningu, a już trzeba iść na kolejny. I tak w koło Macieju. Z drugiej jednak strony to wiedziałam na co się piszę więc narzekać nie będę ☺. Jedynie czego żałuję to tego, że nie wziąłem niczego do czytania czy też pisania. A przecież czas przejazdu na basen (ok. 20 minut) można poświęcić na lekturę książki, zaś godzinną ciszę poobiednią na rozwiązywanie krzyżówek i zagadek logicznych, co też bardzo lubię. A tak zostaje mi rozmowa z Młodą i Młodszą.

Wróćmy jednak do obozu. Wydawać by się mogło, że przy tak napiętym planie treningowym nie znajdzie się zbyt wiele czasu na coś innego, zwłaszcza w tygodniu(bo w niedzielę jest trochę luźniej - zamiast czterech treningów są dwa). A tymczasem po śniadaniu pojechaliśmy do manufaktury słodyczy w pobliskich Żarkach.
Wspaniała sprawa! Widziałam taki zakład w Krakowie, bodajże na ulicy Grodzkiej, a w tej w Żarkach były kiedyś dzieciaki w ramach parafialnych półkolonii. Ja jednak nigdy jeszcze nie miałam okazji być w takim miejscu.
Dla wyjaśnienia - manufaktura to miejsce, gdzie prowadzi się ręczny wyrób danych rzeczy. W tym przypadku były to słodycze. Dodatkowo każdy z nas mógł sobie zrobić lizaka w kształcie koła, kwiatuszka lub serca o smaku cytrynowym.

Lizaki robili wszyscy - od najmłodszych obozowiczów po kadrę trenerską, od super sprawnych po tych mniej (ci akurat korzystali z pomocy instruktora). W efekcie każdy wyszedł z pysznym lizakiem w dłoni. A przy okazji odkryłam tajemnice produkcji "odpustowych" cukierków😊. Akurat pokazali nam jak sie je robi - specjalnie wyrozciąganą masę cukrową łączy się z taką, do której dodawany jest wybrany aromat, a następnie takie dwa wałki jeszcze roluje, aż z dwóch powstanie jeden. Następnie trochę się ten wałek spłaszcza, aż w końcu nożykiem odcina po kawałku. I w ten sposób powstaje coś, co ja nazywam "poduszkami", a co można kupić na niemal każdym odpuście parafialnym i nie tylko😆. My też mogliśmy się w nie zaopatrzyć przed wyjściem.

Po opuszczeniu manufaktury przeszliśmy się na ryneķ, gdzie zasmakowaliśmy tamtejszych lodów, a następnie wróciliśmy do ośrodka na obiad.
Po obiedzie i krótkim odpoczynku pojechaliśmy na basen. Wymyśliłam całkiem ciekawe ćwiczenie do tego, z czym mam na razie największy problem, czyli do oddychania podczas pływania kraulem. Na razie ćwiczę samo odchylenie się z wdechem płynąc z piankową pałeczką przed sobą. Czasami jeszcze krztuszę się wodą, ale w większości prób osiągam zamierzony efekt. W poniedziałek trzeba spróbować dołożyć do tego ręce i zobaczymy co mi wyjdzie.
Wieczorem mieliśmy grać w "1 z 10", ale prezes załatwił przejazd bryczką. A teleturniej został przeniesiony na jutro. Przynajmniej w teorii.