1004. Jak bardzo kruche bywa życie...

Tour de Pologne powoli wraca na swoje tory po poniedziałkowym tragicznym wypadku, w którym śmierć poniósł młody, zaledwie 22 letni kolarz. Po wczorajszym etapie, skróconym i upamiętniającym Belga Bjorga Lambrechta, przejechanym w milczeniu i bez rywalizacji, prowadzonym przez zespół Lotto Soudal, którego był członkiem, dzisiaj kolarze wrócili do dalszych zmagań. Etap prowadzący z Wieliczki do Bielska - Białej, jak bardzo dla mnie sentymentalny... Bo przecież wiódł przez niewielki, położony u podnóża Babiej Góry Krzeszów, w której znajdowała się parafia mojej babci, i przez Tarnawę Górną, gdzie znajdowała się szkoła podstawowa, do której przez las chodził mój tata. A i do Kocierza, mecie wczorajszego przejazdu, moja babcia chodziła do kogoś pieszo przez górę. 

Dzisiaj jednak zapraszam Was na reportaż dotyczący mojego znajomego z oświęcimskiej sekcji pływania działającej przy naszym klubie sportowym, który był świetnie zapowiadającym się kolarzem. Jednak podczas jednego z wyścigów kolarskich zdarzył się wypadek, Maciek uderzył głową o kamień. Gdyby nie kask, prawdopodobnie by nie przeżył. Jednak przez to wydarzenie stał się niepełnosprawny. Poznajcie Maćka i zastanówcie się, czy czasami warto tak pędzić, skoro nasze życie jest takie kruche?