1876. Co takiego niezwykłego wydarzyło się w "Czarnym Młynie" Marcina Szczygielskiego?

Już jakiś czas temu pisałam o niechęci do czytania moich dzieciaków z świetlicy środowiskowej. Przez pół roku pod tym względem niewiele się zmieniło. Właściwie to nic nie ruszyło do przodu, a każde dziesięciominutowe wspólne czytanie jakiejś lektury, niekoniecznie szkolnej, urasta do rangi tragedii narodowej. Czasami ręce mi opadają słysząc kolejne "nie będę tego czytać!", "to jest nudne", "to jest bez sensu" itp. 

Ale są też chwile, kiedy jakaś książka im się spodoba. Kiedyś przyniosłam im "Arkę czasu" autorstwa Marcina Szczygielskiego. Tematyka powieści dosyć ciężka, bo opowiada o getcie warszawskim (zresztą recenzję i opis książki możecie przeczytać >>tutaj<<), a jednak spodobała się moim ancymonkom. Postanowiłam więc iść za ciosem i wypożyczyć z biblioteki jakąś inną pozycję tego autora. Tym sposobem trafiłam na "Czarny Młyn". Tytuł dosyć intrygujący, ale powiem Wam, że jak zaczęłam czytać wczoraj rano, to skończyłam wieczorem. Pewnie byłoby szybciej, gdyby nie korepetycje, ogarnięcie mieszkania i wiele innych czynności, które nie sprzyjały kontynuowaniu czytania. A z drugiej strony, przeczytanie książki w jeden dzień oznacza, że naprawdę mnie wciągnęła. I uwierzcie mi - tu nie ilość stron ma znaczenie, ale ich treść.

Tytuł: "Czarny Młyn"

Autor: Marcin Szczygielski

Wydawnictwo: Instytut Wydawniczy Latarnik

Warszawa 2015

Ilość stron: 193

Jeżeli miałabym podać jakiegoś polskiego pisarza dla dzieci i młodzieży ostatnich lat, który zrobił na mnie niebanalne wrażenie, to bez wahania wskazałabym m.in. Marcina Szczygielskiego. Kilka lat temu przeczytałam napisaną przez niego "Arkę Czasu" i przepadłam. Teraz wpadł mi w ręce "Czarny Młyn" jego aktorstwa. Liczyłam na ciekawą i mądrą lekturę i wcale się nie zawiodłam.

Akcja tej niezbyt obszernej książki rozgrywa się w Młynach, fikcyjnej wsi, która chociaż leży w centralnej Polsce, to tak naprawdę jest odcięta od świata. Mieszka w niej niewiele osób, w tym główni bohaterzy książki, dzieci: Iwo, Melka, Natalka, Paweł, Piotrek oraz Karol. W zapadłej wsi nie ma wiele rozrywek, nie odbierają telewizja i radio, nie można też połączyć się z internetem, a właśnie zaczęły się wakacje. Jednak wraz z ich nadejściem w wiosce zaczęły dziać się dziwne i coraz bardziej niezrozumiałe rzeczy. A wszystko za sprawą górującego nad miejscowością spalonego dawno temu młyna. Dzieci szybko rozumieją, że jako jedne z niewielu mieszkańców miejscowości nie uległy rzuconemu przezeń na mieszkańców urokowi, a przez to mogą ocalić swoich sąsiadów, a przy tym całą wioskę. 

Powieść porusza wiele ważnych dla młodego człowieka zagadnień, takich jak rodzina, przyjaciele, solidarność, odpowiedzialność, a nawet - niepełnosprawność. Melka zmaga się bowiem z karłowatością, a to ona w dużej mierze będzie odpowiadała za ocalenie ich małej ojczyzny. W książce wydarzenia realne przeplatają się z fantastycznymi, co może uatrakcyjnić książkę w oczach młodych odbiorców. Tylko zakończenie uważam za zbyt przesadzone, a z drugiej strony - trochę mi się ono skojarzyło z finałem "Czerwonego krzesła" Andrzeja Maleszki, więc może nie jest ono takie do końca złe. W każdym razie - warto przeczytać z dzieckiem tą książkę.

Książka bardzo mi się podobała, chociaż jest przeznaczona dla dzieci w wieku 10-13 lat (czyli moi podopieczni się w nim mieszczą). Zastanawiam się nawet, czy nie zakupić jej na własność i kiedy przeczytamy ją z dzieciakami na świetlicy, to zabrałabym ją na wieś i przeczytała wraz z tamtymi dziećmi. Może spodoba się i jednym i drugim. Wiem też, że na jej podstawie został nakręcony film. Muszę spróbować go znaleźć i obejrzeć. Mam nadzieję, że i on wywoła u mnie efekt "wow".

Z dzisiejszego zadania też jakoś wybrnęłam. Nie ma to jak rodzinny niedzielny obiad :). Zwłaszcza, kiedy prowadzi się już to dorosłe, samodzielne życie.

Spędź czas z rodziną

Poświęć dziś trochę czasu dla swojej rodziny - porozmawiajcie, wypijcie kawę, a może wyjdziecie na spacer?