1886. Nowe władze KEP i książka sposobem na wolny czas

W związku z 11 rocznicą wyboru Jorge Bergolio na papieża Franciszka myślałam, że wczorajsze zadanie wielkopostne będzie związane właśnie z nim. Że jakaś modlitwa w jego intencji, czy też coś w tym rodzaju. Tymczasem pomysłodawcy poszli w zupełnie innym kierunku i zaproponowali coś takiego:

Dziś zaczęło się zebranie plenarne Konferencji Episkopatu Polski. Pomódl się w intencji obradujących Księży Biskupów.

arcybiskup Józef Kupny

arcybiskup Tadeusz Wojda

Zgodnie z intencją pomodliłam się o światłość Ducha Świętego dla nich. Dla wtajemniczonych nie było tajemnicą, że w jej trakcie mają zostać wybrani przewodniczący KEP oraz jego zastępca. A wszystko dlatego, że dotychczasowi w tym roku przechodzą na emeryturę. Wybór dokonał się bardzo szybko, bo już podczas porannego monografu klerycy dostali wiadomość, że przewodniczącym został arcybiskup Tadeusz Wojda. Wśród kandydatów na jego zastępców wymieniany był chociażby arcybiskup archidiecezji katowickiej, a także tymczasowego ordynariusza mojej diecezji, pallotyn Adrian Galbas. Duch Święty podziałał jednak inaczej i został nim arcybiskup Józef Kupny. Niby zwykłe wybory nowych władz, a emocji przy tym było nie mniej niż przy finale jakichś mistrzostw świata. W każdym razie klerycy przez całe zajęcia z monografu kontrolowali sytuacje i na bieżąco informowali o niej prowadzącego zajęcia.

Ten prowadzący jest również promotorem mojej pracy magisterskiej. Dużego wyboru nie mieliśmy, a zważając na moje zainteresowania (a może antyzainteresowania) wolałam wybrać mniejsze zło. Cały czas się obawiam, że wpadłam z deszczu pod rynnę, ale już coraz mniej. Dzisiaj na przykład spóźnił się na seminarium dyplomowe, bo miał obronę, która się przedłużyła. Cała grupa sobie poszła, w myśl reguły kwadransa studenckiego. Chętnie poszłabym z nimi, ale potrzebowałam jego podpisu na  wniosku na Indywidualną Organizację Studiów, bo monograf pokrywa mi się z jednym wykładem na pedagogice. Jednak skończyło się na omawianiu mojej potencjalnej pracy magisterskiej. W zasadzie temat mam, plan też, dzisiaj skonsultowałam kilka pierwszych pozycji bibliograficznych, On mi coś wyszukał na ten temat w Internecie (o mało nie padłam, bo żaden wcześniejszy promotor aż tak mnie nie rozpieszczał), znowu zwrócił uwagę na mój kaszel i katar - ale teraz już na pewno są na tle alergicznym. Poprosiłam go, aby nie mówił pozostałym, że byłam, nie chciałam wyjść na lizusa. Obiecał dyskrecje. Dzisiaj szala od wagi przechyliła się więc na stronę łagodnej owcy. A ja powoli chcę się brać do pisania, zwłaszcza że już finiszuję z licencjatem na pedagogice. Niby mam dużo czasu, zważając jednak na tempo mojego pisania, to może mi go w pewnym momencie brakować. Chcę też jak najszybciej napisać w tym semestrze chociaż jeden rozdział (w ambitnych planach mam dwa) i wysłać go promotorowi, aby mógł na spokojnie wszystko przejrzeć bez niepotrzebnego siedzenia po nocach w jego przypadku. Ja mogę - on nie powinien. Dopomóż mi tylko Boże wytrwać w tym wszystkim.

A w ponad dwugodzinnej przerwie pomiędzy monografem a seminarium dyplomowym tradycyjnie sięgnęłam po książkę. Nie była to co prawda żadna z pozycji potrzebnych do napisania magisterki, ale coś z zupełnie innej bajki - "Prorocy" Abrahama Heschla. Myślę, że całkiem nie najgorzej wpisała się w dzisiejsze zadanie KBO ŚDM:

Przeczytaj wartościową książkę

Książki to najprostszy sposób na naukę, rozwój, dostęp do porad, wskazówek. Dobra książka to świetny sposób na relaks, rozrywkę i poszerzenie horyzontów myślowych.

Nie będę ściemniać - w te dwie i pół godziny nie udało mi się przeczytać wszystkich 650 stron książki. Może gdybym miała cały dzień wolny... Ale na to się nie zanosi, przynajmniej w najbliższym czasie. Dotychczas (przez 3 dni) przeczytałam ponad 400 stron, więc wydaje mi się, że nie jest źle. Myślę, że mimo wszystko był to bardzo dobrze spędzony czas, tak jak ja lubię i chcę. I jeszcze czegoś ciekawego się dowiedziałam. Właściwie to każda książka jest wartościowa, bo każda coś za sobą niesie - chociażby rozwój wyobraźni i słownictwa. A jak tylko skończę ją czytać, to z chęcią podzielę się z Wami wrażeniami.