66. Wolne - niewolne

Ogłosili dzisiaj godziny rektorskie na uczelni. Teoretycznie, bo w praktyce mój wydział, teologiczny, przygotowuje jasełka dla pracowników i pracowników uczelni. Dla mnie to nowość - przez pięć lat studiowania na AWFie czasami nawet nie było okazji do ludzkiego złożenia sobie życzeń świątecznych. A tutaj proszę - uroczysta Msza święta w kościele świętego Marka, potem opłatek, wigilia na kilkaset osób i wspólne kolędowanie. Prawie jak za starych, gimnazjalnych czasów. I co najważniejsze, wszyscy są zaangażowani w przedsięwzięcie. Nawet mnie przypadła rola - osiołka. Śmiejcie się, albo i nie, ale to bardzo ważna rola - ponieważ będę cały czas na środku sceny, będę podpowiadać tekst tym, którzy go zapomną. Czyli przypadło mi być w udziale suflerem. Nie pierwszy raz. A swoją drogą dziwiło mnie jedno - nie jestem w stanie samodzielnie napisać ręcznie dłuższego tekstu, za to pamięć zawsze miałam dosyć dobrą. W pewnym momencie zaczęto mnie nawet nazywać świadkiem diabła - bo pamiętałam nawet najbardziej szczegółowe rzeczy łącznie z tym, w co kto kiedy był ubrany. No, ale wróćmy do tematu. Kto przygotował scenariusz? Nie mam pojęcia. Ale dawno się tak nie uśmiałam podczas prób. Z drugiej strony mój kierunek jest jednak elitarny, tworzy go niecałe 20 osób, toteż łączą nas nieco mocniejsze więzi niż z kierunkami, na których jest kilkadziesiąt, a nawet i kilkaset studentów. Co prawda ci z ogólnej teologii są tacy... hm... dziwni (ciekawe co oni myślą sobie o nas, studentach turystyki religijnej), ale miejmy nadzieję, że jakoś wspólnymi siłami damy radę wszystkiemu podołać. A po jasełkach czeka nas jeszcze opłatek i wieczerza. No i kolędy. Wczoraj jeszcze dopracowywaliśmy pokaz slajdów z ich tekstami. Na wypadek gdyby ktoś zapomniał hi, hi, hi. Czasami trzeba iść z duchem czasu. Denerwuje mnie tylko fakt, że w normalnych warunkach kończyłabym dzisiaj zajęcia o 18. Wigilia pewnie przeciągnie się do 20. A ja ostatni bus mam o 19:35 :/. Kiszka. A raczej powstał dylemat - zrywać się z uroczystości czy zostać? I rozwiązanie - zostać! Załatwiłam już sobie nocleg w bursie akademickiej z moją koleżanką z roku. Dzięki temu nie czeka mnie pobudka o 4 rano, żeby zdążyć na 8 na zajęcia. W życiu trzeba sobie jakoś radzić.