202. Na szary, jesienny nastrój...

Jeszcze tak niedawno wieczorami było na tyle jasno, że mogłam czytać książki bez konieczności włączania sztucznego światła. Tymczasem mamy 3 września, godzina 20 i jest już ciemno. I zimno. W zaledwie dwa dni pogoda zmieniła się diametralnie. Jako typowy wcześniak jestem typem ciepło(ale nie gorąco) lubnych homo sapiens. A tutaj za oknem leje, wieje, chociaż na dobrą sprawę mamy jeszcze lato. Pamiętam, jak chodziłam do liceum, to mieliśmy takiego wspaniałego wychowawcę, który na którejś lekcji zaczął się o nas martwić, że przez ten krótszy dzień jesteśmy na dobrej drodze do zapadnięcia na depresję. Miłe, że ktoś się o ciebie troszczy. Zresztą wychowawca to trochę tak jak rodzic. Na szczęście z pewnych powodów depresja mi nie grozi. Kiedy popadam w handrę, czy też melancholię, po prostu biorę moją kotkę na ręce i się wtulam w jej mięciutkie futerko. Tak śmiesznie wtedy mruczy... Aktualnie wpadłam też w wir pisania zaległych artykułów na parafialną stronę internetową. To co napisałam na temat Sosnowieckiej Pieszej Pielgrzymki na Jasną Górę wrzuciłam także na serwis wiadomości24, o tutaj - http://www.wiadomosci24.pl/artykul/dwa_i_pol_dnia_wedrowali_do_maryi_336319.html. Na dobrą sprawę zostało mi jeszcze "nabazgranie" czegoś na temat Misterium Męki Pańskiej, o którym pisałam w TYM poście. Co prawda do samego przedstawienia mam pewne zastrzeżenia, nie mniej jednak nie chcę po raz kolejny pisać, że Wielki Post trwa 40 dni. W tle leci nastrojowa muzyka z repertuaru jednego z moich ulubionych zespołów muzycznych, czyli "Czerwonych Gitar". Kocham ten zespół podobnie jak Skaldów, czy też Waweli. Ogólnie lubię muzykę i teleturnieje muzyczne. Nie na darmo śpiewam w scholi parafialnym. Ponadto obiecałam pewnemu młodzieńcowi stworzyć krainę Jukoli. O co chodzi napiszę w przyszłości, a teraz zdradzę, że jestem na etapie projektowania tego wszystkiego. Sówka dla A-Połamańca też powoli nabiera kształtów. Do końca listopada powinnam zdążyć. Z niecierpliwością czekam na rozpoczęcie nauki. Z technikiem administracji ruszam już w przyszłym tygodniu. Nie mogę się już doczekać. Tak samo jak powrotu na uczelnie. No i czytam, czytam i jeszcze raz czytam. A raczej męczę słynny "Kod Leonarda da Vinci". Czy zdążę do niedzieli w przyszłym tygodniu przeczytać całość? Muszę.