1840. Prawie a na finiszu semestru

Można powiedzieć, że pomimo problemów ze zdrowiem*, dałam radę i zaliczyłam wszystkie ćwiczenia w pierwszym terminie. Teraz tylko zaliczyć egzaminy i kolejne dwa semestry będą za mną. Oceny chyba dobre, poniżej czwórek w tym semestrze na razie nie spadłam, co chyba jest dobrym wynikiem. Trochę jestem zawiedziona dzisiejszym wynikiem z Uzależnień i współuzależnień, zaledwie 3,5 z kolokwium, ale z poprzedniego miałam 5, słówka angielskie też mi dobrze poszły, finalnie mam więc 4,5. Niby dobrze, jednak nie do końca satysfakcjonujące, bo z tego przedmiotu spokojnie można było mieć bardzo dobry (zastanawiam się, czy nie poprawiać tego).

Po skończonym zaliczeniu z Uzależnień pognałam na drugi wydział, na zaliczenia z pedagogiki. Tutaj oceny jak najbardziej mnie satysfakcjonują. Trochę trudno jest mi się przyzwyczaić do braku indeksów, bo jednak była ta radość z tego, że człowiek dostał do niej oceny, no ale zostały one całkowicie wyparty przez system USOS. Wszystko idzie z duchem czasu.

Teraz trzeba tylko przeżyć następny tydzień, gdzie w niektóre dni mam nawet i dwa zaliczenia, ale to nic, nie takie rzeczy były przede mną i dałam sobie radę. Teraz też dam. A przynajmniej mam taką cichą nadzieję. Ta zaś umiera ostatnia i tego się trzymam dla własnego komfortu. Po drodze jeszcze mam państwowy egzamin kuratoryjny na kierownika wypoczynku, dzięki czemu już w wakacje będziemy mogli próbować zorganizować półkolonie "bez łaski"** proboszcza. Nie wiem co z tego wyjdzie, pewnie na początku będę popełniać mnóstwo błędów, ale przecież z czasem jakoś wszystko opanuję. Najpierw muszę jednak w ogóle zaliczyć ten egzamin. Pozytywną wiadomością dla mnie jest to, że zamieniono mi formę z pisemnej na ustną, bo jak sobie przypomnę mój egzamin na wychowawcę kolonijnego to było ciekawie z tą pisemną wersją. Szkoda tylko, że tak mało okazji miałam, aby wykorzystać moje kwalifikacje. Oby teraz było inaczej.

W pracy to był ostatni dzień przed przerwą międzysemestralną. Poszliśmy więc z dzieciakami do kina. Nie za bardzo wiem na czym były młodsze grupy, czy też starsze, ale nasza grupa (5 i 6 klasa szkoły podstawowej) oraz o poziom niższa (analogicznie 3 i 4 klasa szkoły podstawowej) obejrzała nową wersję Akademii Pana Kleksa. W głowie mam jeszcze wersję z lat 80 z kultowym wręcz Piotrem Fronczewskim w roli głównej, więc automatycznie czuję sentyment do tamtej wersji. Z drugiej strony dzieciakom się podobało, a to jest chyba jest najważniejsze. Przyjemnie jest patrzeć na ich uśmiechnięte twarze. Może nie wszyscy zasłużyli na taką nagrodę ze względu na oceny czy też zachowanie, ale przecież nie o to w tym wszystkim chodzi. A może wyjście na film będzie dla nich motywatorem czy też okazją do zmiany. Oby na dobre. Przez następne dwa tygodnie czekają ich dwie tury półkolonii, po jednej na każdy tydzień. Niektórzy będą na jednym turnusie, inni na dwóch, a jeszcze inni na żadnym. Trochę żałuję, że przez pierwszy tydzień mnie nie będzie, ale nie potrafię pogodzić egzaminów, które w większości przypadków mam do południa z zajęciami półkolonijnymi, które są w tym samym czasie. Muszę opanować bilokacje, koniecznie.

* Ostatnio z powodu kaszlu nie dość, że promotor szybciej mnie wypuścił z seminarium magisterskiego, to jeszcze załatwił mi szybsze zaliczenie z wprowadzenia do mediacji u prowadzącego, do którego bez kija lepiej nie podchodzić

** Wybaczcie, ale kolokwialnie pisząc - "ulewa mi się" jak pomyślę ile pod tym względem straciliśmy przez ostatnie 7 lat przez to, że proboszcz nawet nie chciał negocjacji w sprawie organizacji półkolonii, z których słynęliśmy jako parafia. Dla równowagi - organizował wypoczynek we Włoszech...