Moje motto

„Często spotykam się ze stwierdzeniem, że wszyscy jesteśmy niepełnosprawni. Ludzie bywają okaleczeni w najróżniejszy sposób: zatruci przez toksyczne relacje, zranieni przez miłość, przytłoczeni utratą pracy, rozdarci wewnętrznie z powodu rozpadu rodziny, sparaliżowani strachem czy niepokojem... Okaleczenie może dotyczyć każdego, w każdej sferze życia i w każdym środowisku społecznym” - J.-B. Hibon "Pijany ze szczęścia. Opowieść o życiu spełnionym"

Jaki był ten dzień

"Jaki był ten dzień,
co darował, co wziął?
Czy mnie wyniósł pod niebo,
czy zrzucił na dno?
Jaki był ten dzień,
czy coś zmienił, czy nie?
Czy był tylko nadzieją
na dobre i złe?"

piątek, 28 grudnia 2018

847. Magia...

Kiedy kilka lat temu przeglądałam Wasze blogi, najwięcej uśmiechu wzbudzały we mnie te posty, w których pokazywaliście upominki otrzymane od innych blogerów. Cieszyłam się razem z Wami, nie zazdrościłam Wam też, bo każdy sam pracuje na sympatię swoich czytelników. A takie przesyłki są tego najlepszym dowodem. Jednak ani przez myśl mi nie przeszło, że i ja będę się cieszyć z takich przesyłek i zawartości kopert. A jednak. Przez tydzień poprzedzający święta Bożego Narodzenia listonosze nie raz i nie dwa pukali do drzwi mojego mieszkania. Ja zaś z wypiekami na twarzy otwierając kolejne koperty i paczki cieszyłam oczy ich zawartością. A było co oglądać i czym się cieszyć. Zresztą sami zobaczcie:
Kartki od Basi z 5 pór roku
Kartka od Gosi
Kartka od Ewuni
Kartka od Basi S.
Przesyłka - niespodzianka od Ani(Pawanny)


Przesyłka od Basi Pawlak
Przesyłka od Dusi
Przesyłka od Marzenki 
Za wszystkie przesyłki dziękuję z całego serca. Wprowadziły one wiele radości w moje życie. Jesteście kochani. Wiem, że dostałam je z głębi serca, jako wyraz Waszej sympatii i pamięci, bo przecież nikogo nie prosiłam o nie. I to jest w Was najpiękniejsze i najwspanialsze.

I tak na koniec... Dla siebie raczej staram się o nic nie prosić, ale dla innych i owszem. Wiele razy przedstawiałam Wam jakieś akcje na siepomaga. Teraz jest trochę inna sprawa. Zmagający się z rdzeniowym zanikiem mięśni Antek 5 stycznia wkracza w dorosłość. Jest to fenomen, ponieważ według wiedzy książkowej powinien żyć 2 lata. "Poznałam" go na początku 2011 roku, kiedy trafiłam na bloga na onecie, który prowadziła jego mama. Teraz śledzę jego losy za pośrednictwem fanpage. I z niego dowiedziałam się o akcji prowadzonej przez jego byłą szkołę podstawową, która polega na wysłaniu mu kartki z życzeniami. Szczerze powiedziawszy sama chciałam zrobić taką akcję, a nie znałam jego adresu. Teraz sprawa sama się rozwiązała. Dlaczego macie wysłać kartkę właśnie do Antka? Bo to ambitny, ciekawy świata i pozytywnie nastawiony do życia młody człowiek. Szerzej o Antku możecie przeczytać w >>TYM<< wywiadzie. Kartki możecie wysłać na adres byłej szkoły chłopca - SP 15, ul Turkusowa 1a, 62-504 Konin, koniecznie z dopiskiem Antek Ochapski.
Banner

16 komentarzy:

  1. Piękne dowody sympatii i pamięci otrzymałaś!
    Antek to prawie mój ziomek,dlatego postaram się dla Niego coś przygotować.
    Karolinko, już miałam Ci wcześniej napisać, ale wciąż brakowało czasu... Jestem pod ogromnym wrażeniem i gorąco Ci dziękuję że spędziłaś tyle czasu na moim blogu czytając go od początku. Jeszcze raz dziękuje i pozdrawiam cieplutko:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dokładnie, takiej ilości kartek i przesyłek się nie spodziewałam.
      Bardzo się cieszę, że weźmiesz udział w akcji, Antek na pewno się ucieszy.
      A co do czytania blogów - po prostu mam taki zwyczaj. Czasami wiele blogerów ma mi za złe, że nagle przestaję ich komentować, a ja nie chcę tylko pogubić się w ich notkach. Cieszę się, że mogłam Ci sprawić radość, tym bardziej, że Twój blog jest bardzo ciekawy. I nawet pozwoliłam sobie zgapić kilka pozycji książkowych.
      Pozdrawiam cieplutko

      Usuń
  2. na pewno te kartki sprawiły Ci wiele radości w świątecznym czasie;)
    okularnicawkapciach.wordpress.com

    OdpowiedzUsuń
  3. Upominki cudowne, gdybym miała Twój adres, też bym wysłała:-)
    O kartkach dla Antka będę pamiętać, gdy skończy się czas ferii świątecznych postaram sie zaangażować czytelników.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Wszystko przed nami Jotko.
      Cieszę się, że weźmiesz udział w akcji. Antek na pewno się ucieszy :)

      Usuń
  4. Miło czytać,że ma się mały swój udział w Twojej radości.....na Nowy Rok serdeczności życzę Dusia

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jeszcze raz dziękuję Dusiu za upominek od Ciebie. Sprawił mi on wiele radości

      Usuń
  5. Karolinko, piękne są takie dowody sympatii i bardzo cieszą nasze serca.
    Uściski.

    OdpowiedzUsuń
  6. Bardzo podobają mi się te wszystkie kartki. To kolejny dowód na to, że blogi to miejsce, gdzie można poznać wartościowe osoby. :)

    Też w pewnym momencie nie czułem się za dobrze po tylu dniach świętowania. Ale jakoś doszedłem do siebie bez pomocy medycznej czy innej.

    Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nawet nie wiesz jak bardzo cieszą moje i innych oczy

      Usuń
  7. Masz rację Karolinko - magia istnieje :) Z każdym takim bezinteresownym podarunkiem dostajemy pakiet pozytywnych myśli i odrobinę ludzkiej przyjaźni a to wartości bezcenne. Dobra z Ciebie duszyczka - lecę poczytać o Antku.
    Przesyłam serdeczne uściski i życzę Ci dużo szczęścia w Nowym Roku!!!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Antek jest tak wyjątkowym chłopcem, że zasługuje na wszystko co najlepsze

      Usuń
  8. Droga Karolinko!
    Niech każdy dzień nadchodzącego roku przyniesie Ci dużo zdrowia, ogrom szczęścia i wszystkiego, co dla Ciebie najlepsze.

    OdpowiedzUsuń