1631. Jeszcze chwila i zacznę mówić po portugalsku

Nie wiem co mi się ubzdurało, że osoby zakwalifikowane jako wolontariusze podczas zbliżających się Światowych Dni Młodzieży muszą mieć do końca czerwca i zrobioną opłatę za pakiet wolontariusza (jako, że jestem przyjezdna, to jest to pakiet w pełnej wersji, wraz z noclegami), i zaliczone wszystkie szkolenia on-line (dobry pomysł, zwłaszcza dla ludzi, którzy nie są z Lizbony). Tak mi się obiło o uszy podczas czerwcowego Posłania uczestników ŚDM Lizbona w Częstochowie (przy okazji którego odkryłam też nieznane mi dotąd zakamarki Jasnej Góry, o czym pisałam Wam >>tutaj<<). A ponieważ czas jakoś drastycznie uległ skróceniu, głównie przez podwójną sesję i pisanie pracy licencjackiej, owo szkolenie postanowiłam zrobić hurtem, chociażbym miała cały dzień przesiedzieć przed komputerem.
Każdy z nas po zakwalifikowaniu się otrzymał swoje osobiste konto w systemie, gdzie nie tylko może dowiedzieć się wielu ciekawostek związanych z krajem, Lizboną i samymi Światowymi Dniami Młodzieży, ale też za jego pośrednictwem zrobić owe szkolenia, czy też wybrać odpowiedni dla siebie pakiet pielgrzyma.
Z tą opłatą też miałam ciekawą historię. System przewidywał płatność tylko za pośrednictwem karty VISA, Mastercard itp. Nie było natomiast możliwości zrobienia tradycyjnego przelewu, który dla mnie jest najlepszy, zwłaszcza że nie posiadam konta internetowego. Co więcej, na instrukcji było napisane, że to musi być "credit card". A skoro "credit", to raczej nie "debet". A takąż "debet" założyłam sobie lecąc na Panamę. Kredytowej karty nie chciałam sobie jednak wyrabiać. Czas pędził nieubłaganie, ja zaś byłam w dalszym ciągu w kropce. Coś mnie jednak tknęło i zadzwoniłam do koordynatorki polskiego wolontariatu. Kto jak kto, ale ona powinna wiedzieć co w takiej sytuacji robić. Ostatecznie okazało się, że karta debetowa też przechodzi. Awaryjnie jednak poprosiłam o pomoc ludzi z roku na pedagogice. Zgłosiła się jedna z koleżanek z grupy, z którą na drugi dzień podeszłam do banku. Dałam jej euro, które wpłaciła na swoje konto, a następnie zrobiłyśmy z tego przelew. Przy okazji zostały upieczone dwie, a nawet trzy pieczenie na jednym ogniu: opłaciłam pakiet pielgrzyma, a przy okazji dowiedziałam się, jak robić takie przelewy. No i wiem, że mogę liczyć na moich kolegów i koleżanki w każdej sytuacji. A Natka, chociaż nic nie chciała za usługę (zostawiłam jej jednak 5 euro, żeby miała z czego opłacić koszty manipulacyjne za przelew w obcej walucie), to już ma obiecaną kartkę z pozdrowieniami. Tak właściwie to dopiero teraz dowiedziała się o moim uczestnictwie w ŚDMie, a jak usłyszała, że jadę tam jako wolontariusz... Ogólnie to ucieszyła się i gratulowała mi dostania tak odpowiedzialnego, bądź co bądź, zadania. Jakoś tak ciepło mi się zrobiło na sercu.
Co do szkoleń to zaczęłam robić jedne po drugich. Praktycznie wszystkie zostały nagrane w języku portugalskim, co jest jakby oczywiste, ale tylko część miała włączoną możliwość translacji na inne języki. Niektóre udało mi się ustawić na tłumaczenie polskie, chociaż w wielu przypadkach było ono na zasadzie "Kali jeść, Kali pić", więc gdyby nie mądre czytanie, to mogłoby być ciekawie... Dlatego też nie jestem zwolenniczką tłumaczenia całych tekstów na translatorach, bo wychodzą z tego różne "ciekawe" rzeczy.

Zrzut jednego ze szkoleń. Tutaj tłumaczenie akurat jest w miarę znośne

Były jednak takie szkolenia, które z jednej strony były całkowicie po portugalsku, a z drugiej zablokowana była opcja automatycznego tłumaczenia. No dobra, rozumiem, że nieopłacalne było zrobienie polskiej wersji szkolenia dla ok. 300 wolontariuszy z Polski, ale żeby nie zrobić w pełni angielskiej wersji (nawet, gdyby to miały być napisy), to tego nie do końca rozumiem. No dobra, siedziałam i wsłuchiwałam się w egzotycznie brzmiący język, nie starając się go nawet zrozumieć... Może zamiast angielskiego powinnam się nauczyć podstaw portugalskiego? Dobrze, że przynajmniej obrazki były w miarę logiczne.

W zasadzie może i uznałabym to za zabawne, gdyby nie to, że po każdym module był test z treści, które zawierał. Po portugalsku, oczywiście. Albo po hiszpańsku. Co prawda znam podstawy podstaw tego drugiego języka, których sama się nauczyłam przed Światowymi Dniami Młodzieży w Panamie, ale to nie wystarczyło, aby zrozumieć o co im chodzi w pytaniach. Pozostawał więc tłumacz google, który czasami podawał takie tłumaczenia, że aż ręce opadały. Niektóre testy zaliczałam po kilka razy. Na szczęście kilka osób pisało na naszej facebookowej grupie, że do zaliczeń można podchodzić dowolną ilość razy. Uff..., a już myślałam, że zdyskwalifikują mnie za brak postępów w nauce.

Robiąc kolejne moduły coraz bardziej osłuchiwałam się z nieznanym mi dotąd językiem. Nie żebym od razu rozumiała go i potrafiła użyć, ale z każdym szkoleniem stawał się coraz mniej obcy. A że tych szkoleń wydawało mi się w moim odczuciu za mało, to napisałam na grupie facebookowej dla polskich wolontariuszy zapytanie, czy gdzieś się one na tej całej stronie nie zawieruszyły. Inni szybko mi odpisali, że spokojnie, na dzień 30 czerwca było ich tylko tyle, ale że na pewno jeszcze jakieś się pojawią. Odpisałam im więc, że na Posłaniu mówili, iż trzeba je zrobić do końca miesiąca. Jakież było moje zdziwienie, a zarazem pozytywne zaskoczenie, kiedy główna koordynatorka wolontariatu, Wiki, napisała że ten termin 30 czerwca dotyczył tylko wniesienia opłaty, a szkolenia można spokojnie robić do 23 lipca, czyli momentu, kiedy większość z nas będzie już na miejscu (oficjalnie ŚDM zaczynają się 1 sierpnia, ale przez tydzień poprzedzający wydarzenie wolontariusze mają szkolenia stanowiskowe na miejscu, podobnie było w Krakowie). Czyli de facto mogłam sobie to bardziej rozłożyć w czasie. Z drugiej jednak strony, mam to już prawie za sobą (prawdopodobnie jeszcze będą jakieś szkolenia, ale to góra 2-3). A więc, jak to powiedzielibyśmy po portugalsku - vai ficar tudo bem (będzie dobrze)!