1758. Ach ten abstrakt

Konferencja "Między katedrą a katedrą" zbliża się wielkimi krokami. Ostatecznie zdecydowałam, że wystąpię w niej z prelekcją na temat wypalenia zawodowego nauczycieli związanego z nauczaniem dzieci będących uchodźcami z ogarniętej wojną Ukrainy. Temat poniekąd zaproponowany przez promotorkę mojej pracy licencjackiej z Nauk o Rodzinie, która miała za zadanie odpowiedzieć na pytanie w jakim stopniu dzieci ukraińskie adaptują się do wymagań polskiego szkolnictwa. Na początku nawet nie chciałam z siebie robić pośmiewiska poprzez wygłaszanie czegokolwiek, ale pani Doktor tak nalegała, że obiecałam, że to przemyślę. No bo gdzie tam ja będę się pchała między innych. A taka obietnica przemyślenia tematu to bardzo dobra opcja. Zawsze można się nie zdecydować.
Przed podjęciem odpowiedniej decyzji rozmawiałam ze znajomymi, oczywiście tymi najbardziej zaufanymi. Wszyscy mi mówili, że powinnam spróbować, bo nic nie tracę, a mogę tylko zyskać. Potem jeszcze leżąc w szpitalu przeanalizowałam sobie to wszystko bardzo dokładnie. W końcu zdecydowałam się wystąpić. Skoro główny organizator sam mnie o to prosi to musi wierzyć, że będzie dobrze, a ja raczej z niczym nie nawalę. Nie chcę przedstawiać mojej pracy dyplomowej samej w sobie, bo nie widzę jej głębszego związku z tematyką spotkania, ale postanowiłam ją rozszerzyć o kwestię wypalenia zawodowego. Ba, w planach mam nawet przeprowadzenie mini badań ankietowych na ten temat w szkole, w której robiłam badania do licencjatu. 

Ale, żeby wystąpić z prelekcją, trzeba wysłać do organizatorów (hmm... najlepsze jest to, że sama jestem w sztabie organizacyjnym) do dzisiaj formularz zgłoszeniowy. Miałam to zrobić w tygodniu, ale jak już pisałam, trochę mi się zmieniły w nim plany życiowe. No i nie było tego kiedy zrobić. Co prawda staram się nie odkładać rzeczy na ostatnią chwilę, ale tutaj było niejako zdarzenie losowe. Dlatego zaraz po powrocie z Mszy świętej zasiadłam do wypełniania formularza.

Nie był on zbyt skomplikowany. Trzeba było wpisać imię, nazwisko, afiliację (czyli nazwę uczelni), rok i kierunek studiów, tytuł zawodowy (z dozą nieśmiałości wpisałam "magister" - przez trzy lata jeszcze się do niego nie przyzwyczaiłam), tytuł referatu, dane kontaktowe i abstrakt, czyli napisanie w skrócie o czym chce się mówić na konferencji. To od jego brzmienia w dużej mierze zależy, czy kandydat się dostanie na prelekcje, czy też nie. 
Po dłuższym namyśle (antybiotyki jednak robią swoje, a i tak nie są one tak bardzo silne) przyszło mi do głowy coś takiego:

"Wybuch konfliktu zbrojnego pomiędzy Rosją a Ukrainą był zaskoczeniem nie tylko dla Ukraińców, ale też Polaków. Bardzo wielu uchodźców wojennych z ogarniętej wojną Ukrainy jako docelowy punkt swojej ucieczki wybrało właśnie Polskę. To tu się osiedlili, poszli do pracy, a ich dzieci do szkoły, gdzie kontynuowały rozpoczętą na Ukrainie edukację. Jednak trauma wojenna, jaką przeżyli małoletni uczniowie sprawiła, że nie zawsze są oni w stanie w pełni korzystać z oferty edukacyjnej oraz dostosować się do wymagań stawianych im przez polski system oświaty, niż w przypadku emigracji z kraju spowodowanej innymi przyczynami. To z kolei może nieść za sobą konsekwencje w postaci nie tylko obniżenia jakości nauczania w klasie, do której uczęszczają, ale też ogólnego zniechęcenia nauczycieli i stracenia motywacji do przekazywania wiedzy uczniom, a w rezultacie – do wypalenia zawodowego.

Na potrzeby niniejszego opracowania zostały przeprowadzone badania ankietowe wśród nauczycieli jednej ze szkół podstawowych w Dąbrowie Górniczej, do której uczęszczają uczniowie będący uchodźcami wojennymi. Ich opracowanie stanowiło podstawę do przyjrzenia się zjawisku wypalenia zawodowego wśród nauczycieli uczących tą specyficzną grupę uczniów."

Mam nadzieję, że to przejdzie. I tak jestem w komfortowej sytuacji - abstrakty pisałam na początku prac dyplomowych na UPJPII, wiedziałam więc, o co mniej więcej w nich chodzi. Moi koledzy z roku, którzy też występują, nie wiedzieli co to jest, bo na UŚiu nie ma czegoś takiego. Chciałam zostać z nimi na uczelni w piątek po zajęciach, ale im się spieszyło i nic z tego nie wyszło. Wysłałam im więc przykładowe abstrakty, mam nadzieję, że sobie poradzą.